به گزارش فرارو به نقل از رویترز، ایالات متحده، سازمان ملل متحد و اتحادیه اروپا از اواخر دهه ۱۹۷۰ تاکنون، به بهانه برنامه هستهای ایران، نقض حقوق بشر و حمایت از گروههای شبهنظامی، تحریمهایی را علیه این کشور وضع و اجرا کرده و داراییهای آن را مسدود کردهاند.
از زمان آغاز مناقشه با ایران در ماه فوریه، واشنگتن تحریمهای بیشتری را در حوزههای دریایی، انرژی و مالی اعمال کرده و دست به محاصره دریایی زده است. افزایش دامنه تحریمها در دولت ترامپ
دادههای «دفتر کنترل داراییهای خارجی» (OFAC) وابسته به وزارت خزانهداری ایالات متحده نشان میدهد که این نهاد از زمان آغاز دور دوم ریاستجمهوری ترامپ، بیش از ۱۰۰۰ فرد، شناور و هواپیما را تحریم کرده است.
اقدامات اخیر، ناوگان نفتکشهای ایران، شرکتهای بیمه کشتیرانی، نهادها و افرادی که امکان دستیابی ایران به تسلیحات را فراهم میکنند، و همچنین صرافیهای دیجیتال را هدف قرار داده و ادعا شده منجر به مسدود شدن حدود ۵۰۰ میلیارد دلار رمزارز مرتبط با ایران شده است. محاصره زمینی
برخی از مقامات آمریکایی و اسرائیلی احتمال اعمال محاصره زمینی را مطرح کردهاند؛ اقدامی که نیازمند همکاری همسایگان ایران یعنی عراق، ترکیه، پاکستان، افغانستان، ترکمنستان، آذربایجان و ارمنستان خواهد بود.
دولت ترامپ با همه این کشورها به جز افغانستان روابطی با درجات مختلفی از نزدیکی دارد، اما مرز افغانستان کوهستانی است و گشتزنی در آن به هر حال بسیار دشوار است.
ترامپ ممکن است اهرم فشاری بر پاکستان که اخیراً خواستار ایجاد یک خط سوآپ ارزی ۱۰ میلیارد دلاری با وزارت خزانهداری شده است، و همچنین ترکیه که به دنبال بازگشت به برنامه جنگندههای اف-۳۵ آمریکا است، داشته باشد.
محاصره زمینی میتواند با متوقف کردن واردات مواد غذایی، انرژی و منسوجات، فشار بر مردم ایران را افزایش دهد؛ اما کارشناسان معتقدند اجرای چنین اقدامی دشوار است و ممکن است لزوماً به اعتراضات یا فشار داخلی منجر نشود.
