بین الملل
به گزارش گروه بینالملل خبرگزاری تسنیم، روزنامه واشنگتن پست گزارش داد که ترامپ نزدیک به یک دهه است که خود را «پادشاهساز» حزب جمهوریخواه میداند. او از صدها نامزد مورد نظرش حمایت کرده و معمولاً شاهد پیروزی آسان آنها بوده است.
اما سهشنبه سه نامزد مورد حمایت ترامپ در انتخابات مقدماتی جمهوریخواهان شکست خوردند؛ از جمله دو نفر در ایالت محل زندگی او، فلوریدا: کاتالینا لاف و کوری میلز.
تاکنون 10 نامزد مورد حمایت ترامپ در انتخاباتهای 2026 شکست خوردهاند؛ رقمی که تقریباً به بدترین عملکرد او در سال 2022 نزدیک میشود؛ زمانی که 11 نامزد مورد حمایت او شکست خوردند. ادعای باز بودن تنگه موجب تمسخر ترامپ شده است ناامیدی ترامپ؛ پشت پرده تهدیدهای مکرر علیه ایران اوج استیصال ترامپ در برابر ایران با ادعای مضحک درباره هرمز
انتهای پیام/
به گزارش سرویس بینالملل جماران، روزنامه «نیویورکتایمز» در گزارشی از وضعیت مبهم و پرتنش روابط ایران و آمریکا نوشت: دو کشور در شرایطی قرار گرفتهاند که نه مذاکرات جدی میان آنها جریان دارد و نه درگیری نظامی بهطور کامل از سر گرفته شده است؛ وضعیتی که میتواند به یک بنبست طولانیمدت یا آغاز دور تازهای از جنگ منجر شود.
نیویورکتایمز با اشاره به ارزیابی تحلیلگران نوشت، مقامهای ایرانی ظاهراً به این جمعبندی رسیدهاند که مقاومت در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ اهرم تنگه هرمز، بیش از دادن امتیازات عمده در یک توافق احتمالی برای تهران دستاورد خواهد داشت. در مقابل، واشنگتن امیدوار است تشدید فشار اقتصادی بتواند نتیجهای را رقم بزند که عملیات نظامی نتوانسته به آن دست یابد.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، روز چهارشنبه بار دیگر تهدید کرد کشورهایی که به تجارت با ایران ادامه دهند، با «پیامدهای اقتصادی بسیار سنگین» روبهرو خواهند شد.
«نیکول گراژفسکی»، استادیار مرکز مطالعات بینالمللی دانشگاه ساینسپو در پاریس، وضعیت کنونی را «بلاتکلیفی دائمی» توصیف کرد و گفت طی ماههای گذشته تغییر اساسی چندانی رخ نداده، جز اینکه موضع ایران تثبیتتر شده و تلاشهای مکرر آمریکا برای یافتن راه خروج از وضعیت فعلی نیز تاکنون به نتیجه نرسیده است.
بر اساس این گزارش، تهران در ماه جاری مجموعهای از خواستههای خود را برای بازگشایی تنگه هرمز به واشنگتن ارائه کرده است. لغو تحریمها، آزادسازی داراییهای بلوکهشده و پرداخت غرامت جنگی از جمله خواستههایی است که در این چارچوب مطرح شده است.
«مهرزاد بروجردی»، رئیس دانشکده هنر، علوم و آموزش دانشگاه علم و فناوری میسوری، نیز گفت تهران پس از عبور از شوک اولیه جنگ، اکنون تلاش دارد قدرت و توان بازدارندگی خود را به نمایش بگذارد. به گفته او، استفاده از تنگه هرمز بهعنوان یک اهرم راهبردی و اتخاذ مواضع سختگیرانه در مذاکرات موازی با آمریکا و عمان را باید در همین چارچوب ارزیابی کرد.
نیویورکتایمز در ادامه نوشت، اظهارات ترامپ طی ماههای گذشته میان تهدید به تشدید حملات علیه ایران و وعده نزدیک بودن یک توافق دیپلماتیک در نوسان بوده است. با این حال، اگر هدف از این رویکرد ایجاد ترس در تهران و وادار کردن مقامهای ایرانی به امتیازدهی بوده باشد، نشانهها حاکی از آن است که این سیاست نتیجهای معکوس داشته است.
