بعدازظهر ۲۵ ژوئیه، نفتکش غولپیکر «کیکو» که مالک آن یک شرکت یونانی بود، در پایانه صادرات نفت «مسیعید» قطر پهلو گرفت؛ بندری عظیم با ۳۰ اسکله در ساحل غربی این کشور که در فاصله ۲۵ مایلی جنوب دوحه قرار دارد.
به گزارش فرارو به نقل از سیانان، چهار روز بعد، کیکو پس از بارگیری نفت خام، از تنگه هرمز عبور کرد. این نفتکش از نوع VLCC یا «نفتکش بسیار بزرگ حامل نفت خام» بود؛ بزرگترین کلاس نفتکشها که طول آنها به بیش از هزار فوت میرسد. کیکو با سرعت ثابت ۱۳ گره دریایی در خلیج فارس حرکت کرد؛ سرعتی نزدیک به حداکثر توان آن.
سپس در ۳۱ ژوئیه، اندکی پس از ساعت ۲ بعدازظهر و در نزدیکی سواحل دبی، کیکو ناپدید شد.
این کشتی فرستنده AIS خود را خاموش کرده بود؛ دستگاه رادیویی دریاییای که هویت، سرعت، مسیر و موقعیت کشتی را مخابره میکند. برای سامانههای ردیابی که تردد دریایی در سراسر جهان را زیر نظر دارند، گویی کیکو ناگهان از روی نقشه محو شده بود.
ساعت ۱۰ صبح اول اوت، سیگنال کیکو دوباره ظاهر شد؛ اما این بار در آن سوی تنگه هرمز. این ماجرا بخشی از جدیدترین تاکتیک صنعت نفت است: عبورهای شبانه و «تاریک» از تنگه هرمز با اسکورت ارتش آمریکا.
هدف از این اقدام، جلوگیری از حملات پهپادی ایران است؛ مشابه حملهای که یک ماه پیش کیکو را هدف قرار داده بود، اما منفجر نشده بود. نفتکشها با خاموش کردن ردیابها از تنگه عبور میکنند
طبق ادعای این رسانه آمریکایی، با کمک نیروی دریایی آمریکا، شرکتهای نفتی عربستان سعودی، کویت، قطر و امارات، نفتکشهایی را اجاره کردهاند که فرستندههای خود را خاموش میکنند و نفت را از خلیج فارس، از طریق تنگه هرمز، به دریای عمان منتقل میکنند. این نفتکشها در ادامه، نفت خام خود را به نفتکشهای منتظر متعلق به مشتریانشان تحویل میدهند و سپس دوباره از تنگه هرمز بازمیگردند.
این روش، بار پرهزینه ریسک بیمهای و خطر فیزیکی حملات ایران را از دوش شرکتهای کشتیرانی تجاری برداشته و آن را بر دوش دولت آمریکا …
