قیمت نفت برنت در عصر امروز، سهشنبه ۲۰ مرداد با جهش ۲.۵ درصدی به مرز ۹۰ دلار در هر بشکه نزدیک شد. در حالی که صبح امروز قیمت هر بشکه نفت برنت 88 دلار معامله میشد.
به گزارش فرارو، افزایش دو دلاری نفت باعث شد تا قیمت آن به بالاترین میزان در هفته اخیر برسد. تحلیلگران معتقدند برخی احتمالات در مورد مذاکرات آمریکا و ایران و ادامه بسته بودن تنگه هرمز دلیل این افزایش قیمت بوده است.
ظرفیت همکاری ایران و تاتارستان در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی را چگونه ارزیابی میکنید؟
ایران و جمهوری تاتارستان هر دو از ظرفیتهای قابلتوجهی در حوزه انرژی، نفت و گاز، پتروشیمی، پالایش، ماشینآلات صنعتی و خدمات فنی و مهندسی برخوردارند. تاتارستان یکی از مناطق مهم صنعتی فدراسیون روسیه به شمار میرود و در زنجیره ارزش نفت، گاز، پالایش و صنایع شیمیایی، تجربه و زیرساخت مناسبی دارد.
در مقابل، ایران با برخورداری از ذخایر گسترده نفت و گاز، نیروی انسانی متخصص، شرکتهای دانشبنیان، توان مهندسی و بازار منطقهای، میتواند شریک مناسبی برای اجرای پروژههای مشترک باشد. از این رو، همکاری دو طرف نباید صرفاً به مبادله کالا محدود شود، بلکه باید به سمت سرمایهگذاری مشترک، انتقال فناوری، تولید مشترک و حضور در بازارهای ثالث حرکت کند.
فرصتهای سرمایهگذاری مشترک
مهمترین فرصتهای سرمایهگذاری مشترک میان ایران و تاتارستان در چه حوزههایی قرار دارد؟
این فرصتها را میتوان در چند محور اصلی تعریف کرد؛ از توسعه و نوسازی پالایشگاهها و مجتمعهای پتروشیمی گرفته تا تولید مواد اولیه و محصولات پتروشیمی با ارزش افزوده بالا، توسعه صنایع پاییندستی نفت و گاز و تولید تجهیزات و ماشینآلات مورد استفاده در این صنایع.
همچنین خدمات فنی و مهندسی، تعمیرات و نگهداری تأسیسات انرژی، فناوریهای کاهش مصرف انرژی و افزایش بهرهوری، تولید مواد شیمیایی تخصصی و کاتالیستها و همکاری در حوزه انرژیهای نو، هیدروژن و کاهش آلایندگی از دیگر زمینههای قابل توجه همکاری هستند.
ایجاد شرکتهای مشترک برای صادرات محصولات پتروشیمی به کشورهای منطقه و همکاری در حوزه لجستیک، انبارداری و زنجیره تأمین انرژی نیز میتواند در دستور کار دو طرف قرار گیرد.
مزیت اصلی چنین همکاریای، استفاده از ظرفیتهای مکمل دو کشور است. ایران به بازارهای جنوبی، مسیرهای ترانزیتی و ظرفیتهای صادراتی منطقهای دسترسی دارد و تاتارستان نیز از توان صنعتی، فناوری و ارتباطات گسترده در بازار روسیه برخوردار است.
نقش انجمن در تبدیل تفاهمها به پروژه
انجمن سرمایهگذاریهای مشترک ایرانی و خارجی چه نقشی در توسعه این همکاریها دارد؟
نقش انجمن، ایجاد ارتباط ساختاریافته میان سرمایهگذاران، شرکتهای صنعتی، نهادهای دولتی و بخش خصوصی دو کشور است. تلاش ما این است که همکاریها از نشستهای صرفاً تشریفاتی فراتر رفته و به شکلگیری پروژههای مشخص و قابل اجرا منجر شود.
شناسایی فرصتهای سرمایهگذاری، معرفی شرکای معتبر، بررسی اولیه طرحها، تسهیل مذاکرات، کمک به تنظیم چارچوبهای همکاری و پیگیری مسائل حقوقی، مالی و اجرایی پروژهها، بخشی از این وظایف است.
