رویداد۲۴| اظهارات امروز سخنگوی دولت در بازدید از خبرگزاری ایسنا، نه تنها گرهی از ابهامات ذهنی افکار عمومی نگشود، بلکه نمایانگر الگوی تکراری «دستپاچگی در مدیریت» و «فرار به جلو با واژگان تسکیندهنده» بود. سخنان فاطمه مهاجرانی ترکیب آشنایی از اعتراف به ناکارآمدی، ارجاع همهچیز به شرایط اضطراری و وعدههایی است که پیش از اجرا، اضطراب اجتماعی را دوچندان میکند.
سخنگوی دولت با صراحتی کمنظیر گفت که دولت «بههیچعنوان از عملکرد اقتصادی خود راضی نیست»؛ اعترافی که وقتی با عبارت «مردم میدانند کشور در شرایط جنگی بوده» تکمیل میشود، حکم تقلیل تمام سوءمدیریتهای ساختاری، تورم افسارگسیخته و افت قدرت خرید جامعه به «روزشمار بحرانها»، نادیده گرفتن سهم تصمیمگیریهای شتابزده و کارنابلدی در بدنه اجرایی را دارد. مردم گرانتر شدن روزمره سفرههایشان را با تقویم بحرانهای دولتی تنظیم نمیکنند؛ آنان خروجی ملموس سیاستگذاری را میخواهند، نه فهرستنویسی از حوادث برای توجیه ناتوانیها. بنزین؛ وعده اطلاعرسانی پیش از شوک بعدی!
در حوزه سوخت، روایت همان سناریوی بیموامید همیشگی است. باقی ماندن سهمیه ۶۰ لیتری ۱۵۰۰ تومانی بهعنوان «خبر خوش» عرضه و بلافاصله با این جمله تکمیل میشود که «هر تصمیمی برای افزایش قیمت، پیش از اجرا به اطلاع مردم میرسد». این نوع ادبیات، نهتنها به جامعه آرامش نمیدهد، بلکه انتظارات تورمی و روانی را در سطح جامعه فعال نگه میدارد. تجارب قبلی نشان داده که عبارت «مردم را در جریان میگذاریم» در ادبیات رسمی، معمولاً دیباچهای بر تغییر نرخهاست. اتصال کارت سوخت به کارت بانکی نیز به جای شفافسازی زنجیره توزیع، بیشتر شبیه آزمون و خطایی دیگر در بستر زیرساختهای کمرمق بانکی به نظر میرسد. ذخایر «قابل قبول» دارو در بازار نایاب!
تضاد میان گزارشهای رسمی و تجربه زیسته شهروندان در بخش سلامت به اوج خود میرسد. خانم سخنگو از وضعیت «قابل قبول» ذخایر استراتژیک دارو سخن میگوید، اما همزمان از «عدم تعادل در بازار» و «تحریمها» گله میکند. پرسش اساسی این است که تعریف پاستور از «وضعیت قابل قبول» چیست؟ وقتی بیماران برای تامین اولیهترین داروهای حیاتی، داروخانههای شهر را زیر پا میگذارند یا با مطالبات انباشته شرکتهای دارویی و بیمهها مواجهند، توصیف وضعیت با کلمات آرامبخش تنها فاصله پاستور تا داروخانههای سطح شهر را پررنگتر میسازد. گواهینامه موتورسواری؛ از «اتود اولیه» تا رفع بار قضایی!
شاید عجیبترین بخش سخنان سخنگوی دولت، نحوه مواجهه با مطالبات مدنی زنان باشد. در شرایطی که حضور زنان موتورسوار در سطح شهر یک واقعیت عینی و روزمره است، سخنگوی دولت از «طی شدن فرآیند» و «آماده شدن اتود اولیه» خبر میدهد. اما نگاه دولت به این حق بدیهی شهروندی چیست؟ «جلوگیری از ایجاد بار برای دستگاه قضایی و جامعه»! نگاهی که یک حق قانونی و مطالبه اجتماعی را نه از زاویه عدالت جنسیتی و حقوق شهروندی، بلکه صرفاً از منظر «کاهش بار پروندههای قضایی» تحلیل میکند. گویی مسئله نه پاسخ به یک نیاز عینی و مدرن، بلکه خلاص شدن دستگاهها از یک دردسر حقوقی است.
در نهایت، مرور سخنان امروز سخنگوی دولت نشان میدهد که فرمول حکمرانی اجرایی همچنان بر مدار «توجیه گذشته» و «بسته نگهداشتن ابهامات آینده» میچرخد؛ رویکردی که بیش از اصلاح امور، سفره و اعصاب جامعه را فرسوده میکند.