به نوشته این روزنامه، مقامهای ایرانی ظاهراً به این ارزیابی رسیدهاند که ترامپ تمایلی به ورود دوباره به یک جنگ تمامعیار ندارد؛ جنگی که میتواند قیمت جهانی نفت را افزایش دهد و در داخل آمریکا نیز از حمایت افکار عمومی برخوردار نباشد.
«الکس واتانکا»، پژوهشگر ارشد مؤسسه خاورمیانه در واشنگتن، در همین زمینه گفت به نظر میرسد محاسبه تهران این است که آمریکا در نهایت از یک رویارویی پرهزینه و بدون چشمانداز روشن خسته خواهد شد.
در همین حال، دولت آمریکا بخش عمده تمرکز خود را بر تشدید فشار اقتصادی علیه ایران قرار داده است. «جرد کوشنر»، داماد و فرستاده ترامپ، روز دوشنبه در گفتوگو با فاکسنیوز مدعی شد مقامهای ایرانی «هیچ علاقهای به انجام کاری که برای ما منطقی باشد، نشان نمیدهند».
کوشنر، داماد و مشاور ترامپ در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت مذاکرات، به محاصره دریایی اشاره کرد و گفت افزایش فشار بر اقتصاد ایران در حال حاضر یکی از محورهای اصلی سیاست ترامپ است.
ترامپ نیز روز سهشنبه اعلام کرد این محاصره همچنان «بهطور کامل» برقرار است. او در عین حال مدعی شد تنگه هرمز کاملاً باز است؛ ادعایی که در شرایطی مطرح میشود که مقامهای دریانوردی از وقوع حملات اخیر به برخی کشتیها خبر دادهاند.
«اسکات بسنت»، وزیر خزانهداری آمریکا، نیز اخیراً در گفتوگو با نیوزمکس اعلام کرد واشنگتن در حال طراحی اقداماتی است که به ادعای او در تاریخ انزوای اقتصادی یک کشور بیسابقه خواهد بود.
نیویورکتایمز یادآور شد: ایران پیش از این نیز دورههای سنگین فشار و تحریم اقتصادی را تجربه کرده است. تهران در سال ۲۰۱۵، پس از سالها تشدید تحریمهای بینالمللی، با توافق هستهای موافقت کرد و محدودیتهایی را در برنامه هستهای خود پذیرفت.
با این حال، این روزنامه تأکید کرد که هزینه فوری تشدید تحریمها احتمالاً پیش از هر گروه دیگری بر دوش مردم ایران خواهد افتاد؛ مردمی که هماکنون نیز با تورم بالا و فشارهای اقتصادی گسترده مواجهاند.
واتانکا همچنین هشدار داد که از سرگیری جنگ میتواند دامنه درگیری را به زیرساختهای انرژی منطقه، پایگاههای آمریکا در خاورمیانه و مسیرهای کشتیرانی تجاری گسترش دهد.
نیویورکتایمز در پایان نوشت: در شرایط فعلی، احتمال ادامه بنبست میان تهران و واشنگتن، بدون دستیابی به راهحلی برای اختلافات اصلی از جمله برنامه هستهای ایران و وضعیت تنگه هرمز، دستکم به اندازه احتمال از سرگیری جنگ جدی است.
گراژفسکی در جمعبندی این وضعیت هشدار داد هرچه این دوره بلاتکلیفی طولانیتر شود، تثبیت آن بیشتر خواهد شد و یافتن راه خروجی که هیچیک از طرفین آن را بهمنزله عقبنشینی یا امتیازدهی تلقی نکند، دشوارتر میشود.
نورنیوز-گروه بینالملل : روزنامه «نیویورکتایمز» در گزارشی درباره وضعیت روابط ایران و آمریکا نوشت: ۲ کشور نه در حال مذاکره جدی هستند و نه در جنگ تمام عیار، بلکه در وضعیتی ناپایدار و بینابینی قرار گرفتهاند که میتواند یا به بازگشت درگیری نظامی منجر شود یا به یک بنبست طولانی تبدیل شود.
به نوشته این روزنامه آمریکایی، مقامهای ایرانی معتقدند، مقاومت در برابر فشار اقتصادی آمریکا و حفظ کنترل بر تنگه هرمز، بیش از دادن امتیازات بزرگ در یک توافق مذاکرهشده برای تهران منفعت دارد. در مقابل، واشنگتن ظاهراً شرط بسته است که تشدید فشار اقتصادی بتواند کاری را انجام دهد که حملات نظامی از انجام آن عاجز ماندهاند.
