آیا تا به حال فکر کردهاید چرا سکوی پرتاب یک موشک، خودش به اندازه یک سازه عظیم و پیچیده به نظر میرسد؟
به گزارش فرارو، برخلاف تصور رایج، سکوی پرتاب فقط سازهای برای نگه داشتن موشک نیست؛ بلکه مجموعهای از سامانههای مهندسی است که باید در چند ثانیه حساس، هم موشک را آماده پرتاب نگه دارد و هم آن را از حرارت، فشار و ارتعاشات شدید موتور محافظت کند.
اولین وظیفه، رساندن سوخت به موشک است. بسیاری از موشکها از سوختها و اکسیدکنندههای برودتی مانند هیدروژن مایع و اکسیژن مایع استفاده میکنند که باید در دماهای بسیار پایین نگهداری شوند؛ حدود منفی ۲۵۳ و منفی ۱۸۳ درجه سانتیگراد. به همین دلیل، سامانههای زمینی تا آخرین لحظات سوخترسانی را ادامه میدهند و درست پیش از پرتاب از موشک جدا میشوند.
سکو همچنین وظیفه تأمین برق و ارتباطات را بر عهده دارد. تا پیش از پرتاب، بخشی از تجهیزات موشک از طریق اتصالات زمینی تغذیه میشوند و اطلاعات مربوط به وضعیت سامانهها و دورسنجی نیز به مرکز کنترل منتقل میشود.
از طرف دیگر، برج و تجهیزات نگهدارنده باید موشک را در برابر باد و سایر نیروهای محیطی پایدار نگه دارند ؛ اما …
