سفر شاه به فرانسه در اکتبر 1961 و دیدار با شارل دوگل
رویداد۲۴ | علیرضا نجفی- در سال ۱۹۷۴، رابرت مکنامارا، رئیس بانک جهانی، و یوهانس ویتوین، رئیس صندوق بینالمللی پول، به تهران آمدند. کشوری که تا چند سال پیش خود وامگیرندهٔ توسعهای بود، اینبار باید در تأمین مالی اقتصاد جهانی مشارکت میکرد. جهش بهای نفت جایگاه ایران را چنان دگرگون کرده بود که گزارش نشریه «الاتحاد»، ارگان اتحادیه ملی دانشجویان کویت برنامههای مالی آن را «طرح مارشالی تازه» مینامید.
پرسش اصلی، اما، اندازه پول نبود؛ سرنوشت آن بود. آیا وامها و مشارکتهای خارجی راهی برای کسب فناوری، بازار و نفوذ بودند یا دلارهای نفتی پس از گردش کوتاهی دوباره به بانکها و صنایع غربی بازمیگشتند؟ پاسخ میان این دو داوری قرار دارد. ایران دارایی و ظرفیت تولیدی واقعی ساخت، اما شتاب سرمایهگذاری سبب شد خرید فناوری از پرورش دانش و نهاد داخلی آسانتر باشد. داستان آن سالها، داستان سرمایهای بود که از ظرفیت جذب کشور جلو افتاد. پولی که ناگهان از راه رسید …