آتشبسی که ۲ ماه پیش میان طرفین برقرار شد، قرار بود مسیر دستیابی به توافقی گستردهتر ظرف ۶۰ روز را باز کند؛ توافقی که برنامه هستهای ایران و رفع تحریمهای آمریکا را در بر بگیرد. اما این مهلت در هفته جاری به پایان رسید و ترامپ روز سهشنبه اعلام کرد، هیچ «مذاکره یا گفتوگویی» در جریان نیست و برنامهای نیز برای آن وجود ندارد.
نیکول گراجوسکی، استادیار مرکز مطالعات بینالمللی ساینسپو در پاریس وضعیت موجود را «برزخی دائمی» توصیف کرد و گفت: در چند ماه گذشته، جز «تثبیت بیشتر موضع ایران و تلاشهای مکرر و تاکنون ناموفق آمریکا برای یافتن نوعی راه خروج»، تغییر بنیادین چندانی رخ نداده است. شروط ایران برای تنگه هرمز
نیویورکتایمز نوشت: تهران در ماه جاری فهرستی از مطالبات خود از واشنگتن برای بازگشایی تنگه هرمز ارائه کرده است؛ از جمله لغو تحریمها، آزادسازی داراییهای مسدودشده ایران و پرداخت غرامت جنگی.
شرایط مشابهی پیش از این نیز بهعنوان بخشی از یک توافق احتمالی میان طرفین مطرح شده بود و در تفاهمنامهای که ماه ژوئن مورد توافق قرار گرفت اما خیلی زود از هم پاشید، به آنها اشاره شده بود.
طبق این گزارش، ایران طی هفتههای گذشته با عمان نیز درباره نحوه مدیریت آینده تنگه هرمز مذاکره کرده است.
مهرزاد بروجردی، رئیس کالج هنر، علوم و آموزش دانشگاه علوم و فناوری میزوری گفت: «تهران پس از عبور از شوک اولیه جنگ، اکنون مصمم است قدرت خود را نشان دهد. استفاده ایران از تنگه هرمز بهعنوان یک سلاح و چانهزنی سخت آن در مذاکرات موازی با آمریکا و عمان را باید در همین چارچوب درک کرد.» تهدیدهای ترامپ نتیجه معکوس داد
نیویورکتایمز در بخش دیگری از گزارش خود نوشت: لحن ترامپ طی چند ماه گذشته میان «تهدید به نابودی» ایران و وعده نزدیک بودن یک توافق دیپلماتیک در نوسان بوده است.
این روزنامه سپس به نتیجه این راهبرد پرداخت و نوشت: اگر هدف چنین رویکردی ترساندن مقامهای ایرانی و وادار کردن آنها به امتیازدهی بوده، ظاهراً نتیجهای معکوس داشته است.
به گزارش نیویورکتایمز، فشار نظامی نتوانسته واشنگتن را به اهداف خود برساند و آمریکا اکنون بر تشدید فشار اقتصادی علیه ایران تأکید دارد.
«جرد کوشنر»، داماد و فرستاده ترامپ روز دوشنبه به فاکس نیوز گفت: مقامهای ایرانی تمایلی به پذیرش شرایط مطلوب آمریکا ندارند. او در پاسخ به سوالی درباره وضعیت مذاکرات، به محاصره دریایی با هدف وارد کردن ضربه بیشتر به اقتصاد ایران اشاره کرد و آن را محور فعلی تمرکز ترامپ دانست.
ترامپ نیز روز سهشنبه اعلام کرد: این محاصره همچنان بهطور کامل برقرار است.
اسکات بسنت وزیر خزانهداری آمریکا نیز اخیراً در گفتوگو با نیوزمکس گفت: وزارتخانه تحت مدیریت او قصد دارد اقداماتی علیه ایران اعمال کند که به ادعای او «در تاریخ انزوای اقتصادی» یک کشور سابقه نداشته است.
در عین حال، نیویورکتایمز یادآوری کرد که ایران پیش از این نیز فشارهای اقتصادی بینالمللی را پشت سر گذاشته است. بسیاری از کارشناسان بینالمللی نیز یادآور شدهاند که دولت آمریکا در سالهای گذشته تمام ابزارهای اقتصادی و دیپلماتیک خود را برای اعمال فشار بر تهران به کار گرفته و گزینه جدیدی روی میز ندارد.