انجمن همچنین میتواند بهعنوان پل ارتباطی میان شرکتهای ایرانی و مجموعههای صنعتی تاتارستان عمل کند؛ بهویژه در رویدادهایی مانند مجمع تخصصی نفت، گاز و پتروشیمی که زمینه مناسبی برای مذاکره مستقیم، معرفی توانمندیها و ارزیابی پروژههای مشترک فراهم میکند.
تأمین مالی؛ حلقه تعیینکننده پروژهها
برای تأمین مالی پروژههای مشترک چه مدلهایی را پیشنهاد میکنید؟
مدل تأمین مالی باید متناسب با ماهیت هر پروژه طراحی شود. در پروژههای نفت، گاز و پتروشیمی میتوان از تشکیل شرکت پروژه مشترک میان طرفهای ایرانی و روسی، سرمایهگذاری مستقیم شرکتهای بزرگ و هلدینگها، ظرفیت بانکهای توسعهای و صندوقهای سرمایهگذاری و تأمین مالی زنجیرهای از طریق شرکتهای تأمینکننده تجهیزات استفاده کرد.
قراردادهای مشارکت در تولید یا فروش، قراردادهای تهاتری و جبرانی، استفاده از ظرفیت بازار سرمایه در دو کشور، تأمین مالی مبتنی بر صادرات محصولات پروژه و جذب سرمایهگذاران منطقهای و استفاده از ساختارهای چندجانبه نیز از دیگر گزینههاست.
البته سرمایهگذاری مشترک فقط ورود منابع مالی نیست. فناوری، بازار، مدیریت، تجهیزات و دانش فنی نیز بخشی از آورده شرکا محسوب میشود و باید در ارزشگذاری مشارکتها مورد توجه قرار گیرد.
موانع سرمایهگذاری مشترک
مهمترین موانع پیش روی اجرای پروژههای مشترک چیست؟
تفاوت مقررات و نظامهای حقوقی دو کشور، محدودیتهای بانکی و دشواری انتقال منابع مالی، ریسکهای بیمه، حملونقل و تجارت بینالمللی، کمبود اطلاعات درباره شرکای تجاری و پروژهها و ضعف مطالعات امکانسنجی و ارزیابی اقتصادی، از مهمترین موانع هستند.
نوسانات نرخ ارز، پیچیدگی مجوزهای دولتی و زیستمحیطی، تفاوت استانداردهای فنی و مدیریتی، نبود سازوکار روشن برای حل اختلافات و ضعف حاکمیت شرکتی و شفافیت برخی شرکتهای پروژه نیز میتواند روند اجرای همکاریها را با مشکل مواجه کند.
برای عبور از این موانع باید پیش از امضای هر تفاهمنامه، موضوعاتی مانند ساختار مالکیت، نحوه تصمیمگیری، سهم طرفین، تعهدات مالی، انتقال فناوری، بازار فروش، ضمانت اجرا و روش حل اختلاف بهطور دقیق مشخص شود.
حاکمیت شرکتی؛ شرط اعتماد
حاکمیت شرکتی چه نقشی در موفقیت سرمایهگذاریهای مشترک دارد؟
حاکمیت شرکتی یکی از عوامل اساسی موفقیت یا شکست سرمایهگذاریهای مشترک است. در بسیاری از پروژهها، مشکل اصلی کمبود سرمایه نیست، بلکه نبود سازوکار شفاف برای تصمیمگیری، کنترل هزینهها، نظارت بر عملکرد و مدیریت تعارض منافع است.
در شرکتهای مشترک باید از ابتدا ترکیب و اختیارات هیئتمدیره، نحوه انتخاب مدیرعامل، حدود اختیارات مدیران، الزامات گزارشدهی مالی و عملیاتی، حسابرسی مستقل و سازوکار کنترل معاملات با اشخاص وابسته در اسناد حقوقی و اساسنامه شرکت مشخص شود.
همچنین نحوه ورود سرمایه جدید، شرایط انتقال سهام، روش خروج سرمایهگذاران، نحوه حل اختلاف و سازوکار داوری باید بهطور شفاف تعیین شود.
