فرارو - استارشیپ اسپیسایکس پس از حدود ۲۴ روز شناور ماندن در اقیانوس هند سرانجام به آبهای نزدیک جزیره کریسمس رسید. همانجا که مهندسان این شرکت قرار است پیش از انتقال فضاپیما به تگزاس، آن را از نزدیک بررسی کنند.
به گزارش فرارو به نقل از Space.com، اسپیسایکس روز سهشنبه اعلام کرد تیم بازیابی این شرکت توانسته است استارشیپ را به نقطهای در نزدیکی ساحل جزیره کریسمس، قلمرویی متعلق به استرالیا، منتقل کند. این فضاپیما پس از فرود در اقیانوس هند، نزدیک به چهار هفته در آبهای متلاطم باقی مانده بود.
اسپیسایکس اعلام کرد تیمی از مهندسان این شرکت در راه محل استقرار فضاپیماست تا در آبهای آرامتر، بررسیهای بیشتری روی آن انجام دهد و سپس برای بازگرداندن استارشیپ به پایگاه «استاربیس» در جنوب تگزاس اقدام کند.
این استارشیپ که با نام Ship 40 شناخته میشود، ۲۴ ژوئیه در سیزدهمین پرواز آزمایشی استارشیپ از تگزاس پرتاب شد. فضاپیما پس از انجام بخش اصلی مأموریت و استقرار محمولههای آزمایشی، وارد جو زمین شد و برخلاف نمونههای قبلی، توانست ورود مجدد به جو و فرود در اقیانوس را تقریباً سالم پشت سر بگذارد.
این اتفاق از نظر مهندسی برای اسپیسایکس اهمیت زیادی دارد؛ زیرا برای نخستین بار یک مرحله بالایی استارشیپ پس از بازگشت از فضا و فرود آبی، در وضعیت نسبتاً سالم باقی مانده و امکان بررسی مستقیم سختافزار آن فراهم شده است. به گفته Space.com، مهندسان اکنون میتوانند وضعیت بخشهایی مانند کاشیهای سپر حرارتی، بدنه و سامانههای فضاپیما را پس از یک پرواز واقعی بررسی کنند.
عملیات بازیابی اما ساده نبود. به گزارش Ars Technica، فضاپیما هفتهها در شرایط دریایی نامساعد شناور بود و تیم بازیابی سرانجام توانست آن را به آبهای آرامتر نزدیک جزیره کریسمس منتقل کند. همین شرایط باعث شده بود حتی ایلان ماسک نیز پیشتر نسبت به امکان بازیابی موفق فضاپیما ابراز تردید کند.
با وجود این، قرار نیست Ship 40 دوباره پرواز کند. تماس طولانی با آب شور و آسیبهای واردشده در جریان فرود و واژگونی، استفاده مجدد از آن را عملاً منتفی کرده است. ارزش اصلی این فضاپیما اکنون در اطلاعاتی است که از بررسی مستقیم آن به دست میآید.
یکی از مهمترین بخشهای مورد توجه مهندسان، سپر حرارتی استارشیپ است. این سامانه برای برنامه اسپیسایکس جهت استفاده مجدد از فضاپیما اهمیت حیاتی دارد و بررسی وضعیت آن پس از ورود مجدد به جو میتواند اطلاعاتی درباره دوام و عملکرد نسلهای بعدی استارشیپ ارائه کند.
هنوز مشخص نیست اسپیسایکس دقیقاً چگونه قصد دارد این فضاپیما را از جزیره کریسمس به استاربیس بازگرداند. فاصله این دو نقطه هزاران کیلومتر است و استارشیپ با ابعادی حدود ۵۲ متر طول و ۹ متر قطر، امکان انتقال یکپارچه با هواپیماهای باربری معمول را ندارد.
اسپیسایکس در نهایت میخواهد روند بازیابی استارشیپ را کاملاً تغییر دهد؛ به این معنا که فضاپیماهای آینده پس از بازگشت، بهجای فرود در دریا، در نزدیکی محل پرتاب با بازوهای مکانیکی برج پرتاب موسوم به Mechazilla مهار شوند. هدف از این روش، کاهش زمان بازیابی و فراهم کردن امکان استفاده سریعتر و مکرر از فضاپیماست.