نیویورکتایمز در ادامه نوشت: در صورت آغاز دوباره یک درگیری گسترده، پیامدهای آن به ایران محدود نخواهد ماند.
به گزارش این روزنامه، ازسرگیری جنگ احتمالاً زیرساختهای انرژی منطقه، پایگاههای آمریکا در غرب آسیا و کشتیرانی تجاری را نیز وارد درگیری خواهد کرد.
با این حال، در شرایط فعلی ادامه بنبست نیز به همان اندازه محتمل است و مسائل اصلی اختلاف، از جمله برنامه هستهای ایران و سرنوشت تنگه هرمز، همچنان بدون راهحل باقی ماندهاند.
گراجوسکی با اشاره به شکست تلاشهای واشنگتن برای یافتن راه خروج هشدار داد: هرچه این وضعیت طولانیتر شود، مواضع طرفین نیز سختتر خواهد شد.
او گفت: «هرچه این وضعیت برزخی بیشتر ادامه پیدا کند، بیشتر تثبیت میشود و ساختن یک راه خروج که هیچیک از طرفین مجبور نباشد آن را بهعنوان امتیازدهی معرفی کند، دشوارتر خواهد شد.»
به گزارش مشرق، در شرایطی که قیمت جهانی نفت خام طی روزهای گذشته با استمرار کارشکنی آمریکا در مسیر پایان جنگ روند افزایشی گرفتهاست و به بیش از ۹۱ دلار در هر بشکه رسید، دولت ایالات متحده آمریکا به خبرسازی و انتشار اخبار و اطلاعات جعلی در مورد کنترل تنگه هرمز روی آوردهاست تا در آستانه انتخابات میاندورهای کنگره آمریکا قیمت نفت خام را در بازارهای جهانی کاهش دهد و قیمت بنزین را در آمریکا که به یکی از نقاط ضعف حزب حاکم در انتخابات تبدیل شدهاست، کنترل کند.
بر اساس آمار منتشر شده از سوی نهادهای مستقل ارزیابی ترافیک دریایی در طول هفتههای گذشته، از زمان انسداد کامل تنگه هرمز توسط ایران به دلیل اقدامهای نظامی آمریکا و نقض تعهدات در تفاهمنامه اسلامآباد، تردد در تنگه هرمز بسیار ناچیز باقی ماندهاست و صرفاً از مسیر تحت کنترل ایران انجام میشود اما همزمان مقامهای دولت آمریکا در اظهارنظرهای علنی خود ادعاهای مختلفی را در مورد میزان عبور نفت از تنگه هرمز مطرح کردهاند که کاملاً با گزارش نهادهای مستقل ارزیابی ترافیک دریایی در تضاد است. روایتسازی ترامپ در برابر واقعیت دریا
روز چهارشنبه دونالد ترامپ، رئیس جمهور امریکا در جمع خبرنگاران مدعی شد: «دیشب تعداد زیادی کشتی از تنگه هرمز عبور کردند. ما بر تنگه تسلط کامل داریم. طی چند هفته گذشته، مقدار زیادی نفت از تنگه هرمز عبور کردهاست. خیلی زیاد. در واقع، همه از این موضوع شگفتزده شدهاند.»
این ادعا مکمل اعداد و ارقام عجیبی بود که یک هفته قبل کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا در مورد میزان عبور نفت از تنگه هرمز بیان کردهبود. وزیر انرژی آمریکا «به لطف تلاشهای هماهنگ ارتش ایالات متحده و متحدان ما در خلیج فارس، میانگین هفتروزه خروج نفت از تنگه هرمز در حال حاضر به نزدیک ۹ میلیون بشکه در روز رسیده است. ۵ تا ۷ میلیون بشکه در روز اضافه که از طریق خطوط لوله و تأسیسات صادراتی تازه ارتقایافته از منطقه خارج میشود، مجموع جریان نفت در حال حاضر به طور متوسط حدود ۱۵ میلیون بشکه در روز است.»
