رویداد۲۴| احمد زیدآبادی نوشت: آن کسانی که از یک طرف، هر نوع مذاکره و بازگشت به تفاهمنامه را رد میکنند و از طرف دیگر، حمله به تأسیسات انرژی کشورهای عرب همسایه را در واکنش به هرگونه حملهٔ آمریکا به تأسیسات انرژی کشورمان تجویز میکنند، لازم است به یک پرسش بنیادی پاسخ دهند.
آن پرسش این است که:
آمدیم و ترامپ حماقت کرد و دستور نابودی ساختارهای اقتصادی و انرژی ایران را صادر کرد و در مقابل ایران هم تمام منابع انرژی و زیرساختهای اقتصادی هر شس کشور حوزهٔ جنوبی خلیجفارس به علاوهٔ اردن و آنچه از این قبیل منابع در اسرائیل قابل هدفگیری است، به کلی نیست و نابود کرد.
بعد از آن چه؟ منظور این است که از آن پس زندگی عادی در سرزمین ما چگونه جریان خواهد داشت؟
پاسخ مهدی خزعلی به این پرسش مشخص است. به باور او آخرالزمان نزدیک است و از نابودی حرث و نسل در کل منطقه و بخصوص در کشور خودمان نباید ترس و هراسی به خود راه داد!
پاسخ بیژن عبدالکریمی هم به این پرسش روشن است. به اعتقاد او اینکه بر سر ایران و مردمش در این جنگ چه خواهد آمد، اصلاً اهمیتی ندارد. فوقش کشور ویران و مردمش بر اثر بمباران یا قحطی میمیرند! آنچه مهم است این است که در این جنگ چه خسارتی به "جهان سلطه" وارد شود!
پرسش مطرح شده در این یادداشت، اما متوجه صاحبان این نوع باورهای رعبانگیز و منقطع از واقعیت زندگی بر روی کرهٔ خاکی نیست. متوجه آن کسانی است که مدعی واقعگرایی و دانش سیاسی هستند. پاسخشان چیست؟
