بعد از برد در قزوین پیمان حدادی و مهدی تارتار از نتیجه به دست آمده راضی بودند و به نظر میرسد هواداران پرسپولیس نیز با در نظر گرفتن تغییرات عمده در تیم، ناهماهنگیهای موجود و شرایط بدنی تیم که بخشی از آن طبیعی هم هست رضایت نسبی دارند اما واقعیت رقم خورده در زمین مسابقه نشان داد تیمی که مهدی تارتار در شش هفته گذشته ساخته برای رسیدن به یک تیم ایدهآل و مدعی درجه یک قهرمانی خیلی کار دارد.
پرسپولیس مقابل شمسآذر در 20-15 دقیقه ابتدایی مسابقه فوتبالی تهاجمی و غالب ارائه کرد و اشتهای زیادی برای گلزنی داشت اما ناهماهنگیها، چمن بلند و علاقه کادرفنی و بازیکنان نسبت به حفظ برد در نخستین بازی موجب شد این عطش خیلی زود فرو بنشیند بهطوری که در ادامه مسابقه دیگر خبری از آن بازی تهاجمی نشد و حتی با وجود تغییر سیستم و ورود نفرات تازهوارد جریان بازی به سود سرخها برنگشت.
شروع پرسپولیس در این مسابقه به گونهای بود که تصور میشد سرخها با خریدهای گرانقیمت خود و نیمکت پر و پیمانی که دارند با نتیجه درخشان و پرگلی شمسآذر را شکست خواهند داد. در نظر داشته باشید در تیم قزوینی فقط یک بازیکن نامآشنا به نام نژادمهدی در قلب دفاع حضور داشت و بقیه بازیکنان جوان و گمنانی بودند که به هیچ وجه نمیشد نام، اعتبار و قیمتشان را با بازیکنان پرسپولیس مقایسه کرد. باید در نظر داشت که مهمترین ستاره تیم شمسآذر میلاد سورگی بود که در دوران حضورش در پرسپولیس بهسختی به نیمکت ذخیرهها میرسید و طبیعتاً با مقایسه این شرایط طبیعی بود که پرسپولیس در بیشتر دقایق مسابقه دست بالا را داشته باشد.
با وجود این آنچه در این مسابقه نمود عینی یافت عکس این قضیه را نشان میداد چراکه هم در نیمه نخست و هم در نیمه دوم شمسآذر با مجموعهای از بازیکنان جوان و گمنام، تیم گرانقیمت پرسپولیس را تحت فشار گذاشت و با اینکه موقعیت گل مهم و قطعی نساخت اما میتوان گفت خط دفاع و دروازهبان پرسپولیس روز آرامی را پشت سر نگذاشتند و در چندین نوبت مقابل ارسالها، ضربات و حرکات تهاجمی حریف مجبور به واکنش شدند و به زحمت افتادند.
چمن بلند، ناهماهنگی بازیکنان و انگیزه تیم حریف و بازی در خارج از خانه میتوانند عواملی باشند تا تصور کنیم مدل بازی تیم تارتار و مدیریت مسابقه در دقایقی طولانی از این دیدار طبیعی و منطقی بوده است اما به نظر میرسد این تیم در تمام خطوط کارهای زیادی برای انجام دادن دارد و برای رسیدن به نقطه ایدهآل باید عملکرد و کیفیت بسیار بهتری ارائه کند.
واقعیت این است که مرکز زمین پرسپولیس در این مسابقه شرایط خوبی نداشت و مثلث شکل گرفته در میانه میدان ناهمگون به نظر میرسید. استفاده از پورعلی در پست شش، حضو رخدابندهلو در پست8 و بازی دادن به بیفوما در پست10 باعث شد تا این مثلث نه در حمله، نه در بازپسگیری توپ و نه در فاز دفاعی نمره شاخصی نگیرد.
پورعلی در تخریب بازی حریف و پاک کردن فضای مقابل خط دفاع چندان موفق نبود ضمن اینکه بازیسازی هم نمیکرد، خدابندهلو هم غیر از دقایقی خوب کار نکرد و تعویض شد و بیفوما نیز انگار با بازی در آن پست غریبه به نظر میرسید و نمیتوانست نقش محوری را در تیم ایفا کند. وضعیت بدنی او نیز خوب نبود به شکلی که بعد از دو حرکت انفجاری در دقیقه70 رسماً کم آورد و از کادرفنی خواست که تعویضش کنند.
نکته مهم اینجاست که همچنان خلأ یک هافبک پست 10 که بازیساز باشد و ضمن ریتم دادن به حملات، با ارسال پاسهای کلیدی جریان بازی را به نفع تیم خودش تغییر دهد دیده میشد. در زمانی که بیفوما این وظیفه را برعهده داشت او بعضاً جریان حملات را کندتر میکرد و اصلاً نمیدانست که باید چه کند. بعد از بیرون رفتن او نیز، تارتار سیستم تیمش را تغییر داد و با حضور ابرقویی رو به سیستم 3-4-3 آورد که زوج پورعلی و لطیفیفر در مرکز زمین بازی کرد و باز هم جریان بازی به نفع پرسپولیس برنگشت.
با تماشای دوباره نیمه دوم که خود تارتار اعتراف کرده شمسآذر در این نیمه تیم برتر میدان بوده فقط میدان دادن به شهرآبادی و سپس محمودی باعث شد تا پرسپولیس با چند حرکت انفجاری از این دو بازیکن جوان موقعیتهایی بسازد اما جریان بازی هرگز به نفع سرخها برنگشت و به لطف همان بازی درخشان 15دقیقه ابتدایی برد اول بهدست آمد.
با در نظر گرفتن این نکات مهم به نظر میرسد تارتار جدا از اینکه باید روی هماهنگی نفرات و شرایط بدنی بازیکنان کار کند همچنان باید روی جذب یک هافبک پست 10 با خصوصیات مورد اشاره تأکید داشته باشد و البته در چیدمان ترکیب اولیه دقت و ظرافت بیشتری به خرج دهد چراکه با ارائه فقط 15دقیقه فوتبال خوب شاید تنها تیمهایی مثل شمسآذر و استقلال خوزستان را بتوان شکست داد اما مقابل نیمی از تیمهای این لیگ به مشکل جدی برخواهد خورد.
منبع : ایران ورزشی