اگر آمریکا تسلط کامل دارد و مسیر عمانی امن است، چرا نفتکشها مجبورند هفتهها فرستندههای خود را خاموش کنند و با ترس، به صورت مخفیانه حرکت کنند؟مت اسمیت، تحلیلگر بازار نفت در مؤسسه کپلر به پایگاه خبری اویل پرایس میگوید: «تطبیق دادن فاصله میان آنچه ما در دادههای واقعی ناوبری میبینیم و آماری که مقامات آمریکایی ارائه میدهند غیرممکن است.»
تا پیش از آغاز تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران در ۹ اسفند ۱۴۰۴ میزان عبور نفت خام از تنگه هرمز حدود ۲۱ تا ۲۲ میلیون بشکه نفت خام در روز بود که نزدیک به یک پنجم از کل تجارت جهانی نفت خام جهان را تشکیل میداد. این رقم در شرایط فعلی بر اساس بالاترین تخمینها در روزهایی که عبور و مروری از تنگه هرمز از مسیر ایرانی انجام شود، به حدود ۴ تا ۵ میلیون بشکه نفت خام رسیدهاست.
حتی نهادهای دولتی ایالات متحده آمریکا هم حاضر به پذیرش چنین ادعاهایی نیستند. اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) در گزارش دورنمای کوتاه مدت بازار انرژی خود تأکید میکند که تردد در تنگه هرمز در کوتاه مدت، دست کم تا پایان ماه اوت (ماه جاری میلادی) به شدت محدود باقی خواهد ماند.
وبسایت اویل پرایس در گزارشی با بررسی ادعای وزیر انرژی آمریکا مینویسد: «این احتمال وجود دارد که خدمات ردیابی شناورها، به دلیل افزایش فعالیتهای پنهانکارانه نفتکشها، حجم صادرات فعلی خاورمیانه را دستکم گرفته باشند. اما به همان اندازه این احتمال نیز مطرح است که دولت آمریکا در حال دستزدن به رویااندیشی درباره یکی از پیامدهای جنگ در ایران باشد؛ چرا که این هفته نشاندهنده بنبست جدیدی در مذاکرات ایران و آمریک ا و ادعاهای متناقض درباره کنترل بر تنگه هرمز بود. یا اینکه دولت آمریکا صرفاً تلاش میکند دوباره قیمت نفت را پایین جلوه دهد، زیرا در حالی که انتخابات میاندورهای ماه نوامبر نزدیک میشود، آمریکاییها همچنان قیمتهای بالایی برای بنزین میپردازند.»
برت بایر، مجری فاکس نیوز، شبکه خبری حامی ترامپ در واکنش به اظهارات هفته گذشته ترامپ گفتهبود: «برخلاف ادعای رئیسجمهور ترامپ مبنی بر کنترل کامل تنگه، جریان تردد کشتیها در واقعیت به یک قطرهچکان تبدیل شده است. پیش از درگیریها روزانه بیش از ۱۰۰ فروند شناور عبور میکردند؛ اما این آمار روز دوشنبه به ۸ فروند و روز سهشنبه تنها به ۱۴ فروند رسید.» گزارشهای رسانهای سفارشی برای جنگ روانی
در این میان برخی رسانههای آمریکایی نیز به شکل سازمانیافته برای حمایت از موضع دولت، همزمان با ادعاهای دولت آمریکا گزارشهای سفارشی با هدف تقویت این ایده که عبور نفت از تنگه هرمز به شکل چشمگیری افزایش پیدا کرده و ایران کنترل خود را بر تنگه هرمز از دست دادهاست، منتشر کردند.
سیانان در گزارشی گمراهکننده با عنوان «ایران کنترل مؤثر بر تنگه هرمز را از دست دادهاست» مدعی شد که بر اساس دادههای مؤسسه ردیابی کشتی کپلر بیش از ۸۰ درصد از مایعات نفتی عبوری از تنگه هرمز از مسیر تحت کنترل آمریکا در سواحل عمان عبور کردهاند.
این گزارش که به هیچ آمار و ارقام دقیقی اشاره نمیکند، در حقیقت با یک تیتر جعلی تلاش میکند با مغالطه اینگونه وانمود کند که بر اساس بررسیهای آماری از دست رفتن کنترل تنگه هرمز را اثبات کردهاست.
اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) در گزارش دورنمای کوتاه مدت بازار انرژی خود تأکید میکند که تردد در تنگه هرمز در کوتاه مدت، دست کم تا پایان ماه اوت (ماه جاری میلادی) به شدت محدود باقی خواهد ماند.سیانان ادعا میکند که این ادعا را بر اساس آمار مؤسسه کپلر استخراج کردهاست. اما در ادامه مینویسد که ۸۰ درصد مذکور منظور تمام کشتیهایی است که از مسیر تحت کنترل آمریکا در سواحل عمان استفاده کردهاند، یا با ردیابهای خاموش از تنگه هرمز از مسیر نامعین عبور کردهاند. نکته عجیب استدلال سیانان اینجاست که بر اساس آمار کپلر، تعداد کشتیهای مشخص که از مسیر عمان عبور کردهباشند در طول هفته اخیر دقیقاً معادل صفر بودهاست، پس آنچه مبنای شمارش سیانان قرار گرفتهاست، کشتیها با ردیابهای خاموش و مسیرهای نامعین است.
بر اساس آمار مؤسسه کپلر در روز ۲۸ مرداد، ۱۰ کشتی از تنگه هرمز عبور کردهاند (۶ کشتی خروجی و ۴ کشتی ورودی). این مؤسسه تأکید میکند که تمامی کشتیهایی که ردیاب روشن داشتند، یعنی ۵ کشتی از مسیر یکجانبه تحت کنترل ایران عبور کردهاند و ۵ کشتی باقیمانده با ردیابهای خاموش از مسیرهای نامعین عبور کردهاند.
سیانان در گزارش خود صرفا به عدد ۸۰ درصد اشاره کردهاست، اما برای بررسی دقیقتر این ادعا باید آمار دقیق منتشر شده توسط کپلر را بررسی کرد. این آمار متعلق به بازه زمانی ۱۰ تا ۲۸ مرداد است. کل کشتیهای عبوری: ۲۳۶ فروند شناور از تنگه عبور کردهاند. مسیر ایرانی: ۸۳ فروند به صورت آشکار از مسیر ایرانی استفاده کردند (۳۵ درصد کل تردد). مسیر عمانی: تنها ۳ فروند به صورت عمومی از مسیر عمانی استفاده کردند. مسیر پیش از جنگ (وسط تنگه): ۲ فروند از مسیر قدیمی وسط تنگه عبور کردند. مسیرهای نامشخص یا پنهان: ۱۴۸ فروند شناور (بیش از ۶۰ درصد کل شناورها) سامانه ردیابی خود را خاموش کرده یا از مسیرهای نامشخص عبور کردهاند.
آمار کپلر (که بر اساس برآورد کشتیهای عبور از طریق تصاویر ماهوارهای و پیگیری دادههای ردیاب است) چند نکته را روشن میکند: تعداد کشتیهای عبوری از تنگه هرمز کمتر از ۱۰ درصد رقم پیش از جنگ است. آمار کپلر به صورت مستمر نشان میدهد که نزدیک به ۴۰ درصد از کشتیهای عبوری از تنگه هرمز با ردیاب روشن و تقریبا همگی از مسیر ایران عبور میکنند. مفروض گرفتن اینکه تمامی کشتیهایی که ردیاب خاموش دارند تحت حمایت آمریکا از تنگه هرمز عبور میکنند، نوعی مغالطه است، چرا که بسیاری از کشتیها و نفتکشهای حامل نفت ایران نیز برای عبور از محاصره دریایی آمریکا و همچنین نگرانی از اقدامهای تهاجمی خارجی به دلیل تحریمهای یکجانبه آمریکا، ردیابهای خود را هنگام تردد در آبهای آزاد خاموش میکنند. مارک ایوب، پژوهشگر و مشاور سیاست انرژی، به الجزیره میگوید: «برخی شناورهای ایرانی نیز برای دور زدن تحریمها و محاصره آمریکا، از مسیر عمانی عبور میکنند که این کار اغلب همراه با انتقال کشتیبهکشتی (Ship-to-Ship) انجام میشود. آنها محموله خود را از طریق مسیر عمانی به عمان میفرستند، اسناد محمولهها را تغییر میدهند تا اینطور به نظر برسد که توسط عمان صادر شده است، و سپس آن را روانه بازار نفت میکنند.» در نتیجه درصد نامشخصی از کشتیهایی که با سامانههای ردیاب خاموش از تنگه هرمز عبور و مرور میکنند به طور قطع متعلق به ایران و احتمالا از ناوگان سایه ایران هستند. اما نکته عجیبتر در مورد استناد به کشتیها با ردیاب خاموش برای اثبات از دست رفتن کنترل ایران بر تنگه هرمز اینجاست که اگر آمریکا تسلط کامل دارد و مسیر عمانی امن است، چرا نفتکشها مجبورند هفتهها فرستندههای خود را خاموش کنند و با ترس، به صورت مخفیانه حرکت کنند؟ خاموش کردن فرستنده، خود بزرگترین گواه بر ناامنی شدید و اثرگذاری بازدارندگی ایران است، نه تسلط واشنگتن.
