هادی خانیکی، عضو هیات علمی گروه علوم ارتباطات دانشگاه علامه طباطبایی، گفت: زمینه اجتماعی، ارتباطی، وضعیت اقتصادی و معیشتی و ناامنی شغلی، ناامنی حقوقی، هراس از برخوردهای مختلفی که ممکن است توسط نهادهای رسمی و غیررسمی انجام بگیرد، دنیای روزنامهنگاری را ناامن میکند.
در ادامه مشروح این گفتگو را می خوانید:
مساله امنیت شغلی، همواره همراه خبرنگاران بوده است، امنیت اقتصادی و قضایی هر دو مساله خبرنگاران است. در چنین شرایطی خبرنگار چقدر میتواند حقایق را بیان کند و چقدر باید در بیان حقیقت تلاش کند؟
ابتدا روز خبرنگار را خدمت همه روزنامهنگاران ارجمند اعم از خبرنگاران، عکاسان، گزارشگران و فعالان حوزه رسانههای اجتماعی و مجازی، نویسندگان مطبوعات و رسانهها تبریک میگویم، به طور ویژه باید یادی از شهید محمود صارمی خبرنگار ایرنا کرد که در ۱۷ مرداد ۱۳۷۷ در مزار شریف افغانستان قربانی جور و جهل شد و به همین مناسبت ۱۷ مرداد به نام او به عنوان «روز خبرنگار» نامیده شد.
خبرنگاری به طور خاص و خبرنگار به طور عام، تنها یک کنش فردی نیست و خبرنگاران برای تامین امنیت خاطر، نیازمند فراهم شدن محیط مناسب به لحاظ معیشتی و حقوقی هستند؛ تا بتوانند در آن فعالیت کنند. به خصوص در شرایط امروز ایران و وضعیت پیچیده و خطیری که روزنامهنگاران در شرایط جنگی و هم در شرایط مربوط به مسائل اقتصادی، حقوقی و قضایی در آن با تهدیدهای متعددی مواجه هستند. بعضی از این تهدیدها را که به طور خاص بر آنها تاکید دارم، بیان میکنم؛ نخستین چیزی که روزنامهنگار با آن مواجه است، امکان نگاه واقعبینانه و فراهم آوردن گزارشهایی همهجانبه از مسائل تلخی است که جامعه با آن روبهرو است. مساله این است که آیا خبرنگار از جایگاه سیاسی، حقوقی و قضایی مطمئنی برخوردار است که به اتکای آنها بتواند به تحقیق درباره رویدادها بپردازد؟
به دلایل مختلف میتوانم بگویم که شرایط امروز، فضای مناسبی برای زیست روزنامهنگارانه نیست در شرایط پرخطر و ناامن از هر نظر، ابتدا حساسیت نسبت به انعکاس اخبار و رویدادها بالا میرود و همچنین وقتی که جامعه با مسائل ارتباطی درگیر است، با نوعی بیاعتمادی نسبت به رسانه …
