مصطفی هاشمیطبا در روزنامه ایران نوشت: یکی از مسائل مهمی که امروز باید با صراحت درباره آن سخن گفت، ضرورت حفظ انسجام ملی از مسیر پذیرش تکثر و تنوع موجود در جامعه است. به نظر میرسد بخشی از فعالان هنوز باور عمیقی به این واقعیت ندارند که مردم، با وجود تفاوتهای فکری، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی، کشورشان را دوست دارند و نسبت به آینده ایران احساس مسئولیت میکنند.
حضور مردم در رخدادهای اخیر بار دیگر نشان داد که جامعه ایران یکدست و متعلق به یک جریان یا یک طیف خاص نیست. در میان مردم، افراد با سبک زندگی، باورها و گرایشهای گوناگون حضور دارند. انسانهای عادی و شهروندانی که شاید برخی از آنان در محاسبات رسمی دیده نشوند اما در بزنگاههای تاریخی پای کشورشان میایستند. ایران نیز مانند یک موزائیک بزرگ، از قومیتها، گویشها، فرهنگها و طرز فکرهای متنوع تشکیل شده است. نقطه اتصال این تفاوتها، ایران و تعلق به سرنوشت این کشور است. این واقعیت باید به یک باور جدی تبدیل شود.
داشتن نظر متفاوت یا انتقاد، لزوماً به معنای خروج از دایره وفاداری نیست. جامعه سالم جامعهای است که در آن امکان گفتوگو، نقد و ارائه نظر وجود داشته باشد و اختلاف دیدگاهها در مسیر اصلاح و بهتر شدن امور قرار گیرد. نباید با هر اظهار نظر متفاوت، فردی را از دایره خودیها خارج کرد.
حتی در مناسبتهای ملی و تاریخی نیز باید زمینه برای حضور همه شخصیتهایی که به کشور و نظام وفادارند فراهم شود. حذف یا نادیده گرفتن برخی چهرهها، بهویژه مسئولان و رؤسای جمهوری سابق، میتواند این تصور را ایجاد کند که دایره وفاداری هر روز تنگتر میشود. تصوری که به سرمایه اجتماعی آسیب میزند.
در کنار این موضوع، باید مراقب تندروی و حاکم شدن پیشفرضهای محدودکننده بر سیاستگذاری بود. نمیتوان از یک سو بر مقاومت و ایستادگی در برابر آمریکا و اسرائیل تأکید کرد و از سوی دیگر چنین تصویری به جامعه داد که این مسیر هیچ هزینهای برای زندگی مردم ندارد و همزمان باید رفاه روزافزون نیز بدون هیچ دشواری فراهم شود.
مقاومت، …
