تمایز بنیادین میان زندگی‌های سوگوارپذیر و غیرقابل سوگواری

عزاداری یک عمل عمیقاً سیاسی است. میان «زندگی‌های سوگوارپذیر» (آنان که جامعه و حکومت برایشان ارزش قائلند) و «زندگی‌های غیرقابل‌سوگواری» (آنان که مرگشان باید در سکوت فراموش شود) تفکیکی بنیادین وجود دارد که مرگ را از یک پدیده زیستی به یک پدیده عمیقا سیاسی و اجتماعی بدل می‌کند.