خاطره آرش آصفی از روز رستاخیز؛ معجزه بود

علی‌اکبر ثقفی، کارگردان و تهیه‌کننده، نیز در این مراسم گفت: مجید مظفری از نظر ما همیشه درجه‌یک بوده است. او روحیه پهلوانی و لوطی‌گری دارد. به یاد دارم در نخستین پروژه‌مان به مشکل خوردیم و کار مدتی تعطیل شد، اما او به من گفت اگر این وقفه ۶ماه هم طول بکشد، من باز هستم. او افزود: یکی از بهترین بازی‌های مجید مظفری در فیلم «کوچه ژاپنی‌ها» بود که به دلیل ممیزی نتوانست در جشنواره اکران شود. او فقط بازیگر نیست، بلکه فیلم‌نامه و تهیه‌کنندگی سینما را نیز به‌خوبی می‌شناسد. او افتخار سینمای ایران است.

شقایق فراهانی، بازیگر سینما و تلویزیون، هم گفت: من از «شهر قصه» با آقای مظفری زندگی کرده‌ام. به عنوان یک شاگرد سعی می‌کردم تمام فیلم‌های ایشان را ببینم. شاید حدود ۳۰ یا ۴۰ سال پیش باید این نشان به آقای مظفری اهدا می‌شد.

مجید مظفری نیز در این مراسم گفت: گاهی در تنهایی به این فکر می‌کنم که چه کارهایی انجام داده‌ام. از مسوولان تشکر می‌کنم که کار من را دیدند و امیدوارم فعالیت دیگر هنرمندان را هم ببینند. سورپرایز نشدم که دوستان هنرمند کمی در این سالن حضور دارند، زیرا همه درگیر زندگی شخصی خودشان هستند. از همه حاضران تشکر می‌کنم. او درباره ورودش به عرصه هنر توضیح داد: من کارگر ‌کارخانه خاور بودم و بورسیه زبان داشتم. دوستی داشتم که تئاتر کار می‌کرد و با هم به تمرین تئاتر رفتیم. بر حسب اتفاق وارد آموزشگاه آقای شیربانی شدم. مظفری گفت: من بورسیه آلمان داشتم و با منوچهر انور آشنا شدم. او گفت می‌خواهد «شهر قصه» را بسازد و به من پیشنهاد داد در این فیلم بازی کنم. 

این بازیگر درباره زندگی شخصی و حرفه‌ای خود نیز گفت: همسر من مریض بود، اما چون خیلی سفر می‌رفتم نمی‌توانستم به او رسیدگی کنم. شکوفایی کارنامه سینمایی من با همکاری با استادانی مانند بهرام بیضایی همراه بود. من در این سینما خیلی زحمت کشیدم و بعد از فوت همسرم هشت سال کار نکردم و هشت ماه دچار بیماری آسم عصبی بودم، اما هیچ‌کس سراغم نیامد؛ با‌این‌حال هیچ‌وقت چیزی نگفتم و مصاحبه نکردم.

او افزود: اکنون مستاجر هستم، اما طوری زندگی می‌کنم که کسی متوجه نشود. خیلی از هنرمندان اکنون بیکار هستند. من التماس کردم که ساختمانی برای خانه سالمندان هنرمندان بسازیم اما این کار انجام نشد. این مطلب برایم مفید است 0 نفر این مطلب را پسندیده اند کپی شد

با نزدیک شدن به پخش قسمت پایانی سریال «صد سال تنهایی»، بازیگران این اقتباس تصویری از رمان معروف گابریل گارسیا مارکز، از چالش‌های ایفای نقش در اثری گفتند که بسیاری آن را «غیرقابل ساخت» می‌دانستند. به گزارش ایسنا، فصل دوم سریال «صد سال تنهایی» با اقتباس از رمان معروف نوشته گابریل گارسیا مارکز به تازگی منتشر شده و قرار است قسمت پایانی این سریال نیز به صورت جداگانه در تاریخ ۲۶ آگوست (چهارم شهریور) منتشر شود. 

