کامبیز نوروزی، حقوقدان، مدرس دانشگاه، مدرس حقوق مطبوعات و دبیر کمیته حقوقی انجمن صنفی روزنامهنگاران ایران، از منظر حقوقی طرح جدید مجلس را بررسی کرد؛ وی معتقد است این طرح نهتنها با اصول قانونگذاری کیفری همخوانی ندارد، بلکه با استفاده از واژههای مبهم و قابل تفسیر، زمینه محدود شدن آزادی بیان و فعالیت هنرمندان، روزنامهنگاران و دانشگاهیان را فراهم میکند.
نوروزی در اینباره اظهار کرد: از لحاظ اصولی، تشخیص با دادگاه است؛ اما مشکل اصلی این است که متن این قانون بهشدت کشدار است و واژگانی در آن به کار رفته که بهسادگی میتوان دایره آنها را گسترش داد و بدون هیچ ضابطه مشخصی، هر کسی را مشمول آن دانست. در نهایت دادگاه تصمیم میگیرد، اما متنی که در این طرح آمده، اساساً با اصول قانونگذاری کیفری در تضاد کامل است.
او تأکید میکند که در قوانین کیفری، اصل بر شفاف بودن جرم است تا هر شهروند پیش از انجام هر اقدامی بداند چه رفتاری جرم محسوب میشود؛ در حالی که این طرح، به گفته او، چنین ویژگیای ندارد.
این وکیل پایه یک دادگستری در ادامه گفت: به نظر من هدف اصلی این قانون جلوگیری از نفوذ مأموران سرویسهای اطلاعاتی در کشور نیست، بلکه بیشتر در جهت محدود کردن بسیار شدید تولیدکنندگان کالاهای فرهنگی، روزنامهنگاران و دانشگاهیان تدوین شده است. به اعتقاد من، اگر این طرح هم به قانون تبدیل شود، هیچ نقشی در جلوگیری از نفوذ مأموران سرویسهای اطلاعاتی در داخل کشور نخواهد داشت.
او معتقد است دامنه گسترده این قانون، بیش از آنکه متوجه عوامل اطلاعاتی باشد، متوجه فعالان حوزه فرهنگ و رسانه است.
نوروزی همچنین تاکید کرد: آثار فکری، بهخصوص آثار هنری، ذاتاً قابل تفسیر هستند. هیچکس نمیتواند مانع تفسیر یک اثر هنری شود. همین موضوع، ذات هنر است.
او برای توضیح این موضوع به تفاوت نگاه فیلمسازان اشاره کرد: اگر آثار مرحوم سهراب شهید ثالث را ببینید، او نگاه تلخی به زندگی دارد. در مقابل، عباس کیارستمی حتی در تلخترین شرایط هم نگاهی امیدوارانه و مثبت به زندگی دارد. این تفاوت نگاه، …
