فرارو- سازمان پزشکی قانونی کشور اعلام کرده است که در سال ۱۴۰۴، ۳۵ هزار و ۲۹۵ پرونده مرتبط با قصور پزشکی در این سازمان بررسی شده است؛ پروندههایی که میتوانند از شکایت بیماران یا خانوادههای آنان آغاز شوند و قرار نیست همه آنها الزاماً به اثبات تقصیر پزشک یا مرکز درمانی ختم شوند.
به گزارش فرارو، با این حال، بزرگی این عدد پرسشی مهم را پیش میکشد: بیمار در نظام درمان تا چه اندازه مطمئن است که شنیده میشود، روند درمانش برای او توضیح داده میشود و اگر خطایی رخ دهد، مسیر روشنی برای رسیدگی و پاسخگویی وجود دارد؟
سازمان پزشکی قانونی در سال گذشته مجموعاً ۲ میلیون و ۸۴۷ هزار پرونده را بررسی کرده است که ۳۵ هزار و ۲۹۵ مورد آن به قصور پزشکی مربوط بوده است. این آمار بهخودیخود به معنای محکومیت پزشکان نیست. در بسیاری از پروندهها، پس از بررسی مدارک، اخذ نظرهای تخصصی و ارزیابی روند درمان، ممکن است قصوری احراز نشود یا مسئولیت میان چند عامل تقسیم شود.
اما تشکیل چنین حجم بالایی از پروندهها نشان میدهد که مسئله صرفاً به خطاهای نادر و استثنایی محدود نیست. پشت هر پرونده، بیماری قرار دارد که یا از نتیجه درمان ناراضی است، یا درباره روند درمان خود توضیحی قانعکننده دریافت نکرده، یا احساس میکند تصمیمی درباره بدن و سلامت او بدون توجه کافی به نگرانیها و شرایطش گرفته شده است. آن سوی میز پزشک
سعید، ۳۸ ساله، تجربه مراجعه اخیرش به یک پزشک متخصص را اینگونه روایت میکند: «وقتی در انتظار بودم، ۱۸ بیمار دیگر هم حضور داشتند. حساب کردم؛ هر ویزیت ۶۰۰ هزار تومان بود. اما وقتی بعد از ساعتها نوبتم شد، پزشک فرصت نکرد داستان من را بشنود. انگار از قبل تشخیص داده بود که مشکل من چیست و نسخهای شبیه نسخه بیمار قبلی نوشت.»
او میگوید انتخابش بر پایه امتیازهای بالا و نظرهای مثبت کاربران در اینترنت بوده است، اما آنچه در مطب دیده، با تصورش از یک رابطه درمانی قابلاعتماد فاصله داشته است: «فکر میکردم پزشک دستکم چند دقیقه به حرفهایم …