بازیگران از جمله مارگاریتا روزا دی فرانسیسکو، ستاره کلمبیایی برای فصل دوم سریال «صد سال تنهایی» نتفلیکس به جمع بازیگران پیوستند و با نزدیک شدن به پخش پایانی این اقتباس حماسی، چند تن از بازیگران که در قسمت پایانی این مجموعه حضور دارند، به طور اختصاصی با ددلاین گفت‌وگو کردند.

دی فرانسیسکو که در آمریکای لاتین به خاطر نقش‌آفرینی در یک سریال طولانی شهرت دارد، در فصل دوم مجموعه صد سال تنهایی ایفای نقش کرده است. استفانیا پینیرس، امانوئل رسترپو و سباستین اوسوریو نیز در فصل دوم این سریال حضور دارند.

اقتباس نتفلیکس از رمان کلاسیک گابریل گارسیا مارکز به دو فصل تقسیم شده است. فصل دو شامل هشت قسمت است که در حال حاضر در حال پخش است و یک قسمت پایانی ویژه نیز به طور جداگانه منتشر خواهد شد. 

دس فرانسیسکو که نقش فرناندا دل کارپیو را ایفا می‌کند، گفت: «بازی در چنین اثر مهم و مرتبطی که بسیاری از منتقدان آن را به طور قطع غیرقابل فیلمبرداری می‌دانستند، بسیار ترسناک است. کاری که باید انجام می‌دادیم این بود که خودمان را در اثر پیدا کنیم تا به آن وفادار باشیم و باید به نویسندگان سریال اعتماد می‌کردیم.»

سباستین اوسوریو که در سریال هایی از جمله «اشتیاق شاهین‌ها» بازی کرده است، نقش آئورلیانو بابیلونیا را در سریال «صد سال تنهایی» ایفا می‌کند. او نیز معتقد است به دست آوردن نقش در اقتباس از چنین رمان مهمی هم هیجان‌انگیز و هم ترسناک است.

استفانیا پینیرس نیز که در این سریال اقتباسی نقش آمارانتا اورسولا را بازی می‌کند، گفت: «این شخصیت‌ها کیفیتی تقریبا اساطیری پیدا می‌کنند. آنها در نوعی فضای نیمه‌خدایی قرار دارند که باید به عنوان یک شخصیت با آنها روبرو شوید. اعتماد به نویسندگان برای من بسیار مهم بود.»

او درباره لحظه‌ای شگفت‌انگیز هنگام ورود به صحنه فیلمبرداری «صد سال تنهایی» به ددلاین گفت: «وارد شدم و همه بازیگرانی را دیدم که نقش خانواده بوئندیا را بازی می‌کردند و آنجا بودند زیرا قرار بود به عنوان ارواح ظاهر شوند... این یک لحظه سورئال بود.»

لورا مورا و کارلوس مورنو کارگردانی هفت قسمت از هشت قسمت فصل دوم را بر عهده داشتند و الکس گارسیا لوپز هم کارگردانی قسمت پایانی را بر عهده داشت. 

رمان «صد سال تنهایی» نوشته گابریل گارسیا مارکز، داستانی است درباره‌ی خوزه و اورسولا که در برابر مخالفت‌های والدینشان ازدواج کرده و روستایشان را ترک می‌کنند تا به جستجوی یک خانه‌ی جدید بپردازند. آنها به همراه دوستان و ماجراجویان، سفرشان را به تأسیس یک آرمانشهر در کنار یک رودخانه از سنگ‌های پیشاتاریخی که ماکوندو نام‌گذاری می‌کنند، آغاز می‌کنند. چندین نسل از نسل بوئندیا، آینده‌ی این شهر افسانه‌ای را شکل می‌دهند که از جنون، عشق‌های غیرممکن، جنگ خونین و بیهوده و یک نفرین وحشتناک که آن‌ها را به ۱۰۰ سال تنهایی محکوم می‌کند، رنج می‌برد. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر هیوا سیفی‌زاده به چهار سال زندان محکوم شد ؛ «کدام رفتار من مصداق تشویق به فساد و فحشا بوده؟» خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : اکران فیلم یوسف حاتمی‌کیا ؛ امیر جدیدی و هدی زین‌العابدین روی پرده تماشاخانه چیتگر؛ رد یک جنایت عجیب میان درختان / درخت‌ها قبل از مرگ زخمی شده بودند حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / ببینید گرگان چه چیزی را از دست داد؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