درست در همین شرایط است که دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا برای دومین بار در ماههای اخیر، عمان را تهدید به بمباران شدید کرد. همزمان با ادعای باز بودن تنگه هرمز و عبور میلیونها بشکه نفت ادعایی از این آبراه، دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا دولت عمان را که در حال مذاکره با ایران برای تعیین مسیر تردد جدید در تنگه هرمز است تهدید کرد که در صورتی که در مسیر توافق ایران و آمریکا قرار گیرد به شدت بمباران خواهد شد.
مارک سیورس، سفیر سابق آمریکا در عمان در گفتگو با شبکه خبری سیانبیسی میگوید: «این تهدیدها نشاندهنده ناامیدی و سرخوردگی شدید کاخ سفید است... آمریکا میخواهد عمان نقش میانجیگری و ترتیبات مستقل را رها کند تا واشنگتن خود کنترل امور را به دست گیرد.» هزینه سنگین تلاش برای عبور از مسیرهای غیرامن
هر چند ادعای دونالد ترامپ و رسانههایی مانند سیانان مبنی بر از دست رفتن کنترل تنگه هرمز توسط جمهوری اسلامی ایران، هیچ رنگی از واقعیت ندارد، با این حال بعید نیست که در طول هفتههای گذشته برخی از کشتیها توانستهباشند خطر هدف قرار گرفتن را به جان خریدهباشند و از مسیرهای تأیید نشده توسط ایران در تنگه هرمز به سلامت عبور کردهباشند.
در بهترین حالت بر اساس گزارش بلومبرگ، ممکن است که تعدادی از نفتکشهای عظیم اجارهای در تنگه هرمز، تلاش کنند با خاموش کردن ردیابهای خود به صورت رفت و برگشت نفت کشورهایی مانند عربستان، کویت و امارات متحده عربی را به آن سوی تنگه حمل کنند تا به صورت کشتی به کشتی در اختیار نفتکشهایی قرار دهند که منتظر دریافت این نفت هستند.
مارک ایوب، پژوهشگر و مشاور سیاست انرژی، به الجزیره میگوید: «طبق دادهها و منابع طی دو هفته گذشته، برخی کشورهای خلیج فارس از جمله عربستان سعودی، عراق و کویت برخی محمولههای خود را از طریق مسیر عمانی و با خاموش کردن ردیاب شناورها و انجام انتقال کشتیبهکشتی (Ship-to-Ship) ارسال کردهاند. شناوری که میخواهد از تهدید موشکهای ایران در امان باشد، با ردیاب خاموش از مسیر عمانی حرکت میکند، محموله را بیرون تنگه به شناور دیگری منتقل میسازد و خود ناپدیدانه به بندر مبدأ برمیگردد.»
شمارش تعداد چنین نفتکشهای رفت و برگشتی و میزان نفتی که جابجا کردهاند، ممکن نیست، اما تصاویر ماهوارهای از نزدیکی بنادر فجیره امارات و صحار عمان که نشان دهنده حضور نفتکشهای کوچک برای دریافت نفت از نفتکشهای عظیم است، نشان میدهد که تعداد این ترددها نباید چندان زیاد باشد.
