ظاهرا تهران با ارزیابی محدودیتهای عملیاتی و سیاسی واشنگتن، ازجمله تردید درباره آمادگی امریکا برای ورود به یک درگیری گسترده، به این جمعبندی رسیده که امکان افزایش هزینهها از طریق کنترل تنگه هرمز وجود دارد.
به گزارش اعتماد، از نگاه ایران، محدودیتهای تسلیحاتی امریکا و فشارهای ناشی از مصرف بخشی از سامانههای دفاعی نیز میتواند ظرفیت واشنگتن برای اجرای یک گزینه نظامی گسترده را کاهش و در نتیجه، فضای مانور تهران در هرمز را افزایش دهد. با این حال، تداوم راهبرد کنترل هرمز با هدف کسب امتیاز، ممکن است به جای ایجاد بازدارندگی موثر، زمینه شکلگیری موازنههای منطقهای جدید و تقویت ائتلافهای مقابلهای علیه ایران را فراهم کند.
مجید محمدشریفی، استادیار گروه روابط بینالملل دانشگاه خوارزمی و کارشناس و تحلیلگر روابط بینالملل، درباره وضعیت تنگه هرمز باتوجه به موضعگیری متفاوت مقامهای رسمی ایران و امریکا گفت: دو سوی منازعه روایتهای متفاوت و متناقضی ارایه میکنند. امریکا، بهویژه وزارت خزانهداری و وزارت انرژی این کشور مدعیاند روزانه ۸ تا ۹ میلیون بشکه نفت از راه تنگه هرمز و با کشتی جابهجا میشود؛ ضمن آنکه حدود ۵ میلیون بشکه نیز از طریق خطوط لوله کشورهای منطقه وارد بازار جهانی میشود.
به گفته این کارشناس روابط بینالملل، در چنین شرایطی خروجی نفت منطقه در مجموع به ۱۳ تا ۱۵ میلیون بشکه در روز میرسد؛ رقمی کمتر از حدود ۲۰ میلیون بشکه پیش از جنگ. با این حال، مقامات امریکایی معتقدند همین سطح از صادرات مانع ورود شوک نفتی و جهش ناگهانی قیمتها شده است. ترامپ به دنبال عبور از سد انتخابات میاندورهای است
محمدشریفی در ادامه افزود: جمهوری اسلامی ایران بر کنترل خود بر تنگه هرمز تاکید دارد و دادههای کشتیرانی نیز از محدود بودن ترددها در منطقه حکایت میکند. داوری قطعی میان این ادعاها دشوار است، اما قیمت نفت که همچنان در محدوده ۸۰ و چند دلار قرار دارد و جهش چشمگیری را تجربه نکرده، میتواند نشان دهد بخشی از نفت منطقه، هرچند محدود، همچنان وارد بازارهای جهانی میشود.