جوان آنلاین: آیین اختتامیه دهمین همایش بین‌المللی تئاتر مردمی پیاده‌روی اربعین «روایت راهیان»، با تجلیل از هنرمندان برجسته، پیشکسوتان تعزیه، کارگردانان صحنه‌ای و همچنین موکب‌داران و مسئولان ستاد برگزاری عراق و ایران برگزار شد. 

آیین اختتامیه دهمین همایش بین‌المللی تئاتر مردمی پیاده‌روی اربعین «روایت راهیان»، عصر دیروز در حوزه هنری برگزار شد. کوروش زارعی، دبیر همایش، با بیان اینکه خدمت به دستگاه اهل بیت (ع) با همه سختی‌هایش شیرین و ارزشمند است، اظهار کرد: «هنرمندانی که در این مسیر قدم برمی‌دارند و هر کسی که برای زیارت یا خدمت گام برمی‌دارد، می‌داند که همه لحظات این سفر زیبا و پربرکت است. قشنگی این سختی‌ها وقتی نمایان می‌شود که به پشت سرمان نگاه می‌کنیم و می‌بینیم چه کسانی به قصد زیارت و چه کسانی به نیت خدمت، در این راه گام نهاده‌اند. آن‌گاه دل برای سال آینده تنگ می‌شود و از خدا می‌خواهیم که باز هم توفیق چشیدن این طعم زیبا را به ما عطا کند.» 

زارعی در ادامه به برنامه‌های فرهنگی و هنری این دوره اشاره کرد و گفت: «امسال نیز مانند سال‌های گذشته، سعی کردیم گروه‌های مختلف هنری را در مسیر پیاده‌روی اربعین سازماندهی کنیم. این گروه‌ها شامل تعزیه، اجرا‌های تئاتری، کار‌های خیابانی و همچنین برنامه‌های ویژه کودکان به زبان‌های فارسی، عربی، اردو، ترکی و دیگر زبان‌ها هستند. خوشبختانه با لطف خدا، این برنامه‌ها با استقبال خوبی مواجه شد و موفقیت‌آمیز بود. به گونه‌ای که مردم و برخی از ستادها، به ویژه ستاد‌های عراقی، از ما می‌پرسیدند امسال نیز برنامه‌های فرهنگی و هنری در مسیر برگزار می‌شود یا خیر و خدا را شاکریم که توانستیم این کار را انجام دهیم.» 

دبیر جشنواره با قدردانی از همکاری استان خوزستان و هنرمندان عرب‌زبان، تأکید کرد: «جا دارد از تک‌تک عزیزان، به ویژه بچه‌های ستاد اربعین خوزستان، دوستان خوزستانی و عرب‌زبان ما تشکر کنم که نقش اساسی در برقراری ارتباط با مردم عراق و کشور‌های عرب‌زبان داشتند. این همراهی باعث شد تا جریان‌سازی مطلوبی در مسیر پیاده‌روی ایجاد شود و گروه‌های عراقی و موکب‌های کشور‌های دیگر نیز پای کار بیایند. هدف ما این بود که با شکل و شمایل هنر تئاتر، ارتباطی عمیق با زائران برقرار کنیم و این جریان‌سازی ادامه پیدا کند.» 

وی در ادامه با طرح درخواستی از ستاد فرهنگی اربعین، بیان کرد: «از ستاد فرهنگی اربعین درخواست دارم که به شکل جدی‌تری پای کار بیایند تا با همکاری بچه‌های هنرمند، بتوانیم این فعالیت‌ها را گسترده‌تر و با کیفیت‌تر اجرا کنیم. آرزوی قلبی من این است که این همایش، علاوه بر گروه‌های ایرانی، شامل گروه‌های خارجی و عربی نیز بشود. یکی از آرزو‌هایی که در دوران مدیریتم به آن نرسیده‌ام، اما پیگیر آن هستم، راه‌اندازی اتحادیه تئاتر جهان اسلام است. ان‌شاءالله اگر خداوند عمر و سلامتی بدهد، بتوانیم این اتحادیه را برای تحقق تمدن نوین اسلامی، به فرموده رهبر شهیدمان، راه‌اندازی کنیم. هدف این است که کشور‌های مسلمان و عربی پای کار بیایند و با استفاده از هنر تئاتر، شفقت، رفاقت، برادری، اتحاد و همدلی را بین ملت‌ها ایجاد کنیم. همچنین بتوانیم در جهت ایجاد نیروی مقاومت اسلامی در حوزه تئاتر گام برداریم و با کار هنری، به جبهه مقاومت کمک کنیم.» 

زارعی در پایان با اشاره به فعالیت‌های داوطلبانه هنرمندان، تصریح کرد: «از همه عزیزان و دست‌اندرکاران، به ویژه آقای مصطفی موتورچی و بچه‌های عرب‌زبان خوزستان که نزدیک به ۱۰ سال است در این مسیر زحمت می‌کشند، تشکر می‌کنم. این همایش یک نذر فرهنگی است و ما به کسی دستمزد نمی‌دهیم؛ بلکه با فراخوان، گروه‌هایی را دعوت می‌کنیم که دوست دارند برای امام حسین (ع) کار کنند. کاری که بچه‌ها انجام می‌دهند، بار مالی ندارد، اما اجر دنیوی و اخروی آن چنان عظیم است که ما خودمان در همین دنیا طعم شیرین آن را چشیده‌ایم. از همه هنرمندان بدون چشمداشت و دستمزد تشکر می‌کنم و امیدوارم خداوند توفیق دهد تا سال‌های سال، این مسیر را بهتر و باکیفیت‌تر از گذشته ادامه دهیم.» 

در بخش دیگری از این مراسم از کارگردانان، آثار نمایشی و هنرمندانی که در ایام محرم و صفر روی صحنه رفتند، قدردانی شد.

همشهری آنلاین: درآمد گیشه آمریکای شمالی در تابستان امسال از مرز ۴ میلیارد دلار عبور کرده؛ اتفاقی که از زمان کرونا تنها برای دومین بار رخ می‌دهد. مهم‌تر از رقم فروش، اما چیزی است که در سالن‌ها اتفاق افتاده: صف‌های طولانی، سانس‌های نیمه‌شب و صبح زود، تماشاگرانی با لباس شخصیت‌های محبوبشان و فیلم‌هایی که دوباره به موضوع مشترک گفت‌وگوهای روزمره مردم تبدیل شده‌اند.

به گزراش ورایتی، باب بگبی، مدیرعامل زنجیره B&B Theatres، بهتر از هر کس دیگری این تغییر را احساس کرده است. هنگام اکران «مرد عنکبوتی: روزی کاملاً نو»، تقاضا آن‌قدر بالا بود که سینماها مجبور شدند سانس‌هایی در ساعت‌های عجیب، حتی ۸ صبح و ۲:۳۰ بامداد، اضافه کنند. بگبی می‌گوید مدیران سینما مدام در حال اضافه‌کردن سانس بودند و تقریباً همه نمایش‌ها به فروش می‌رسیدند. کارکنان خسته بودند، اما یک چیز برایشان لذت‌بخش بود: سالن‌ها دوباره پر شده بودند. این صحنه برای بگبی یادآور روزهای طلایی «انتقام‌جویان: پایان بازی» در سال ۲۰۱۹ بود؛ فیلمی که با افتتاحیه ۳۵۷ میلیون دلاری، یکی از بزرگ‌ترین رکوردهای تاریخ گیشه را ثبت کرد. حالا «مرد عنکبوتی: روزی کاملاً نو» حتی از آن هم عبور کرده و با افتتاحیه ۳۶۰ میلیون دلاری در آمریکای شمالی، رکورد تازه‌ای به جا گذاشته است. فروش جهانی فیلم نیز از ۲ میلیارد دلار عبور کرده است. اما داستان بازگشت سینما فقط به مرد عنکبوتی محدود نمی‌شود. وقتی چند فیلم همزمان مردم را به سینما می‌کشند

