کمبود آهن را شاید بتوان یکی از شایعترین مشکلات تغذیهای دانست؛ اختلالی که اگرچه در نگاه نخست ممکن است تنها به کاهش یک شاخص در آزمایش خون محدود شود، اما در صورت تداوم میتواند بر انرژی، تمرکز، عملکرد روزانه و کیفیت زندگی اثر بگذارد. زنان، بهویژه در سنین باروری، به دلایل مختلفی بیشتر در معرض کاهش ذخایر آهن قرار دارند.
به گزارش فرارو، خستگی مداوم، ضعف، کاهش تمرکز، رنگپریدگی، ریزش مو و شکنندگی ناخنها از جمله علائمی هستند که ممکن است در اثر کمبود آهن ایجاد شوند. البته بروز هر یک از این نشانهها بهتنهایی به معنای کمبود آهن نیست و تشخیص قطعی نیازمند بررسی پزشکی و آزمایشهای لازم است. چرا بدن به آهن نیاز دارد؟
آهن یکی از مواد معدنی ضروری برای بدن است و بخش مهمی از فرایند تولید هموگلوبین را بر عهده دارد. هموگلوبین موجود در گلبولهای قرمز، اکسیژن را از ریهها به بافتهای مختلف بدن منتقل میکند.
وقتی ذخایر آهن کاهش پیدا میکند، توانایی بدن برای ساخت هموگلوبین ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد. در ادامه، کاهش اکسیژنرسانی میتواند خود را با علائمی مانند خستگی و ضعف نشان دهد. به همین دلیل شناخت عوامل خطر و توجه به نشانههای اولیه میتواند در تشخیص زودهنگام این مشکل مؤثر باشد. قاعدگی و بارداری؛ دو عامل مهم در زنان
زنان به دلایل مختلفی در معرض کمبود آهن قرار دارند، اما از دست دادن خون در دوران قاعدگی یکی از مهمترین عوامل است. زنانی که خونریزیهای شدید یا طولانیمدت دارند، ممکن است در هر دوره مقدار بیشتری آهن از دست بدهند و اگر این میزان با دریافت غذایی جبران نشود، ذخایر آهن بدن بهتدریج کاهش پیدا میکند.
بارداری نیز نیاز بدن به آهن را افزایش میدهد. در این دوران، بدن مادر باید علاوه بر تامین نیازهای خود، آهن مورد نیاز برای رشد جنین و تشکیل جفت را نیز فراهم کند. در صورت دریافت ناکافی آهن، خطر کمخونی و کاهش ذخایر آهن افزایش مییابد.
دوران شیردهی نیز از دورههایی است که توجه بیشتر به وضعیت تغذیهای اهمیت پیدا میکند. زنانی که پیش از بارداری …
