به گزارش ایرنا، پژوهشگران اجتماعی می گویند مردها کمتر از زنان به روانشناس و مشاور مراجعه میکنند.
بیشتر مردان به دلیل موانع فرهنگی از بازگوکردن مشکلات روانی خود نزد مشاور و روانشناس دوری میکنند. این درحالی است که زنان، شبکه دوستی و اجتماعی قوی دارند و راجع به مشکلات خود با دوستانشان صحبت می کنند. از طرفی زنان در مورد پذیرش مشکلات روان خود اکراه ندارند و با سهولت بیشتری به دنبال کمکهای حرفهای توسط روانپزشکان و مشاوران میروند.
سارا محمدی روز یکشنبه در همین پیوند در گفت و گو با ایرنا اظهار داشت: مقاومت مردان، ریشه در یک معماری روانیِ «القا شده» دارد زیرا با پدیده «ناگویی احساسی و هیجانی» در مردان مواجهیم.
وی افزود: جامعه از کودکی به مرد میآموزد که ابراز احساسات مساوی ضعف است؛ این «توهم خودکفایی» باعث میشود مرد تصور کند مراجعه به روانشناس، به معنای فروپاشی پرستیژ و قدرت اوست.
رییس انجمن صنفی کارفرمایی مراکز مشاوره و روانشناسی استان اصفهان بیان کرد: علاوه بر این، ساختار سنتی جلسات مشاوره که عمدتاً بر «گفتوگوی هیجانی» متمرکز است، برای مردان عملگرا، فضایی غریبه و گاهی ناکارآمد به نظر میرسد.
وی با هشدار نسبت به اینکه این موضوع بهای سنگینی برای جامعه و نهاد خانواده به دنبال دارد، گفت: وقتی مرد نتواند هیجانات خود را در فضای امن تخلیه کند، ممکن است دچار علایم اضطراب و افسردگی شود؛ این موضوع وقتی مساله ساز می شود که بدانیم مردان؛ افسردگی را با گریه نشان نمیدهند، بلکه آن را به شکل خشم ناگهانی، پرخاشگری، اعتیاد، رفتارهای پرخطر و یا غرق شدن افراطی در کار بروز میدهند.
رییس انجمن صنفی کارفرمایی مراکز مشاوره و روانشناسی استان اصفهان با بیان اینکه کمتر مراجعه کردن مردان برای مشاوره لزوما به معنای تایید سلامت روان آن ها نیست، افزود: این انباشت هیجانی، عامل مستقیم بسیاری از مشکلات و بیماری های جسمی با ریشه های عصبی و روانشناختی در سنین پایین و احتمالا فروپاشی خاموش خانواده است.
عضو ستاد فرهنگ سازی و ارتقا سواد سلامت روان سازمان نظام روانشناسی و مشاوره ایران با بیان اینکه در این زمینه نیاز به «تغییر ویترین» داریم، عنوان کرد: ادبیات روانشناسی باید مردانهتر و عملگرایانهتر شود.
محمدی ادامه داد: بهتر است برای …
