جرمی بنتام، فیلسوف انگلیسی قرن هجدهم، جمله معروفی دارد: درد و لذت بر ما حکومت می کنند.
علوم اعصاب مدرن نیز تا حد زیادی این نگاه را تایید می کند. بخش هایی از مغز که با هیجان و انگیزه ارتباط دارند، بر بسیاری از رفتارهای ما اثر می گذارند؛ از یادگیری و تصمیم گیری گرفته تا روابط اجتماعی و انتخاب هایی که در زندگی روزمره انجام می دهیم.
تالی شاروت دانشمند علوم اعصاب و استاد دانشگاه کالج لندن و نویسنده مقاله در هاروارد بیزنس اسکول، برای پاسخ به این سوال به مجموعه ای از یافته های علوم اعصاب و روان شناسی رفتاری استناد می کند. او نشان می دهد که پاداش و تنبیه لزوما برای یک هدف واحد، اثر مشابهی ندارند. در ادامه مطلب با مدرسه کار و کسب عصر ایران همراه باشید:
عضویت در کانال تلگرام/روبیکا/بله عصر ایران
وقتی می خواهیم فردی را به انجام کاری ترغیب کنیم، معمولا از یکی از دو روش استفاده می کنیم: وعده دادن یک نتیجه خوشایند یا هشدار دادن درباره یک پیامد ناخوشایند.
در محیط کار، این دو روش را می توان در قالب پاداش و تنبیه دید؛ از وعده افزایش حقوق، ترفیع و تقدیر گرفته تا تهدید به کاهش مزایا، توبیخ یا پیامدهای منفی دیگر.
اپتیما رو گذاشتی برای فروش ؟ اینجا یک روزه بفروش
درخواست فروش
[اپتیما رو گذاشتی برای فروش ؟ اینجا یک روزه بفروش]
اما سوال اینجاست:
پاداش موثرتر است یا تنبیه؟ پاسخ شاید آن چیزی نباشد که انتظار داریم.
[تصویر گرافیکی یک دایناسور که شیرینی پاداش گرفته است]
یک بیمارستان و یک مشکل ساده اما جدی
برای درک بهتر این موضوع، به یک بیمارستان در نیویورک برویم.
در محیط های درمانی، شستن و ضدعفونی کردن دست ها یکی از مهم ترین راه های جلوگیری از انتقال بیماری است. کارکنان بیمارستان نیز بارها درباره اهمیت این موضوع آموزش دیده بودند و حتی در کنار محل های ضدعفونی دست، هشدارهایی درباره خطرات رعایت نکردن بهداشت دست نصب شده بود.
اما یک مشکل وجود داشت. دوربین هایی که برای بررسی عملکرد کارکنان نصب شده بودند نشان دادند که تنها حدود 10 درصد کارکنان بخش مراقبت های ویژه، قبل و بعد از ورود به اتاق بیمار دست های خود را ضدعفونی می کردند.
این اتفاق حتی با وجود آن رخ می داد که کارکنان می دانستند …
