فرارو- شاید عجیب باشد، اما برای فهم میزان شباهت فیلم «اودیسه» کریستوفر نولان با شعر هومر، نباید فقط دنبال غول یکچشم، سیرنها، کالیپسو یا بازگشت اودیسئوس به ایتاکا بگردیم. پرسش جالبتر این است: آیا نولان اصلاً قرار بوده جهان هومر را بازسازی کند؟ پاسخ کوتاه، نه است؛ و اتفاقاً همین نکته فیلم را به خود «اودیسه» نزدیک میکند.
به گزارش فرارو، اودیسهای که ما امروز میشناسیم، احتمالاً در سده هشتم پیش از میلاد شکل نهایی خود را پیدا کرده، اما داستانش ریشه در سنتی شفاهی دارد که بسیار قدیمیتر است. برخی عناصر آن به جهان عصر مفرغ و تمدنهای مینوسی و مایکنی بازمیگردد؛ جهانی که چند قرن پیش از زمان هومر فروپاشیده بود. پژوهشگران بنابراین «اودیسه» را گزارش تاریخی مستقیم از عصر مایکنی نمیدانند، بلکه آن را آمیزهای از خاطرههای بسیار قدیمی، سنت شفاهی و جهان اجتماعی زمانه هومر میدانند.
این یعنی خود هومر هم، به نوعی، گذشته را «بازسازی» کرده است؛ گذشتهای که دیگر وجود نداشت. …
