دبیرکل مجمع فرهنگیان ایران اسلامی ادامه داد: امروز مذاکره یک انتخاب جناحی نیست؛ بلکه ضرورت ملی است. همانطور که نیروهای مسلح وظیفه دفاع از کشور را دارند، دستگاه دیپلماسی نیز وظیفه دارد هزینههای تقابل را کاهش دهد و فرصتهای جدید برای تأمین منافع ملی ایجاد کند. مخالفت مطلق با مذاکره، بدون ارائه جایگزین، بیشتر یک موضع سیاسی است تا یک راهبرد ملی.
کمیجانی در پاسخ به این سوال که آیا پیگیری همزمان مذاکره و جنگ برای رسیدن به منافع ملی مغایرتی با هم دارند یا خیر، گفت: ابدا مغایرتی ندارند بلکه این دو مکمل یکدیگرند. قدرت نظامی بدون دیپلماسی، کشور را وارد چرخهای از درگیریهای پرهزینه میکند و دیپلماسی بدون پشتوانه قدرت نیز کارآمد نیست. هنر حکمرانی این است که میدان و دیپلماسی در خدمت یک هدف باشند؛ یعنی تأمین منافع ملی.
عضو هیات رئیسه جبهه اصلاحات ایران افزود: تاریخ روابط بینالملل نشان میدهد که تقریباً همه جنگها در نهایت پشت میز مذاکره تعیین و تکلیف شدهاند؛ بنابراین کسانی که مذاکره را نشانه ضعف معرفی میکنند، یا واقعیت سیاست بینالملل را نادیده میگیرند یا از هزینههایی که تحمیل میشود، فاصله دارند.
کمیجانی تصریح کرد: متأسفانه بخشی از فضای سیاسی کشور سالهاست که به جای رقابت بر سر ایدهها، به تخریب افراد عادت کرده است. نتیجه این رفتار، حذف نخبگان، کاهش اعتماد عمومی و دلسرد شدن نیروهای کارآمد است.
دبیرکل مجمع فرهنگیان ایران اسلامی اظهار کرد: در شرایطی که کشور با جنگ روبهرو است، انتظار میرود همه جریانهای سیاسی مسئولانه رفتار کنند. اختلافنظر طبیعی است، اما تخریب کسانی که برای کاهش بحران تلاش میکنند، نه تنها کمکی به کشور نمیکند، بلکه پیام اختلاف و آشفتگی را به بیرون مخابره میکند و قدرت چانهزنی ایران را کاهش میدهد.
وی خاطرنشان کرد: اگر اختلافات داخلی به گونهای بیان شود که دشمن تصور کند در داخل کشور اجماع و انسجام وجود ندارد، طبیعتاً به نفع منافع ملی نیست. نقد باید وجود داشته باشد، اما نقد با تسویهحساب سیاسی تفاوت دارد.
کمیجانی عنوان کرد: امروز کشور بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت، انسجام و مسئولیتپذیری نیاز دارد. کسانی که در چنین شرایطی با حاشیهسازی، حمله به مذاکرهکنندگان یا دوقطبیسازی فضای سیاسی، عملاً قدرت تصمیمگیری کشور را تضعیف میکنند، باید پاسخ دهند که منفعت این رفتار برای مردم چیست.
عضو هیات رئیسه جبهه اصلاحات ایران اضافه کرد: اگر تعریف پیروزی فقط ادامه درگیری باشد، هیچ کشوری برنده جنگ نخواهد بود. پیروزی واقعی یعنی مردم امنیت داشته باشند، اقتصاد کشور آسیب نبیند، سرمایهگذاری و تولید رونق بگیرد، تحریمها کاهش یابد و ایران با حفظ عزت و اقتدار، هزینههای تقابل را به حداقل برساند.
کمیجانی بیان کرد: بازدارندگی هم تجهیزات نظامی و هم اقتصاد قدرتمند، سرمایه اجتماعی، اعتماد مردم، انسجام داخلی و دیپلماسی مؤثر است. کشوری که بتواند هم از خود دفاع کند و هم بحرانها را از مسیر سیاست و مذاکره مدیریت کند، بازدارندگی پایدارتری خواهد داشت.
وی در پایان یادآور شد: اتفاقاً بزرگترین خطا این است که منافع ملی را با منافع جناحی اشتباه بگیریم. هر اقدامی که به حفظ امنیت کشور و افزایش قدرت ایران منجر شود، باید مورد حمایت قرار گیرد؛ فارغ از اینکه پیشنهاددهنده آن متعلق به کدام جریان سیاسی باشد.
