در سیاست، شایعه هرگز صرفا یک خبر نیست؛ گاه بخشی از یک عملیات روانی برای تغییر زمین بازی است. از زمان آغاز به کار دولت چهاردهم، موجی از حاشیهسازیها پیرامون شخص رئیسجمهور با موضوعات مختلف ادامه داشته و این بار نیز «استعفای چندینباره مسعود پزشکیان» به تازهترین محور این فضاسازیها تبدیل شده است.
به گزارش شرق، اگرچه رقابت سیاسی اقتضائات خود را دارد، اما در شرایطی که کشور درگیر پیامدهای جنگ، فشارهای اقتصادی و ضرورت حفظ انسجام ملی است، تکرار روایتهایی که بدون سند معتبر، دولت را در آستانه فروپاشی یا رأس حاکمیت را دچار اختلاف نشان میدهد، صرفا یک منازعه سیاسی معمولی نیست.
این دست روایتها، فارغ از اینکه از سوی چه افرادی یا با چه انگیزهای مطرح میشود، میتواند این تلقی را ایجاد کند که برخی جریانها در پی اثرگذاری بر معادلات سیاسی، القای دوگانگی در ساختار تصمیمگیری یا ایجاد فشار روانی بر دولت و حتی شخص رهبری هستند.
حتی اگر چنین اهدافی صرفا در حد تحلیل و گمانه باشد، نفس تولید و بازتولید این اخبار در فضای جنگی، بیش از آنکه به رقابت سیاسی شباهت داشته باشد، میتواند انسجام ملی را هدف قرار دهد. تجربه نیز نشان داده است که در مقاطع حساس، بزرگترین سرمایه هر کشور اعتماد عمومی و همگرایی نهادهای حاکمیتی است؛ سرمایهای که با شایعهسازی و دوقطبیسازی، بیش از هر چیز آسیب میبیند.
جنجال تازه از انتشار ویدئوی محمدباقر خرازی آغاز شد؛ جایی که دبیر کل حزبالله ایران مدعی بود، «مسعود پزشکیان از زمان آغاز ریاستجمهوری تاکنون ۲۸ بار استعفا داده یا تهدید به استعفا کرده است». به گفته خرازی، «رهبر انقلاب، به آقای پزشکیان گفته است که اگر در آینده بار دیگر قصد استعفا داشته باشد، این درخواست پذیرفته خواهد شد» و به ادعای دبیر کل حزبالله ایران، «پس از این هشدار رهبری بوده که دیگر آقای پزشکیان موضوع استعفا را مطرح نکرده است».
این ادعا به سرعت در شبکههای اجتماعی بازنشر شد و زمینه شکلگیری گمانهزنیهای تازهای را فراهم کرد. اما ساعاتی …
