فرارو- شش ماه پس از جنگ ایران، یک معماری امنیتی جدید در خلیج فارس در حال ظهور است. کشورهای خلیج فارس در حال ایجاد مشارکتهای همپوشان هستند که نقش امنیتی ایالات متحده را تکمیل میکنند، نه جایگزین آن. شش ماه پس از جنگ با ایران، بررسی تغییرات واقعی در اطراف خلیج فارس ارزشمند است.
به گزارش فرارو به نقل از الجزیره، پس از حمله موشکی ایران در ژوئن ۲۰۲۵ به پایگاه هوایی العدید در قطر، من استدلال کردم که سالهای پیش رو برای خلیج فارس خطرناکتر خواهد بود و همکاری و ادغام دفاعی عمیقتر در نهایت اجتنابناپذیر خواهد شد. اوایل این ماه، من اینجا نوشتم که خلیج فارس دیگر نمیتواند کاملاً به ابزار امنیتی قدیمی متکی باشد و باید یک اکوسیستم امنیتی بیشتر از خود بسازد. تاکنون، رویدادها جهتگیری کلی هر دو استدلال را تأیید کردهاند.
آنچه در شش ماه گذشته آشکارتر شده این است که این جنگ صرفاً بودجههای دفاعی را تغییر نمیدهد یا توافقنامههای امنیتی جدیدی ایجاد نمیکند. این جنگ در حال تغییر نحوه تفکر کشورهای خلیج فارس در مورد خود امنیت است: اینکه با چه کسی باید همکاری کنند، از شرکای خود چه انتظاری باید داشته باشند و همکاری در هنگام شروع بحران چگونه باید باشد.
برخی از این تغییرات آشکار هستند. این جنگ، به مستقیمترین شکل ممکن، آسیبپذیری شهرها، زیرساختهای انرژی، فرودگاهها، بنادر و خطوط کشتیرانی را در برابر موشکها، پهپادها و سایر اشکال اختلال نشان داده است. تهدیداتی که اغلب در رزمایشها و اسناد برنامهریزی مورد بحث قرار میگرفتند، به مشکلات عملیاتی فوری تبدیل شدهاند.
برای دههها، امنیت خلیج فارس بر یک ساختار آشنا استوار بود: ایالات متحده چتر اصلی امنیت خارجی را فراهم میکرد، کشورهای خلیج فارس روابط دوجانبه با واشنگتن و سایر پایتختهای غربی را حفظ میکردند و شورای همکاری خلیج فارس چارچوبی منطقهای را فراهم میکرد که در آن ادغام دفاعی ناهموار باقی میماند.
این سیستم از بین نرفته است. و نباید هم برود. ایالات متحده همچنان برای امنیت خلیج فارس ضروری است و همچنان نقشی محوری در آینده قابل پیشبینی ایفا …
