رویداد۲۴| یافتهای که بسیاری از دانشمندان را واداشته از «همهگیری خاموش تنهایی» در میان نسل جوان سخن بگویند.
چرا نسلی که بیش از هر نسل دیگری به اینترنت، تلفن همراه و شبکههای اجتماعی دسترسی دارد، بیش از دیگران احساس تنهایی میکند؟ تنهایی با تنها بودن تفاوت دارد
نخست باید میان «تنها بودن» و «احساس تنهایی» تفاوت قائل شد.
تنهایی یک احساس است، نه صرفا یک وضعیت. ممکن است فردی ساعتهای زیادی را به تنهایی بگذراند، اما احساس تنهایی نکند. در مقابل، ممکن است کسی در میان دوستان، همکاران یا حتی اعضای خانواده باشد، اما همچنان احساس کند کسی او را درک نمیکند یا ارتباط عمیقی با دیگران ندارد.
سازمان جهانی بهداشت نیز تنهایی را به عنوان فاصله میان روابط اجتماعی مطلوب و روابطی که فرد در عمل تجربه میکند تعریف میکند. چرا جوانها بیش از سالمندان احساس تنهایی میکنند؟
پاسخ این پرسش یک عامل واحد نیست، بلکه مجموعهای از تغییرات اجتماعی، اقتصادی و فناورانه در آن نقش دارد. شبکههای اجتماعی؛ ارتباط بیشتر، صمیمیت کمتر؟
شبکههای اجتماعی امکان ارتباط با صدها یا حتی هزاران نفر را فراهم کردهاند، اما بسیاری از پژوهشگران معتقدند این ارتباطها همیشه به احساس نزدیکی منجر نمیشوند.
کاربران ساعتها زندگی دیگران را تماشا میکنند، خود را با آنها مقایسه میکنند و گاهی این تصور در آنها شکل میگیرد که دیگران روابط، شغل یا زندگی بهتری دارند.
به گفته پژوهشگران، این مقایسه دائمی میتواند احساس انزوا و نارضایتی را تشدید کند؛ بهویژه اگر جای روابط حضوری و عمیق را بگیرد. دوستیهای کمتر، جابهجاییهای بیشتر
نسل جوان امروز بیش از گذشته برای تحصیل یا کار محل زندگی خود را تغییر میدهد.
بسیاری از آنها از خانواده و دوستان دوران کودکی فاصله میگیرند و باید شبکه اجتماعی خود را از نو بسازند؛ کاری که همیشه آسان نیست.
همزمان، افزایش دورکاری، زندگی در شهرهای بزرگ و کاهش مشارکت در فعالیتهای اجتماعی نیز فرصت شکلگیری روابط پایدار را کمتر کرده است. فشار برای «موفق بودن»
روانشناسان میگویند جوانان امروز بیش از نسلهای پیشین با فشار موفقیت، رقابت شغلی، نااطمینانی اقتصادی و …
