فرارو - شهردار الیگودرز بستر رودخانهای در این شهر را که به استدلال او جریان دائمی آب ندارد، آسفالت کرده و این اقدام را هم در قالب تصمیمی خلاقانه و مهم رسانهای کرده است؛ محمد لطفی میانجایی، شهردار الیگودرز، دانشآموخته مهندسی عمران است و پیشتر مسئولیتهایی در حوزه مدیریت شهری و پروژههای عمرانی داشته. با این حال، استدلالهایی که برای آسفالت بستر رودخانه مطرح کرده که در کنار تجربه سیلابهای دو دهه گذشته ایران، اظهارات او را از جنبه کارشناسی زیر سوال میبرد.
به گزارش فرارو، این تصمیم را در ادامه، از سه زاویه خطر سیلاب، دخالت در مسیر طبیعی رودخانه و همچنین دیگر روشهای جایگزین بررسی میکنیم. سد هست، پس خطری وجود ندارد؟
شهردار الیگودرز در توضیح این اقدام گفته در بالادست رودخانه الیگودرز سد حوضیان قرار دارد، «موارد سیلابی و طغیانی رودخانه بهطور کامل مدیریت شده» و تهدیدی متوجه شهر نیست. او همچنین گفته آبهای سطحی بالادست و پاییندست شهر از طریق دو کانال در طرفین رودخانه هدایت شدهاند و این کانالها در مدیریت روانآبهای سطحی نقش دارند.
مهدی اداوی، فرماندار الیگودرز هم در تایید این گزاره گفته برای درک دقیق موضوع باید ساختار بستر و کانالهای اطراف آن را از نزدیک دید. آسفالت نیز مسیر اصلی سیلابهای احتمالی را نبسته و در زمان بارندگی، امکان عبور آب از مسیر پیشبینیشده وجود دارد.
با این همه، اگر قرار است آسفالت کردن بستر رودخانه با اتکا به وجود سد بالادست توجیه شود، باید مشخص شود در مطالعات مربوطه فقط وضعیت معمول رودخانه و عملکرد عادی سد بررسی شده یا سناریوهای شدیدتر نیز در نظر گرفته شدهاند. از بارشهای سنگین و روانآبهایی که خارج از ظرفیت معمول سیستم وارد رودخانه میشوند تا شرایط اضطراری مربوط به خود سازه.
البته که وجود سد میتواند در شرایطی از شدت سیلاب بکاهد اما به معنای بیخطر بودن نیست. حتی گزارشهای علمی درباره سیلابهای ایران نشان داده که سازههای کنترل سیلاب برای ظرفیتها و دورههای بازگشت مشخص طراحی میشوند …
