در حوالی دقیقه 35 نیمه اول، تماشاگران شاهد بلند شدن اوستون اورونوف از روی نیمکت بودند. حرکت او از نیمکت تا رختکن چشم همه حضار را به خود خیره کرد و برای لحظاتی جنب و جوش 22 فوتبالیست داخل زمین را به حاشیه برد. این سوال به وجود آمد که چرا اورونوف سریعتر از دیگران و پیش از سوت پایان نیمه اول، راهی رختکن شده است؟ و خیلی زود این گمانه زده شد که اوستون از غیبتش در ترکیب اصلی ناراضی و ناراحت است و به این شکل مخالفت خود با تصمیم سرمربی پرسپولیس را نشان میدهد. او البته در نیمه دوم به زمین برگشت و پشت دروازه در جمع بازیکنانی که مشغول گرم کردند بودند، قرار گرفت اما این بار حضور کمرنگش در جشن و خوشحالی بعد از بازی، توجهات را به خود جلب کرد. پس آن گمانه قبلی به سرعت تقویت شد.
البته مصاحبه پرسپولیسیها در میکسدزون و تماس خبرنگاران با مسئولان و اعضای تیم بعد از ترک ورزشگاه توسط آنها موید مسئله متفاوتی بود. اول اینکه سرخپوشان اعلام کردند اورونوف به خاطر گرفتن 20 دقیقه ماساژ راهی رختکن شده بود تا در نیمه دوم هنگام کردن دچار مشکل همسترینگ نشود. همچنین شواهدی وجود دارد که نشان میدهد او در جشن پایان مسابقه حضور داشته و اگرچه حضورش فعال نبوده اما به هر حال نمیتوان گفت که در جشن حاضر نبوده است.
اما با تمام این توضیحات، گمانه اولیه، قابل تائید است. اورونوف از نیمکتنشینی ناراضی است و این نه یک خبر بلکه یک برداشت منطقی از رفتار درونی یک فوقستاره است. بازیکنی که همیشه و همهجا دوست دارد بازی کند و فیکس باشد و اگر ناراحت نشود، جای شک و تردید است. به یاد بیاورید که 20 سال پیش رولاند کخ، سرمربی آلمان استقلال در مورد اعتراض علی سامره به تعویضش چه گفت، وقتی که سامره به شکلی علنی و مقابل دوربینهای تلویزیونی این اعتراض را نشان داد و با بیمیلی زمین را ترک کرد و جای خود را به بازیکن دیگری داد.
کخ در آن زمان برخوردی متفاوت با این اعتراض علی سامره داشت. او گفت که اگر سامره ناراضی و ناراحت نمیشد، تعجب میکرد. چرا که او ستاره خط حمله استقلال است و دستمزد خوبی دریافت میکند و باید همیشه میل به حضور در زمین را در تمام 90 دقیقه داشته باشد. پس این یک رفتار طبیعی از سوی اوست. هرچند که …
