به گزارش ایرنا، عمارت تاریخی شرکت فرش کرمان شاهدی خاموش از روزگارانی است که بازارهای جهانی تحت سیطره قالی ایران و بهخصوص کرمان بود.
در اواخر دوره قاجار و سالهای آغازین حکومت پهلوی اول که تولید و تجارت قالی در کشور با رشد بالایی همراه بود و این دستبافته مشتریان پروپاقرصی در دنیا داشت،شرکتهای خارجی نیز برای سرمایهگذاری در مراکز تولید فرش وارد ایران شدند.
در شرق ایران، کمپانی هند شرقی که بعدها با نام O.C.M شناخته شد، فعالیت خود را در استانهایی مانند کرمان، یزد و خراسان متمرکز کرد.
کرمان بهدلیل حجم و کیفیت بالای تولیدات، از چشم این شرکت دور نماند و شعبهای از این کمپانی در ساختمانی که امروز در حاشیه بلوار باستانیپاریزی شهر کرمان قرار دارد مستقر شد.
در این ساختمان که امروزه آن را بهعنوان شرکت فرش کرمان میشناسیم، هم قالی بافته میشد و هم معاملات و قراردادهای تجاری برای صادرات دستبافتههای زنان و مردان کرمانی امضا میشد.
با تغییر سیاستهای اقتصادی دوران رضاشاه اما، مالکیت بسیاری از شرکتهای خارجی از جمله کمپانی هند شرقی به مجموعههای داخلی منتقل شد. فعالیت این کمپانی نیز در سال ۱۳۱۴ خورشیدی پایان یافت و تشکیلات مستقر در شرکت فرش کرمان تحت عنوان شرکت سهامی فرش ایران به کار خود ادامه داد.
تلاشهای ۱۰ ساله برای نجات بنا
بنای شرکت فرش کرمان تلفیقی از معماری سنتی و مدرن را دارد. بناهایی که در ورودی سمت غرب این عمارت قرار دارند شامل باغ، کوشک، گاوگرد و کارگاههای رنگرزی و بافت فرش است که در زمانی نزدیک به ۱۰۰ سال پیش ساخته شدهاند. این بخش بنا از طرح معماری چهارباغی تبعیت کرده و درختانی از جمله پسته و انار و کاج داشته است.
در سالهای بعد، همزمان با ورود مصالح و شیوههای جدید ساختمانی، فضاهای تازهای در بخش شمالغربی مجموعه به بنا افزوده شد.
استفاده از تیرآهن و سقفهای طاقضربی در این قسمتها، نشانهای از گذار معماری سنتی به الگوهای مدرنتر در اوایل قرن چهاردهم خورشیدی است.
در حال حاضر، تمامی عناصر معماری این بنا پابرجاست اما نیاز جدی به مرمت دارد.
در بخشهایی از این بنا که ثبت ملی شده است، ادوات و تجهیزات سنتی برای رنگرزی …