این اقدام نیز هزینههای بسیار کلانی برای کشورهایی که این خطر را پذیرفتهاند در پی دارد و هر کدام از این نفتکشها در مسیر خطرناک عبور از تنگه هرمز ممکن است که هدف حملات قرار گیرند. به نوشته اویل پرایس، کرایه حمل برای یک سوپرتانکر درون خلیج فارس به ۳۱ میلیون دلار برای هر سفر رسیده است. هزینه بیمه ریسک جنگی برای عبور سوپرتانکرها (VLCC) از ۰.۲۵ درصد ارزش کشتی (حدود ۳۴۵ هزار دلار) قبل از جنگ، به ۷.۵ تا ۱۰ درصد (معادل ۱۰.۳ تا ۱۳.۸ میلیون دلار) برای هر سفر جهش یافته است. واکنش ایران: تنگه هرمز با توییت باز نمیشود
اظهارات مکرر رئیس جمهور آمریکا در مورد باز بدون تنگه هرمز، با واکنش مقامهای جمهوری اسلامی ایران مواجه شد. کاظم غریبآبادی، معاون امور حقوقی و بینالملل وزارت امور خارجه با انتشار پیامی در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «تنگه هرمز را نه با توییت میتوان تصاحب کرد و نه با ناو هواپیمابر، نه با صدور فرمان و نه با سخنرانی انتخاباتی. ایران نه از تهدید میهراسد و نه با نمایش قدرت مرعوب میشود. یکبار برای همیشه واقعیت را بپذیرید: تا اینجا، شکستهای راهبردی و سنگینی خوردید؛ تنگه هرمز ایرانی بوده، هست و خواهد بود.»
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی نیز، تأکید کرد تا زمانی که محاصره دریایی بنادر ایران رفع نشود، اموال بلوکهشده آزاد نشود، تحریم نفت پایان نیابد و تهدیدها و عملیات نظامی در همه جبههها متوقف نشود، تنگه هرمز باز نخواهد شد.
همزمان، آژانس بینالمللی انرژی گزارش داده که ذخایر جهانی نفت خام در ماه ژوئیه روزانه ۲.۲ میلیون بشکه کاهش یافته و پیشبینی کسری عرضه جهانی در سه ماهه سوم را به ۱.۸ میلیون بشکه در روز (بیش از دو برابر تخمین قبلی) افزایش داده است.
در شرایطی که قیمت بنزین در آمریکا در آستانه انتخابات میاندورهای به یکی از چالشهای دولت ترامپ تبدیل شده و بازار جهانی نفت نیز با کاهش عرضه مواجه است، واشنگتن تلاش دارد با برجستهسازی روایتهایی درباره افزایش تردد نفتکشها و کنترل بر تنگه هرمز، تصویری متفاوت از واقعیت موجود در این آبراه ارائه کند.
با این حال، دادههای منتشرشده از سوی مؤسسات ردیابی دریایی و حتی برآوردهای نهادهای آمریکایی نشان میدهد تردد در هرمز همچنان بهشدت محدود است. از این منظر، اختلاف میان روایت سیاسی واشنگتن و دادههای میدانی، نهتنها درباره وضعیت تنگه هرمز بلکه درباره توان آمریکا برای مدیریت پیامدهای اقتصادی جنگ نیز پرسشهای جدی ایجاد میکند.
به گزارش هممیهن آنلاین و به نقل از انتخاب، دنیس سیترونوویچ رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل گفت: یک تناقض اساسی در قلب رویکرد کنونی آمریکا در قبال ایران وجود دارد: واشنگتن میخواهد از آغاز یک کارزار نظامی بزرگ دیگر اجتناب کند، اما همین راهبردی که برای دستیابی به این هدف دنبال میکند، ممکن است جلوگیری از تشدید مجدد نظامی را روزبهروز دشوارتر کند.
وی افزود: به نظر میرسد دولت آمریکا بر این باور است که میتواند فشار اقتصادی را بهطور چشمگیری تشدید کند، از جمله از طریق اجرای تهاجمی تحریمهای ثانویه، و در عین حال رویارویی را عمدتاً در حوزه اقتصادی نگه دارد. اما این فرض، هم موقعیت ایران و هم انگیزههایی را که حاکمیت این کشور با آن مواجه است، بهدرستی درک نمیکند.
او گفت: بعید است تهران اجازه دهد تردد عادی تجاری از تنگه هرمز و منطقه گستردهتر خلیج فارس از سر گرفته شود، در حالی که همزمان یک خفگی اقتصادی فزاینده را بپذیرد. از دید ایران، هرمز از رویارویی تحریمی جدا نیست؛ بلکه یکی از مهمترین اهرمهای فشار باقیمانده برای تهران است.
به کانال تلگرام هم میهن بپیوندید
به کانال بله هم میهن بپیوندید
به کانال روبیکا هم میهن بپیوندید