یکی از اتفاقات مهم ورزشی اخیر «آزاد شدن بوکس زنان» بوده است. فعالیت زنان در بوکس بعد از انقلاب ممنوع شد و این ممنوعیت تا همین امسال ادامه داشت. مخالفان معتقد بودند این رشته زیادی برای زنان خشن است آن هم با وجود اینکه زنان ایرانی در تمامی رشتههای رزمی مشغول به فعالیت هستند و در سطح جهان مدالآوری میکنند.
به گزارش اعتماد، سال گذشته اما بوکس زنان ابتدا با اعزام دو ورزشکار زن بوکسور به صورت نمادین به مسابقات بازیهای کشورهای اسلامی رسما آغاز به فعالیت کرد و سپس تحت تدابیر شدید امنیتی وزارت ورزش و فدراسیون بوکس سه دوره مسابقات کشوری و در نهایت رقابت انتخابی تیم ملی برگزار شد تا نخستین تیم ملی رسمی بوکس زنان بعد از انقلاب شکل بگیرد.
آزاد شدن بوکس باعث شادی انبوهی از ورزشکاران دختر بوکسور شد که به صورت زیرزمینی یا در رشتههای شبیه به بوکس فعالیت میکردند، به امید روزی که این رشته ورزشی مجاز شود، اتفاقی که بالاخره رخ داد. برای بررسی این روند و همینطور مسابقات برگزار شده سراغ یکی از اولین اعضای تیم ملی بوکس زنان رفتیم. با ذکر این نکته که با توجه به پنهانکاری فدراسیون بوکس به خاطر نگرانی از بابت برخی واکنشها ارتباط گرفتن با قهرمانان بوکس کار واقعا سختی بود. اما به هر حال این گفتوگو با کوثر احمدی یکی از جوانترین اعضای تیم ملی فراهم شد.
یک معرفی از خودتان داشته باشید، چون من هر چه گشتم در اینترنت خیلی سوابق آنچنانی از شما پیدا نکردم. فقط میدانم که در حیطه ووشو کار میکردید و قهرمانی کشوری هم دارید، درست است؟
من کوثر احمدیام، ۲۰ سالهام. از ده سالگی رزمی شروع کردم با رشته کیکبوکسینگ و قهرمانیهای زیادی هم در رشته کیکبوکس به دست آوردم؛ چندین دوره قهرمانی کشوری و دو دوره قهرمانی بینالمللی در دو کشور ترکیه و باکو آذربایجان. در سال پیش هم انتخابی تیم ملی کیکبوکس بود و آنجا هم مقام اول به دست آوردم و سال قبلش هم انتخابی تیم ملی مویتای بود که آنجا هم مقام اول به دست آوردم و وارد تیم ملی شدم. خدا را شکر همه مسابقههایی که رفتم همیشه با مدال طلا بودم، حتی یک نقره نداشتم.
از مسابقات انتخابی تیم ملی …
