عطاءالله مهاجرانی در یادداشتی در روزنامه ایران نوشت: «جناب حجتالاسلام سیداحمد خاتمی، فقیه محترم شورای نگهبان و امامجمعه موقت تهران درباره مقوله صلح، گفتهاند: «صلح در قرآن پیرامون دعواهای خانوادگی است. صلح در دعواهای خانوادگی ربطی به جنگ ندارد. لذا این استفاده ابزاری از قرآن است… آمریکا هیچگاه در پی صلح با ایران نبوده بلکه در پی تسلیم ایران است.»
دو مقوله صلح و سلم در قرآن، در سخن ایشان بدون دقت در ترجمه فارسی یا زبان فارسی، با هم آمیخته شده است. با تفکیک دو واژه «صلح» و «سلم» در زبان و ادبیات قرآن مجید، میتوان از این آمیختگی ناروا یا کژتابی واژه در ترجمه عربی به فارسی پرهیز کرد.
یکم: موضوع صلح
وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَیهِمَا أَن یُصْلِحَا بَینَهُمَا صُلْحًا وَالصُّلْحُ خَیرٌ وَأُحْضِرَتِ الْأَنفُسُ الشُّحَّ وَ إِن تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ الله کانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِیرًا ﴿النساء: ۱۲۸﴾ به این معنی که «و اگر زنی، از طغیان و سرکشی یا اعراض شوهرش، بیم داشته باشد، مانعی ندارد با هم صلح کنند (و زن یا مرد، از پارهای از حقوق خود، بهخاطر صلح، صرف نظر نماید.) و صلح، بهتر است؛ اگر چه مردم (طبق غریزه حبّ ذات، در این گونه موارد) بخل میورزند. و اگر نیکی کنید و پرهیزگاری پیشه سازید (و بهخاطر صلح، گذشت نمایید)، خداوند به آنچه انجام میدهید، آگاه است (و پاداش شایسته به شما خواهد داد).»
بدیهی است که سایر مترجمان قرآن مجید نیز در این آیه همانند آیتالله مکارم، صلح را همان «صلح» و برخی سازش و آشتی ترجمه کردهاند. این واژه صلح تنها در مورد مسائل خانوادگی بین زن و شوهر مطرح نشده است. بین دو گروه یا طائفه از اهل ایمان که با یکدیگر در جنگ و قتالاند؛ از همین واژه صلح استفاده شده است. به عنوان مثال وقتی جنگ بین دو کشور و ملت مسلمان اتفاق میافتد، مانند جنگ هشتساله عراق و ایران و یا جنگ فعلی بین عربستان و یمن میتوان به همین آیه استناد و استشهاد کرد: وَ إِن طَائِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ …
