به گزارش ایرنا، توسعه سامانههای نوین آبیاری راهکاری است که با انتقال و توزیع هدفمند آب، کاهش تلفات، امکان مدیریت دقیقتر مصرف و افزایش بهرهوری تولید، میتواند نقش مهمی در سازگاری کشاورزی با خشکسالی و کمآبی ایفا کند، این موضوع به ویژه در استانهای مرکز کشور مناطق درگیر تنش آبی، اهمیت بیشتری دارد.
ایران در منطقهای خشک و نیمه خشک قرار گرفته و محدودیت منابع آب، افزایش دمای هوا، کاهش بارش و تداوم خشکسالی، فشار قابل توجهی بر منابع آب کشور وارد کرده و در چنین شرایطی، کشاورزی که یکی از مصرفکنندگان اصلی آب به شمار میرود، ناگزیر از حرکت به سمت افزایش بهرهوری و کاهش تلفات آب است. در شیوههای سنتی آبیاری، بخش قابل توجهی از آب پیش از رسیدن به ریشه گیاه در مسیر انتقال و توزیع تلف میشود. تبخیر، نفوذ عمقی، روانآب سطحی و توزیع نامتوازن آب از جمله عواملی است که باعث میشود همه آب وارد شده به مزرعه به گیاه نرسد.
افزایش بهره وری در مصرف آب، نتیجه درخشان و مفید سامانههای نوین آبیاری
سامانههای نوین آبیاری با هدف کاهش همین تلفات توسعه یافتهاند، در این روشها آب از طریق شبکهای از لولهها، قطرهچکانها، آبپاشها و تجهیزات کنترلی به محل مورد نیاز منتقل میشود و کشاورز میتواند مقدار و زمان آبیاری را با دقت بیشتری مدیریت کند، این سامانهها یک روش واحد نیستند و متناسب با نوع محصول، خاک، اقلیم، شیب زمین، منابع آب و توان اقتصادی بهرهبردار میتوان روش مناسب را انتخاب کرد.
آبیاری قطرهای یکی از شناختهشدهترین این روشهاست، در این سیستم، آب با دبی کنترلشده و بهصورت تدریجی در اختیار ناحیه ریشه قرار میگیرد، این روش بهویژه در باغها، کشتهای ردیفی، سبزی و صیفی و بسیاری از کشتهای گلخانهای کاربرد دارد.
در آبیاری بارانی، آب با استفاده از آبپاشها در سطح مزرعه توزیع میشود و برای برخی محصولات و زمینهایی که شرایط لازم برای اجرای آن را دارند، گزینه مناسبی است.
در کنار این روشها، سامانههای کمفشار نیز در برخی اراضی مورد استفاده قرار میگیرند، انتخاب روش مناسب باید بر اساس مطالعه فنی مزرعه انجام شود و نمیتوان یک نسخه واحد برای تمام اراضی کشاورزی کشور تجویز کرد.
کارشناسان معتقدند که مهمترین مزیت این سامانهها، افزایش بهرهوری …
