روح الله نجابت، یکی از طراحان طرح مقابله با نفوذ بیگانگان و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس، گفت: پس از ماهها کار کارشناسی در کمیسیون امنیت ملی مجلس، این طرح در اسفند ۱۴۰۴ نهایی شد، اما با وقوع جنگ اخیر به این روزها موکول شد. این قانون نه واکنشی به تنشهای مقطعی، بلکه پاسخی به یک خلأ راهبردی است که سالها در حوزهی شفافسازی و مدیریت مخاطراتِ ارتباطاتِ خارجی وجود داشت.
به گزارش ایسنا، وی در ادامه اظهار کرد: خوشبختانه یا متاسفانه، بیشتر نقدهایی که در فضای رسانهای در روزهای اخیر مطرح شد و بازتاب پیدا کرد، متوجه نسخهی اولیه این طرح که دارای ۱۹ ماده است، میباشد. البته به سهم خود، به عنوان یکی از طراحان و عضوی از کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی، از تمامی دلسوزان و نخبگانی که با نقدهای خود به پختهتر شدن این قانون کمک کردند، سپاسگزارم. پذیرای نقدهای سازنده برای ارتقای این قانون هستیم
این نماینده مجلس تصریح کرد: بسیاری از این نقدها در نسخهی نهایی بازتاب یافته و برطرف شده است. با این حال، برخی از نقدها همچنان بر اساس نسخهی پیشین مطرح میشود، در حالی که متن کنونی مصوبه کمیسیون، تفاوتهای اساسی با آن دارد. از همین جا از همهی صاحبنظران، نخبگان و فعالان رسانهای دعوت میکنیم که متن نهایی را مطالعه کنند و نقدهای سازندهی خود را برای ارتقای هرچه بیشتر این قانون ارائه دهند؛ چرا که هنوز در مرحلهی بررسی و پیش از تصویب نهایی هستیم و از هر نقدِ عالمانهای استقبال میکنیم.
وی در ادامه با طرح این پرسش که چرا به قانون جدیدی نیاز داشتیم و تفاوت آن با قوانین پیشین در چیست بیان کرد: قوانین گذشته عمدتاً بر جاسوسی کلاسیک متمرکز بودند، اما امروز دشمن از نفوذ ادراکی و شبکهسازی پنهان استفاده میکند تا «محاسبات تصمیمگیران» را تغییر دهد و تصمیماتی نهایی شده به نفع او باشد، بدون آنکه طرف مقابل متوجه شود. سایر نظامهای حقوقی در دنیا برای این موضوع قوانین مفصلی را وضع کردهاند.
نجابت در ادامه بیان کرد: در جمهوری اسلامی برای اولینبار، در پیشنویس این قانون، جنگ ادراکی …