شفافیت، پاسخگویی و رعایت منافع متوازن شرکا، اعتماد ایجاد میکند و اعتماد نیز مهمترین زیرساخت سرمایهگذاری بلندمدت است.
انتقال فناوری؛ فراتر از یک بند قراردادی
آیا این همکاریها میتواند به انتقال فناوری و توسعه صنایع داخلی ایران منجر شود؟
بله، اما انتقال فناوری باید بهصورت دقیق و قراردادی طراحی شود. در توافقهای کلی، موضوع فناوری معمولاً به یک عبارت عمومی محدود میشود؛ در حالی که باید مشخص شود چه فناوری، با چه سطحی از دانش فنی، در چه مدت و همراه با چه آموزشهایی منتقل خواهد شد.
ایران در حوزه طراحی و ساخت تجهیزات، خدمات مهندسی، تعمیرات و تولید مواد شیمیایی ظرفیت قابلتوجهی دارد. همکاری با شرکتهای تاتارستانی میتواند این ظرفیتها را به سمت تولید محصولات پیچیدهتر و رقابتپذیرتر هدایت کند.
پیشنهاد ما این است که قراردادهای سرمایهگذاری مشترک شامل برنامه مشخص آموزش نیروی انسانی، ایجاد واحد تحقیق و توسعه، بومیسازی تجهیزات و ارتقای استانداردهای تولید باشد. در این صورت، پروژه مشترک صرفاً واردکننده فناوری نخواهد بود، بلکه میتواند به سکویی برای توسعه فناوری و صادرات تبدیل شود.
صنایع پاییندستی؛ مسیر ایجاد ارزش افزوده
صنایع پاییندستی چه جایگاهی در همکاری ایران و تاتارستان دارند؟
صنایع پاییندستی بخش مهمی از ارزش افزوده زنجیره نفت و گاز را ایجاد میکنند. صادرات مواد خام یا محصولات نیمهفرآوریشده، ارزش اقتصادی کمتری نسبت به تولید محصولات تخصصی و نهایی دارد.
در همکاری ایران و تاتارستان میتوان روی تولید مشترک مواد شیمیایی تخصصی، افزودنیهای صنعتی، پلیمرهای مهندسی، مواد مورد استفاده در حفاری، تجهیزات کنترل فرآیند و محصولات مورد نیاز صنایع خودرو، ساختمان، کشاورزی و پزشکی تمرکز کرد.
این نوع همکاری میتواند به ایجاد اشتغال، کاهش وابستگی به واردات، افزایش صادرات غیرنفتی، توسعه شرکتهای دانشبنیان و ایجاد پیوند میان صنعت نفت و سایر بخشهای اقتصادی منجر شود.
حضور حرفهای شرکتهای ایرانی
برای حضور مؤثر شرکتهای ایرانی در مجمع تخصصی نفت، گاز و پتروشیمی تاتارستان چه اقداماتی ضروری است؟
حضور مؤثر در چنین رویدادهایی نیازمند آمادگی حرفهای است. شرکتهای ایرانی باید پیش از حضور در مجمع، معرفینامه و پروفایل انگلیسی یا روسی آماده کنند، توانمندیها و سوابق اجرایی خود را مستند ارائه دهند و پروژههای مشخص و قابل سرمایهگذاری معرفی کنند.
همچنین لازم است نیازهای فنی و مالی، ظرفیت تولید، استانداردها و بازار هدف شرکت بهروشنی مشخص باشد. ارزیابی شریک احتمالی از نظر مالی، حقوقی و فنی و تهیه پیشنویس اولیه تفاهمنامه یا چارچوب همکاری نیز اهمیت دارد.
برای مذاکرات B2B نیز باید برنامهریزی دقیق صورت گیرد. حضور در نمایشگاهها و نشستهای تجاری زمانی نتیجهبخش خواهد بود که به مذاکرات هدفمند و در نهایت به قراردادهای اجرایی منجر شود.
