به گزارش خبرنگار ایرنا، در شیراز کافی است از محدوده باغ دلگشا و آرامگاه سعدی فاصلهای کوتاه بگیریم تا چهره دیگری از این شهر تاریخی پیش چشممان قرار گیرد، جایی که نام سعدی بر کوچهها و محله سایه انداخته اما بخشی از زیرساختهای شهری هنوز فاصله محسوسی با ظرفیت و جایگاه این محدوده دارد.
شهرک سعدی در یکی از شناختهشدهترین نقاط گردشگری شیراز قرار دارد، اما در پیرامون این مجموعه، زندگی روزمره ساکنان شهرک سعدی، بیش از آنکه با تصویر یک مقصد گردشگری پیوند خورده باشد، با مسائل معمول یک محله نسبتا محروم گره خورده است.
محلهای با مطالبات قدیمی
موضوع مشکلات شهرک سعدی تازه نیست، در سالهای گذشته، در نشستهای مختلف مسئولان با اهالی، موضوعاتی همچون وضعیت اراضی وقفی، تخریب باغهای منطقه و مشکلات مربوط به زیرساختهای آب و فاضلاب همواره مطرح بوده است.
در زمستان ۱۴۰۳ نیز موضوع تعیین تکلیف وضعیت وقفی بودن بخشی از شهرک سعدی بار دیگر مطرح شد.
اختلاف و ابهام درباره محدوده موقوفه نصیرالملک سابقهای طولانی دارد و از مطالبات مهم ساکنان، روشن شدن وضعیت حقوقی اراضی و امکان برنامهریزی روشن برای ساختوساز و توسعه محله است.
این مسئله از آن جهت اهمیت دارد که توسعه یک محله تنها با آسفالت کردن چند کوچه یا احداث یک بوستان محقق نمیشود، وقتی وضعیت مالکیت و کاربری بخشی از اراضی برای سالها محل اختلاف باشد، برنامهریزی برای نوسازی، سرمایهگذاری، تامین خدمات عمومی و حتی بهبود کیفیت سکونت نیز دشوارتر خواهد شد.
زیرسازی معابر، گامی که باید به مقصد برسد
مدیریت شهری شیراز در سالهای اخیر اجرای طرحهای عمرانی در محدوده شهرکهای سعدی و رکنآباد را در دستور کار قرار داده که اجرای عملیات زیرسازی برخی معابر این دو شهرک از جمله آن است؛ اقدامی که میتواند بخشی از مشکلات تردد و دسترسی در این محدودهها را کاهش دهد.
زیرسازی، آغاز مسیر است، نه پایان
معبر مناسب زمانی معنا پیدا میکند که شبکه جمعآوری و هدایت آبهای سطحی، فاضلاب، روشنایی، فضای سبز، حملونقل عمومی، پیادهراهها، ایمنی و سایر خدمات شهری نیز متناسب با رشد جمعیت و نیاز ساکنان توسعه یابد.
این موضوع بهویژه در شرایطی اهمیت دارد که مدیریت شهری شیراز از شناسایی آسیبهای جدی …
