به گزارش ایرنا، وقتی صحبت از خبرنگاری میشود، پیشکسوتان این حوزه از خاطرات سالهای گذشته خود میگویند. روزهایی که کاغذ، خودکار، فکس و تلفن خانگی پای ثابت کار خبرنگاری بود.
زمانی بود که هر کسی یک کاغذ و خودکاری در دست داشت و گاهی دوربین کوچک عکاسی را بر شانهاش آویزان میکرد و حتی عینک تهاستکانی گرد و سیاهرنگ به چشم میزد، ذهن ناخودآگاه به سمت خبرنگار بودن آن شخص میرفت. نوشتههایش را با خودکار بیک آبیرنگ روی کاغذهای چرکنویس مینشاند و سه چهار عکس از رویداد یا شخص روبهرویش میگرفت و در اسرع وقت خود را به یک باجه تلفن عمومی یا دفتر کارش میرساند.
گام بعدی، اطلاع خبر به کسی بود که بتواند خروجی خبر را در سایت آنلاین یا روزنامه منتشر کند. اگر رسانهاش سراسری بود، به مرکز رسانهای که معمولا در تهران مستقر میشد، تلفن میکرد و خبر را برای آنها میخواند تا بنویسند و منتشر کنند و یا متن خبر را با خودکار مشکی روی کاغذ سفیدرنگ مینوشت و فکس میکرد.
اکنون اگر از سختیهای کار فنی خبری از پیشکسوتان بپرسیم، بیشک کار خبری امروز را بسیار راحتتر و سادهتر از گذشته عنوان میکنند چراکه دیگر با مشکلاتی مانند ارتباطگیری با سردبیر و نحوه ارسال خبر درگیر نیستند. فیلم با گوشی میگیرند و مستقیم در خروجی فضاهای مجازی رسانههای خود پخش میکنند.
با ورود به عرصه طوفان ارتباطات و جلوهگری فناوری در دنیا، مطبوعات و عموم جامعه، خبرنگاری نیز چهره جدیدی به خود گرفته است. نوشتن روی کاغذ به تایپ مستقیم در گوشی و سیستم تبدیل شده و ارسال خبر به حد یک تیکزدن رسیده است.
هرچند خمشدن طولانیمدت گردن برای تایپ کردن خبر، بسیاری از خبرنگاران را با چالش مهم دیسک گردن و حتی اسپاسم عضلانی و گرفتگی رگها مواجه کرده و به خاطر درگیری بیش از حد با خبر و غرقشدن در دنیای اطلاعات، آنها را با بیماریهای جدی جسمی مثل مشکلات قلبی عروقی، فشار خون، دیابت و مشکلات روحی و روانی گرفتار کرده است.
هوش مصنوعی، مهمان تازه دنیای خبر
این روزها که ردپای هوش مصنوعی در دنیا بسیار پررنگ شده و برای بسیاری نیز دیگر زندگی بدون آن قابل تصور نیست، چه برای دردودل کردن، چه برای طرح مشکلات و گرفتن راهحل، خبرنگاری نیز فارغ از آن نبوده است.
ورود هوش مصنوعی به دنیای خبری، …