کریدورهای حملونقل؛ حلقه اتصال بازارها
آیا میتوان از ظرفیت کریدورهای حملونقل و همکاریهای منطقهای برای توسعه تجارت انرژی استفاده کرد؟
قطعاً. همکاریهای انرژی باید در کنار همکاریهای حملونقلی و لجستیکی دیده شود. ایران میتواند از موقعیت جغرافیایی خود برای اتصال بازارهای روسیه و تاتارستان به کشورهای حوزه خلیج فارس، آسیای مرکزی، هند و سایر بازارهای منطقه استفاده کند.
توسعه مسیرهای حملونقل، بنادر، پایانههای صادراتی، مراکز انبارش و خدمات گمرکی میتواند هزینه تجارت را کاهش داده و رقابتپذیری محصولات نفتی، گازی و پتروشیمی را افزایش دهد.
همکاری سهجانبه میان ایران، روسیه و هند نیز در صورت طراحی پروژهمحور میتواند فرصتهای جدیدی ایجاد کند؛ برای مثال، تولید یا فرآوری محصول در یک کشور، تأمین فناوری از کشور دیگر و دسترسی به بازار مصرف یا صادرات از مسیر کشور سوم.
سرمایهگذار خارجی چه میخواهد؟
برای افزایش اعتماد سرمایهگذاران خارجی چه اصلاحاتی ضروری است؟
سرمایهگذار پیش از هر چیز به ثبات، شفافیت و قابلیت پیشبینی نیاز دارد. برای افزایش اعتماد سرمایهگذاران باید فرآیند صدور مجوزها ساده و شفاف شود، اطلاعات پروژهها بهصورت دقیق و حرفهای ارائه شود و ضمانت اجرای قراردادها تقویت شود.
همچنین سازوکار حل اختلافات باید شفاف باشد، حمایت از مالکیت فکری و فناوری تضمین شود و مقررات ارزی و مالیاتی از قابلیت پیشبینی برخوردار باشد.
شفافیت و قابلیت حسابرسی گزارشهای مالی شرکتهای پروژه و فعالیت مؤثر نهادهای پشتیبان سرمایهگذاری نیز از الزامات مهم برای ایجاد اعتماد است.
به جای ارائه فهرستهای کلی از فرصتها، باید برای هر پروژه یک پرونده سرمایهگذاری کامل شامل مطالعه بازار، برآورد هزینه، مدل درآمدی، ریسکها، مجوزها و برنامه خروج تهیه شود.
پیام به فعالان اقتصادی
پیام شما به فعالان اقتصادی و سرمایهگذاران ایرانی چیست؟
فرصت همکاری با جمهوری تاتارستان و فدراسیون روسیه باید با نگاهی بلندمدت و حرفهای دنبال شود. بازار روسیه و مناطق صنعتی آن صرفاً بازار فروش کالا نیستند؛ بلکه میتوانند به شریک فناوری، سرمایهگذاری و توسعه صنعتی ایران تبدیل شوند.
فعالان اقتصادی باید از رویکردهای کوتاهمدت و واسطهمحور فاصله بگیرند و به سمت پروژههای واقعی، شرکتهای مشترک، انتقال فناوری و توسعه زنجیره ارزش حرکت کنند. در عین حال، هرگونه همکاری باید بر پایه اعتبارسنجی، قراردادهای دقیق، رعایت الزامات قانونی و مدیریت ریسک انجام شود.
انجمن سرمایهگذاریهای مشترک ایرانی و خارجی نیز آمادگی دارد در چارچوب وظایف خود، زمینه ارتباط میان شرکتهای ایرانی و طرفهای روسی را فراهم کرده و به توسعه پروژههای مشترک در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی کمک کند.
جمعبندی
همکاری ایران و تاتارستان در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی میتواند از سطح مبادلات تجاری فراتر رفته و به الگویی برای سرمایهگذاری مشترک، تولید مشترک، انتقال فناوری و حضور در بازارهای منطقهای تبدیل شود. تحقق این هدف اما نیازمند طراحی پروژههای واقعی، شفافیت حقوقی، تأمین مالی مناسب، مدیریت حرفهای و پیگیری مستمر توافقهاست.
آینده همکاریهای اقتصادی ایران و روسیه در گرو استفاده از ظرفیتهای موجود برای ایجاد ارزش افزوده، اشتغال، فناوری و صادرات پایدار است؛ نه محدود کردن روابط اقتصادی به قراردادهای مقطعی و تجارت سنتی.
