«امیرعلی ابوالفتح»، کارشناس مسائل آمریکا، گفت: معتقدم نزدیک شدن ایران به این دو کشور یک انتخاب داوطلبانه نیست بلکه بخشی از آن از سر اجبار به ویژه بعد از قضیه برجام است. اگر برجام ادامه پیدا میکرد و آمریکا از آن خارج نمی شد، روابط ایران با کشورهای غربی گسترش پیدا میکرد و آنها در ایران سرمایهگذاری میکردند و این باعث می شد روابط دیپلماتیک، فرهنگی و اجتماعی گسترش پیدا کند و ایران اندک اندک پس از سه چهار دهه روند آشتی با غرب را دنبال کند؛ ولی وقتی آمریکا از برجام بیرون آمد دیگر انتخابی وجود نداشت، جزاینکه علیرغم میل باطنی بخش بزرگی ازجامعه نخبگانی ایران که به صورت تاریخی نگاهشان به غرب است، به سمت روسیه و چین بروند و آنها هم از این قضیه استقبال کردند.
به گزارش روزنامه اطلاعات، ابوالفتح اظهار کرد: اکنون هم به نظر میرسد که چارهای نیست و اگر ایران میخواهد از زیر این فشارها خارج شود، باید به سمت اتحاد قویتر با روسیه و چین برود که آن هم البته مستلزم این است که شاید بخشی از استقلال سیاسی کشور از بین برود؛ مثل کره شمالی برای چین و بلاروس برای روسیه.
وی افزود: این دو کشور مورد هجوم آمریکا قرار نمیگیرند به این دلیل که حمله به کره شمالی یعنی حمله به چین و حمله به بلاروس یعنی حمله به روسیه. ایران درچنین موقعیتی نیست . نه می خواهد استقلالش را از دست دهد و نه برای آن دوکشور آن جایگاه را دارد.
این کارشناس بیان کرد: آمریکاییها هم از این قضیه مطلعند و از این خلاء استفاده میکنند و فشار به ایران را بالا می برند. می دانند نه ایران کشوری است که تحت حمایت قدرتی قرار بگیرد و نه آن دو قدرت حاضرند بابت ایران با آمریکا سرشاخ شوند. وضعیت بلاتکلیفی است.
او ادامه داد: بالاخره سیاست نه غربی نه شرقی محاسنی داشت و یک سری معایب هم دارد. در جهان تک قطبی که آمریکایی ها به دنبال آن هستند، سیاست نه غربی نه شرقی جواب نمی دهد.
ابوالفتح بیان کرد: در نظام دو قطبی جواب میداد، ولی وقتی که یکی از این قدرتها تلاش میکند که خود را به بقیه تحمیل کند، دیگر نه غربی نه شرقی بودن ممکن نیست. در این نظام اگر غربی نیستی باید شرقی شوی که البته بستر فکری آن درا یران آماده نیست.
وی افزود: این زمینه در طرف مقابل یعنی روسیه و چین هم آماده نیست؛برای همین می گویند ایران دچار یک راهبرد استراتژیک تنهاست؛ یعنی هیچ حمایت گستردهای ندارد. با توجه به فشاری که روی ایران می آید باید یک حامی پیدا میکرد، ولی متاسفانه حامی ای که پای ایران بایستد، وجود ندارد.
