پنج مسابقه و یک گل در آخرین روزهای فصل ناتمام بیست و پنجم کافی بود تا امیر قلعهنویی به استعداد خالص امیرحسین محمودی پی ببرد و او را به اردوی تیم ملی برای فیفادی فروردین دعوت کند. او از این فرصت اولیه بهترین استفاده را بُرد و در حالی که رقابتهای باشگاهی در ایران تعطیل بود، در همان اردو سرمربی تیم ملی را مجاب کرد تا نامش را در فهرست مینیکمپ تیم ملی قرار دهد. این بار هم درخشش در بازیهای درون تیمی باعث شد تا او همراه با اعضای تیم ملی به ترکیه هم برود و در نهایت به عنوان بازیکن رزرو راهی تیخوانا شود و در لس آنجلس و سیاتل همراه تیم ملی باشد.
البته این ره هزار سالهای نبود که محمودی یک شبه برود. او در تیمهای پایه پرسپولیس عملکردی درخشان داشت و با آقای گلی در لیگ جوانان، نظر اسماعیل کارتال را به خود جلب کرد تا پیغام امضای قرارداد حرفهای و پنج ساله را به رضا درویش بدهد، قراردادی که اگرچه ارزش ریالی خاصی نداشت اما برای محمودی آغاز یک دوره جدید بود، پا گذاشتن در تمرینات تیم بزرگسالان و درخشش در تیمی که سرانجام زمان اوسمار منجر به اولین مسابقه برای او شد. بعد از مصدومیت امید عالیشاه، محمودی وارد ترکیب شد و سپس در بازی چادرملو توانست گلزنی کند و همین درخشش شاید خیال پرسپولیس را از پیدا شدن یک وینگر جدید به جای امید عالیشاه راحت کرد.
با این حال در شروع فصل جدید یک نقطه عجیب برای محمودی پیدا شد. تنها چند روز بعد از بازگشت از آمریکا و در حالی که تمرینات پرسپولیس با هدایت مهدی تارتار آغاز شده بود، نام محمودی در لیست تیم امید قرار گرفت و او به تمرین فراخوانده شد. با این حال مهدی تارتار سرمربی تیم پرسپولیس اعلام کرد که تصمیمی برای در اختیار قرار دادن محمودی به تیم امید ندارد و از هراس مصدومیت یا ناآمادگی این بازیکن، او را به تیم ملی نمیدهد. تارتار به باشگاه پرسپولیس اعلام کرد باتوجه به اینکه محمودی سه ماه در اردوهای تیم ملی حضور داشته و از تهران به آنتالیا و از آنتالیا به تیخوانا و سپس آمریکا رفته، بنابراین طبیعی است که از باید از زمان استراحت نظیر دیگر بازیکنان ملیپوش استفاده کند. او همین تصمیم را در مورد لطیفیفر و شهرآبادی هم داشت اما این دو بازیکن در زمان اردوی تیم امید تحت قرارداد پرسپولیس قرار نداشتند.
باوجود …