کد خبر: 787473 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ ۰۹:۱۷:۳۷ اعتمادآنلاین |
تردد نفتکشها در بندر ینبع عربستان سعودی در دریای سرخ از زمانی که گروه مسلح حوثی در یمن ماه گذشته از محاصره کشتیهای سعودی در سراسر تنگه بابالمندب خبر داد، بیش از یکسوم کاهش یافته است. شرکت اطلاعات کشتیرانی بریتانیایی Lloyd’s List میگوید عربستان سعودی برای مقابله با این محاصره، صادرات نفت خام خود را با استفاده از نفتکشهای شاتل، خط لوله SUMED مصر و بندر سیدی کریر در سواحل مدیترانهای مصر تغییر مسیر داده است. با این حال، این «سیستم» باعث درگیر شدن تعداد بیشتری از کشتیها شده و زمان سفر محمولههای عازم آسیا را چند هفته افزایش میدهد. اخبار مرتبط رقابت شدید امارات و عربستان برای اشغال جزیره میّون در یمن عربستان انتقال نفت از تنگه بابالمندب را ازسرگرفت
کد خبر: 787459 | ۱۴۰۵/۰۵/۳۱ ۰۸:۵۵:۴۷ اعتمادآنلاین |
نوشین محجوب- با گذشت دو ماه پس از توافق آتشبس موسوم به «سند اسلامآباد»، نه مسیر گفتوگو میان تهران و واشنگتن هموار شده و نه نشانه روشنی از عبور بحران از سطح رویارویی دیده میشود، دولت ترامپ مدعی آغاز جنگ اقتصادی علیه کشورمان است. رییسجمهوری ایالاتمتحده ادعا کرد که مرحله تازهای از فشار علیه ایران با محوریت اقتصاد را دنبال خواهد کرد؛ مسیری که با تهدید به اعمال تحریمها و محدودیتهای بیشتر علیه کشورها، شرکتها و شبکههایی دنبال میشود که با ایران همکاری تجاری و مالی دارند و در کنار آن، حضور نظامی امریکا در آبهای منطقه نیز تداوم خواهد یافت. در برابر، تهران تاکید دارد که تهدیدهای اقتصادی، جایگزین راهحل مبتنی بر گفتوگو، احترام متقابل و رفع فشارهای غیرقانونی نخواهد شد. با این حال دونالد ترامپ در مواضع ادعایی تازه خود از آغاز آنچه «عملیات اقتصادی خردکننده» علیه ایران خوانده، سخن گفته و آن را Economic D-Day نامیده؛ تعبیری که در ادبیات امریکایی با هدف القای آغاز عملیاتی بزرگ و تعیینکننده به کار میرود. در همین راستا وزیر خزانهداری و معاون رییسجمهور امریکا نیز از «شدیدترین تحریمها» و ورود به «مرحله تازه برای فشار اقتصادی» گفتهاند. همزمان جیدی ونس، معاون رییسجمهور امریکا پنجشنبه مدعی شد واشنگتن وارد «مرحله جدیدی» در مواجهه با ایران شده و فشار اقتصادی مستمر را موثرترین ابزار خود میداند.او مدعی شد: امریکا به توان نظامی متعارف و زیرساختهای صنعتی ایران آسیب زده و اکنون میکوشد با فشار اقتصادی، مانع بازسازی توانمندیهایی شود که واشنگتن آنها را مرتبط با برنامه هستهای و تولید تسلیحات ایران میخواند.
