برخی گیاهان و مواد غذایی حاوی ترکیباتی هستند که در مطالعات آزمایشگاهی، فعالیت ضد باکتریایی یا ضد میکروبی از خود نشان دادهاند.
سیر، زنجبیل، بابونه و پونه کوهی از جمله گیاهانی هستند که درباره این ویژگی آنها پژوهشهایی انجام شده است.
البته یک نکته مهم وجود دارد: فعالیت ضد میکروبی یک گیاه در آزمایشگاه به این معنا نیست که میتوان از آن به عنوان جایگزین آنتی بیوتیک برای درمان عفونت استفاده کرد. در عفونتهای باکتریایی، تشخیص و درمان مناسب پزشکی اهمیت دارد. ۱. سیر؛ ترکیبی با فعالیت ضد باکتریایی
سیر حاوی ترکیبات گوگردی مختلف است که یکی از شناخته شدهترین آنها آلیسین است. این ترکیبات در مطالعات آزمایشگاهی توانستهاند رشد برخی باکتریها را مهار کنند.
بخشی از پژوهشها نیز اثر عصاره سیر را بر باکتریهایی مانند اشریشیا کلی (E. coli) بررسی کردهاند.
با این حال، نتایج آزمایشگاهی را نباید به معنای آن دانست که خوردن سیر میتواند یک عفونت باکتریایی را درمان کند. سیر میتواند بخشی از یک رژیم غذایی سالم باشد، اما جایگزین داروی تجویز شده توسط پزشک نیست. ۲. بابونه؛ گیاهی با ترکیبات ضد میکروبی
بابونه آلمانی از گیاهانی است که ترکیبات فعال آن در مطالعات آزمایشگاهی از نظر فعالیت ضد میکروبی بررسی شدهاند.
برخی پژوهشها نشان دادهاند که عصاره بابونه میتواند در شرایط آزمایشگاهی بر رشد بعضی باکتریها و قارچها اثر بگذارد.
بابونه همچنین به طور سنتی به صورت دمنوش مصرف میشود و از آن برای کمک به آرامش و برخی ناراحتیهای گوارشی استفاده شده است.
البته استفاده از بابونه برای درمان عفونتهای جدی، به ویژه عفونتهای دندانی یا عفونتهای مقاوم به دارو، نباید جایگزین درمان پزشکی شود. ۳. زنجبیل؛ سرشار از ترکیبات فعال
زنجبیل علاوه بر کاربردهای غذایی، حاوی ترکیبات زیست فعال متعددی است که در پژوهشهای آزمایشگاهی مورد بررسی قرار گرفتهاند.
برخی …
