جونیور بریجمن در تمام 12 سال دوران حضورش در NBA، در مجموع حدود 2.95 میلیون دلار درآمد داشت؛ بازیکنی که دستمزدش در هیچ فصلی از 350 هزار دلار بیشتر نشد، اما در زمان مرگش ثروتی 1.4 میلیارد دلاری بر جای گذاشت. داستان میلیاردر شدن او از جایی آغاز شد که هنوز بازیکن فعال NBA بود و در یک رستوران فستفود، پشت پنجره سفارشگیری کار میکرد.
بریجمن در درفت سال 1975 بهعنوان انتخاب هشتم انتخاب شد و سپس در معاملهای که کریم عبدالجبار را به لسآنجلس لیکرز فرستاد، راهی میلواکی باکس شد. او هرگز یک ستاره نبود؛ بازیکنی ذخیره بود و پیش از آنکه جایزهای برای بهترین بازیکن ذخیره لیگ وجود داشته باشد، یکی از بهترینها در این نقش به حساب میآمد. بریجمن در 12 فصل حضورش در NBA میانگین 13.6 امتیاز ثبت کرد و حتی یک بار هم به بازی آلاستار راه نیافت. یک بازیکن حرفهای قابلاعتماد بود؛ اما چیزی در کارنامهاش دیده نمیشد که نشان دهد قرار است روزی میلیاردر شود.
اواخر دهه 1970، بریجمن در تعطیلات بین فصل تصمیم گرفت در یکی از شعبههای وندی در میلواکی کار کند؛ نه بهعنوان مالک و نه سرمایهگذار. او یک صندوقدار بود؛ پشت پنجره سفارش میگرفت، به شکایت مشتریان رسیدگی میکرد و نحوه کار آشپزخانه و مدیریت سفارشها در شلوغترین ساعات ناهار را زیر نظر داشت.
او به پول این کار احتیاجی نداشت. بریجمن میخواست بداند یک کسبوکار واقعاً چگونه اداره میشود. چند سال پس از بازنشستگیاش، در سال 1988، زنی وارد یکی از شعبههای وندی در میلواکی شد و مردی قدبلند سینی غذایش را به او تحویل داد. آن زن خیلی زود او را شناخت؛ یک بازیکن سابق NBA پشت پیشخوان کار میکرد.
چند روز بعد، او با یک ایستگاه رادیویی محلی تماس گرفت و از این اتفاق شکایت کرد. بریجمن در حال رانندگی به سمت دفترش در مرکز شهر بود که صدای زن را از رادیو شنید؛ او میگفت شرمآور است که یک بازیکن سابق NBA مجبور باشد در فستفود کار کند. اما واقعیت چیز دیگری بود. بریجمن مالک آن رستوران بود؛ درست مانند چندین شعبه دیگر در همان شهر.
البته اولین تجربه او در این مسیر موفق نبود. او و همتیمیاش، …
