به گزارش خبرنگار ایلنا، درمان برای بیماران مبتلا به بیماریهای مزمن و خاص، تنها به تشخیص پزشک و تجویز دارو محدود نمیشود؛ استمرار دسترسی به داروی مناسب، کیفیت درمان و توان مالی بیمار برای تأمین هزینههای آن، بخش جداییناپذیر این مسیر است.
در سوی دیگر، مسئولان حوزه غذا و دارو تأکید دارند که بخش عمده داروهای مورد نیاز بیماران از مسیر رسمی تأمین میشود و کمبودهای موجود، بیشتر در برخی اقلام وارداتی و گرانقیمت مشاهده میشود؛ مسألهای که عواملی همچون محدودیتهای ارزی، دشواری واردات و شرایط زنجیره تأمین میتواند بر آن اثرگذار باشد.
با این حال، فاصله میان آنچه در آمارهای رسمی از وضعیت تأمین دارو گزارش میشود و آنچه بیماران در زندگی روزمره خود تجربه میکنند، همچنان محل بحث است. برای بیماری که باید درمان خود را بهصورت مستمر ادامه دهد، «کمبود مقطعی» نیز میتواند به معنای هفتهها جستوجو برای یافتن دارو، پرداخت هزینههای سنگین یا تغییر ناخواسته مسیر درمان باشد.
این مسئله برای بیماران تالاسمی اهمیت بیشتری دارد؛ چراکه درمان آنان وابسته به مصرف مستمر داروهای تخصصی است و بسیاری از بیماران علاوه بر بیماری اصلی، با عوارض ناشی از سالها درمان و مشکلات مرتبط با آن نیز مواجهاند. در چنین شرایطی، موضوع فقط پیدا شدن یک دارو در داروخانه نیست؛ بلکه کیفیت دارو، سازگاری بدن بیمار، پوشش بیمهای و میزان پرداخت از جیب نیز در تصمیمگیری درباره ادامه درمان نقش دارد.
در مورد بیماران سرطانی نیز شرایط مشابهی وجود دارد. تنوع داروها، هزینه بالای برخی اقلام و ضرورت استمرار درمان باعث شده است دسترسی به دارو به یکی از مهمترین دغدغههای این بیماران و خانوادههای آنان تبدیل شود. هرگونه وقفه در روند درمان میتواند فشار روانی و اقتصادی مضاعفی بر خانوادهها وارد کند.
انتقاد یک بیمار تالاسمی در نامه به وزیر بهداشت
یکی از بیماران تالاسمی در شیراز در نامهای خطاب به ظفرقندی، وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با اشاره به مشکلات موجود در تأمین داروهای حیاتی بیماران، خواستار بررسی دقیق وضعیت تأمین دارو و محاسبه واقعی هزینههای درمان بیماران تالاسمی شد. …
