مجله فارنپالیسی در گزارشی به قلم سینا طوسی با عنوان «رهبر انقلاب برای یک جنگ طولانی برنامهریزی میکند» به بررسی انتصابها و تغییرات اخیر در ساختار نظامی و امنیتی ایران پرداخته است.
به گزارش فرارو، انتصابهای جدید در سطوح ارشد نظامی و امنیتی میتواند تصویری از رویکرد جدید تهران در قبال جنگ و بازدارندگی ارائه دهد.
فارنپالیسی معتقد است تغییرات اخیر در ساختار فرماندهی ایران را باید در چارچوب تلاش برای سازگارکردن ساختار امنیتی کشور با شرایط جدید منطقه و احتمال تداوم درگیریها ارزیابی کرد.
بر اساس این تحلیل، انتصاب چهرههایی با سابقه نظامی و امنیتی در موقعیتهای کلیدی نشان میدهد تهران بر تقویت ساختار فرماندهی، افزایش هماهنگی میان نهادهای نظامی و امنیتی و ایجاد آمادگی برای یک رویارویی طولانیتر تمرکز کرده است.
این گزارش همچنین به تغییرات در سطوح عالی فرماندهی نیروهای مسلح پرداخته و آن را بخشی از روند بازسازی ساختار امنیتی ایران میداند.
به نوشته فارنپالیسی، یکی از پیامهای مهم این انتصابها آن است که تهران احتمال پایان سریع درگیری را مبنای اصلی برنامهریزی خود قرار نداده است.
از نگاه نویسنده، ایران در حال آمادهسازی ساختار نظامی و امنیتی خود برای شرایطی است که در آن جنگ یا فشار نظامی ممکن است برای مدت طولانی ادامه پیدا کند. در چنین شرایطی، حفظ ظرفیت فرماندهی، سازماندهی نیروها و تقویت توان بازدارندگی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
این ارزیابی البته به معنای آن نیست که تهران مذاکره را کنار گذاشته است. فارنپالیسی تأکید دارد که میتوان میان آمادگی نظامی برای یک درگیری طولانی و ادامه مسیر دیپلماتیک جمع کرد.
بر اساس این تحلیل، رویکرد ایران را میتوان تلاشی برای ترکیب دیپلماسی با برداشت سختگیرانهتر از بازدارندگی دانست؛ به این معنا که تهران همزمان با حفظ امکان مذاکره، میکوشد هزینه هرگونه فشار نظامی بیشتر را برای طرف مقابل افزایش دهد.
فارنپالیسی در این چارچوب، تغییرات در ساختار امنیتی ایران را صرفاً یک جابهجایی اداری یا نظامی نمیداند و آن را نشانهای از تغییر در نحوه مواجهه تهران با شرایط جنگی و امنیتی جدید ارزیابی میکند.
این مجله آمریکایی در مجموع بر این باور است که ساختار جدید قدرت در ایران تلاش دارد میان دو مسیر حرکت کند: آمادگی برای ادامه جنگ و حفظ ظرفیت مذاکره.
بنابراین، از دیدگاه فارنپالیسی، انتصابهای اخیر را نباید بهتنهایی نشانه تصمیم قطعی تهران برای ادامه جنگ دانست؛ بلکه این تغییرات میتواند بخشی از تلاش ایران برای ورود به هرگونه مذاکره احتمالی از موضعی باشد که آن را برخوردار از توان بازدارندگی و آمادگی نظامی میداند.
