به گزارش خبرنگار فرهنگی ایرنا، میزگرد بررسی نمایش «مرگ اشرف غنی» با حضور ابراهیم پشتکوهی نویسنده و کارگردان، عرفان مبینی، خواننده و آرزو غلامی و نادر محمودی بازیگران این اثر در مجموعه خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) برگزار شد. مشروح این نشست به زودی منتشر میشود.
پشتکوهی در این نشست درباره این نمایش که از ۲۱ تیرماه در تماشاخانه هیلاج روی صحنه رفته و تا ۲۰ مرداد ادامه دارد، اظهار داشت: این نمایش برای ایرانیها کمک میکند که نگاهشان را به افغانستان تغییر دهند. تماشاگری که نمایش را دیده، حس دوستی و همگرایی با بچههای ما داشته است.
وی افزود: تماشاگران افغانستانی در حد عجیبی با این اثر همذاتپنداری میکنند. بعضی از آنها میگویند شما ما را به افغانستان بردید؛ به جایی که تا امروز نرفته بودیم. این نمایش حتی میتواند حس غرور را به افغانها برگرداند.
نویسنده و کارگردان نمایش «مرگ اشرف غنی» درباره انتخاب موضوع افغانستان برای این اثر گفت: سقوط کابل و فرار اشرف غنی روی زندگی میلیونها انسان تاثیر گذاشت و جامعه ایران نیز از این اتفاق متاثر شد.
پشت کوهی که اقتباسی آزاد از یک نمایشنامه ایرانی داشته تاکید کرد: هیچوقت پیش از این از نمایشنامهنویسهای ایرانی کار نکرده بودم، اما سالها نمایش «مرگ یزدگرد» بهرام بیضایی در ذهنم بود. این اثر یک اقتباس آزاد از «مرگ یزدگرد» است.
وی ادامه داد: این نمایش در هر نقطهای از کره زمین میتواند اتفاق بیفتد، چرا که درباره انسانهاست؛ درباره یک خانواده، ترسهای آدمها و انسانهای عادی در موقعیتی غیرعادی. داستان در شب یلدا و در خانهای در حاشیه کابل اتفاق میافتد.
پشتکوهی با اشاره به حساسیتهای سیاسی این نمایش عنوان کرد: هر عملی در خاورمیانه میتواند سیاسی باشد. همین اسم نمایش یک چالش است و برخی میگویند اشرف غنی که نمرده است. ما فرض گرفتیم اگر اشرف غنی در خانهای پناه گرفته بود، چه اتفاقی رخ میداد.
افغانستان بخشی از تمدن پارسی است
کارگردان نمایش «مرگ اشرف غنی» با اشاره به پیوندهای تاریخی ایران و افغانستان گفت: هرات تا ۱۵۰ سال پیش بخشی از ایران بوده و بعد از آن در جریان دخالت استعمار انگلستان جدا شده است. مردم افغانستان بخشی از تمدن پارسی هستند. ما به مولوی میبالیم، در حالی که او زاده بلخ است. سنایی و خواجه عبدالله انصاری نیز از نخبگان آن سرزمین بودهاند. این پیوندهای فرهنگی و تاریخی نشان میدهد که افغانستان تنها یک جغرافیا نیست، بلکه بخشی از یک میراث بزرگ فرهنگی است.
پشتکوهی درباره حضور بازیگران افغانستانی در این نمایش گفت: بچههای ما تکتک برای کمترین و عادیترین حقوقی که مردم در ایران دارند، جنگیدهاند. آنها برای اینکه بتوانند در این نمایش حضور داشته باشند، سختیهای زیادی را تحمل کردهاند.
وی ادامه داد: من خودم را کنار این بچهها میبینم و امیدوارم این نمایش در تمام دنیا اجرا شود تا صدای مردم رنجدیده افغانستان شنیده شود. این نمایش برای انسانهاست؛ افغانها از آن لذت مضاعفی میبرند، اما مخاطب اصلی آن انسان در هر جای جهان است.
این نمایش درباره یک خانواده و یک فروپاشی است
پشتکوهی با تاکید بر نگاه انسانی نمایش گفت: هر جا در جهان به کودکان، زنان و انسانها ظلم شود، باید مورد نقد قرار بگیرد؛ فرقی ندارد این اتفاق کجا رخ دهد. دختران در افغانستان نمیتوانند درس بخوانند و این یک فاجعه انسانی است. به همین خاطر استعدادهای زیادی در حال از بین رفتن است.
وی افزود: هر جا تکصدایی وجود داشته باشد، آن جامعه دچار دیکتاتوری و فساد میشود. این نمایش درباره یک خانواده و یک فروپاشی است؛ خانوادهای که برای حفظ زندگی خود تلاش میکند و دو نفر در این میان از شرایط سوءاستفاده میکنند.
این کارگردان تئاتر درباره تغییر پایان نمایش توضیح داد: مادر میگوید پولهای اشرف غنی مال مردم است و مال ما نیست. در ابتدا خانواده در نمایش به دنبال پول بود، اما من دیدم تماشاگران افغانستانی دنبال هویت گمشده خودشان هستند و قهرمان میخواهند.
وی تاکید کرد: این نمایش درباره اتحاد مردم افغانستان است و نگاه توریستی به آنها ندارد.
