رویداد۲۴| «ممکن است شاهد تغییر رژیم به معنای سرنگونی کامل نباشیم، اما ماهیت خود رژیم باید تغییر کند»؛ این جملات مارکو روبیو، وزیر خارجه ایالات متحده در مصاحبه جدیدش با شبکه فاکسنیوز، بار دیگر استراتژی مبهم و دوگانه واشنگتن در قبال تهران را آشکار کرده است. روبیو با تفکیک قائل شدن میان «تغییر رژیم» و «تغییر رفتار رژیم»، تأکید کرده که یک توافق هستهای نقطهپایان و ابزار راستیآزمایی مشخصی دارد، اما واداشتن یک حکومت به تغییر راهبرد منطقهای فرایندی ادامهدار و بدون تاریخ انقضاست.
اما این سخنان روبیو چقدر با مواضع همین چند ماه اخیر کاخ سفید همخوانی دارد؟ مرور دقیق سخنان مقامات ارشد آمریکایی از دیماه ۱۴۰۴ تا امروز نشان میدهد که واشنگتن در یک بازه زمانی کوتاه، حداقل سه چرخش گفتمانی بزرگ را تجربه کرده است؛ نوسانات کلامی که از وعدههای صریح مداخله تا ابهامافکنی دیپلماتیک و در نهایت تقلیل مفهوم به «تغییر رفتار» را شامل میشود. دیماه ۱۴۰۴؛ اوج مانور کلامی با شعار «کمک در راه است»
نقطه آغاز این دوره جدید از مواضع واشنگتن به اواخر دیماه ۱۴۰۴ بازمیگردد. در جریان اعتراضات و حوادث داخلی ایران، دونالد ترامپ در ۲۳ دیماه با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی خود و متعاقباً در سخنرانی خود در دیترویت، مستقیماً خطاب به معترضان ادعا کرد: «کمک در راه است». او در همان موضعگیری اعلام کرد که تمام دیدارهای برنامهریزیشده با مقامات ایرانی را لغو کرده است.
این موضعگیری ترامپ موجی از گمانهزنیها را درباره احتمال مداخله مستقیم یا حمایت آشکار واشنگتن از پروژه براندازی ایجاد کرد. چند هفته بعد، در ۲۱ بهمن، سناتور لینزی گراهام با اتکا به همان جملات ترامپ تأکید کرد که وعده «کمک در راه است» روز به روز به واقعیت نزدیکتر میشود و مایک هاکابی، سفیر آمریکا در اسرائیل نیز رسماً اعلام کرد که باید حرفهای ترامپ را جدی گرفت، چرا که او به وعدههایش عمل میکند. بهمن ۱۴۰۴؛ تناقض ترامپ میان «بهترین اتفاق» و «شرط توافق»
تنها چند روز پس از مانور تبلیغاتی دیماه، تناقض ساختاری در سخنان ترامپ آشکار شد. در ۲۴ بهمن، دونالد ترامپ در پاسخ به پرسش صریح خبرنگاران در واشنگتن درباره اینکه آیا ایالات متحده به دنبال تغییر رژیم در ایران است یا خیر، جملهای دوپهلو بر زبان آورد. او گفت: «به …