ایران دور تازه تحریمها را تروریسم اقتصادی خواند- مواضع ادعایی مقامهای رسمی امریکا در کنار وعده دولت ترامپ برای اعلام تحریمهای جدید، نشان میدهد کاخ سفید پس از بنبست گفتوگوها، در پی انتقال کانون فشار از عملیات نظامی به شبکه تجارت، انرژی و مبادلات مالی ایران است. با این حال، مقامهای امریکایی هنوز جزییات اجرایی، فهرست کشورهای هدف و سازوکار اعمال مجازات علیه طرفهای ثالث را مشخص نکردهاند. تحلیلگران معتقدند همین ابهام، اجرای تهدید فشار فراگیر را برای واشنگتن پیچیده میکند، زیرا تحریم کشورهایی که به تجارت یا مبادلات مالی با ایران ادامه میدهند، میتواند دامنه تنش میان تهران و واشنگتن را گسترده کند. در مقابل عباس عراقچی، وزیر امور خارجه کشورمان در واکنش مواضع ادعایی ترامپ را تلاشی برای انحراف افکار عمومی امریکا از بحرانهای داخلی، ازجمله بدهیهای سنگین و افزایش هزینههای بهره، توصیف کرد. او تاکید کرد: ادامه سیاستهای شکستخورده، شکست بیشتری برای واشنگتن و دشمنی بیشتر ایرانیان به همراه خواهد داشت و «تروریسم اقتصادی» امریکا اقتصاد جهانی و حاکمیت ملی کشورها را تهدید میکند. بر پایه این موضع، تهران میکوشد پیامدهای تحریمهای ثانویه امریکا برای دیگر کشورها و اقتصاد جهانی را نیز برجسته کند.
هرمز در کانون تنشها- در شرایطی که جنگ اقتصادی امریکا علیه ایران کلید خورده، تنگه هرمز همچنان در مرکز این جدال قرار دارد. مقامهای امریکایی مدعیاند با اتکا به ظرفیت نظامی، انتقال بخشی از نفت و گاز از این آبراه را ممکن کردهاند؛ اما دادههای شرکت کپلر که رویترز نیز به آن استناد کرده، نشان میدهد شمار عبور کشتیها در روز پنجشنبه به هفت فروند کاهش یافت؛ رقمی که نصف تردد ثبت شده در روز پیش از آن بود. چهار کشتی وارد تنگه و سه کشتی خارج شدند و در میان آنها نفتکش بسیار بزرگ حامل نفت خام یا کشتی حامل گاز طبیعی مایعشده دیده نشده؛ هر چند یک کشتی بزرگ حامل گازهای مایع پروپان و بوتان از مسیر ایران از تنگه خارج شد. برخی ناظران این دادهها را نشانه تداوم اختلال و احتیاط سنگین در بازار میدانند و معتقدند ادعای باز بودن هرمز، لزوما به معنای بازگشت کامل، عادی و کمهزینه جریان کشتیرانی و انرژی نیست. در این فضا، موضوع مسیرهای جایگزین و خطوط انتقال دورزننده هرمز بیش از گذشته برجسته شده. به باور کارشناسان انرژی، این گزینهها در میانمدت ممکن است بخشی از آسیبپذیری صادرکنندگان را کاهش دهند، اما در کوتاهمدت نمیتوانند جایگزین کامل ظرفیت هرمز شوند؛ زیرا بخش مهمی از زیرساخت صادرات انرژی منطقه و تجارت نفت همچنان به این شاهراه وابسته است. بر همین اساس، برخی تحلیلگران هرمز را محل تلاقی منافع ایران، دولتهای ساحلی، بازار جهانی نفت و مصرفکنندگان بزرگ انرژی توصیف میکنند؛ واقعیتی که هرگونه تصمیم یکجانبه درباره آن را پرهزینه میسازد.
معادلات آشفته غرب آسیا- با افزایش گمانهزنیها درباره آینده رویارویی ایران و امریکا، ناوگروه «جورج واشنگتن» به حوزه عملیاتی سنتکام وارد دریای عرب شد. سنتکام مدعی است که این ناوگروه در چارچوب ماموریتی از پیش برنامهریزیشده وارد منطقه شده است. با این حال، برخی تحلیلگران زمانبندی استقرار ناو را مهم میدانند و مدیاند کنش امریکا نشان از تداوم حضور و بازدارندگی نظامی واشنگتن است. این گروه تاکید دارند که افزایش توان دریایی، بهتنهایی گرههای سیاسی بحران، ازجمله اختلاف درباره تحریمها، امنیت کشتیرانی و چارچوب مذاکره را حل نمیکند. اخبار مرتبط کنترل تنگههرمز بالاخره دست کیست؟ ایران یا آمریکا؟ رئیس کمیسیون امنیت ملی: آمریکا با عذرخواهی از مردم ایران، منطقه را ترک خواهند کرد