یکی از مهم‌ترین نشانه‌های سلامت گیشه این تابستان، تنوع فیلم‌های موفق است. در گذشته ممکن بود یک بلاک‌باستر بزرگ تمام توجه بازار را به خود اختصاص دهد؛ اما تابستان ۲۰۲۶ شاهد چند فیلم بزرگ بوده که همزمان تماشاگر جذب کرده‌اند. «اودیسه» ساخته کریستوفر نولان در کنار «مرد عنکبوتی: روزی کاملاً نو» به یکی از موتورهای اصلی گیشه تبدیل شده است. این فیلم تاکنون حدود ۱.۲۹ میلیارد دلار در سراسر جهان فروش داشته و نسخه‌های IMAX آن سهم چشمگیری از این موفقیت داشته‌اند. در کنار این دو، فیلم‌هایی مانند «داستان اسباب‌بازی ۵»، «مایکل»، «پروژه هیل مری»، «فیلم سوپر ماریو کهکشانی»، «شیطان پرادا می‌پوشد ۲» و حتی پروژه‌هایی در مقیاس متفاوت، نشان داده‌اند که بازار دیگر صرفاً به یک یا دو فرنچایز متکی نیست.

گرگ هکمن، مدیر بازاریابی زنجیره Maya Cinemas، می‌گوید این وضعیت بیش از هر چیز یادآور سال ۲۰۱۹ است؛ زمانی که مردم برای چند فیلم مختلف همزمان هیجان داشتند. و شاید همین نکته مهم‌ترین خبر برای صنعت سینما باشد: مردم دوباره درباره فیلم‌ها حرف می‌زنند. این بازگشت پایدار خواهد بود؟

در سال‌های پس از کرونا، یکی از بزرگ‌ترین مشکلات سینما فقط کاهش فروش نبود؛ بلکه از بین رفتن نوعی تجربه جمعی بود. پلتفرم‌های استریم به مخاطب اجازه دادند فیلم‌ها و سریال‌ها را در خانه و در زمان دلخواه تماشا کند. اما سینما چیزی فراتر از تماشای یک فیلم است: صف، هیجان افتتاحیه، واکنش جمعی تماشاگران و احساس اینکه اگر فیلم را نبینید، از یک اتفاق فرهنگی جا مانده‌اید. به نظر می‌رسد تابستان ۲۰۲۶ این حس را دوباره زنده کرده است. تماشاگران برای «مایکل» بعد از پایان فیلم در سالن می‌مانند و با موسیقی می‌رقصند. طرفداران «مرد عنکبوتی» با لباس شخصیت محبوبشان به سینما می‌روند. بعضی مخاطبان «اودیسه» را چند بار تماشا می‌کنند؛ حتی با وجود اینکه فیلم نزدیک به سه ساعت زمان دارد. این همان چیزی است که سینماداران مدت‌ها منتظرش بودند: فیلمی که تماشای آن در خانه کافی نباشد.

اینجا نگرانی اصلی شروع می‌شود. صنعت سینما طی چند سال گذشته ضربه‌های متعددی خورده است؛ از همه‌گیری و رشد استریمینگ گرفته تا اعتصاب‌های هالیوود و کاهش تعداد تولیدات استودیویی. حالا ادغام احتمالی پارامونت و وارنر برادرز به نگرانی تازه‌ای برای صاحبان سالن‌ها تبدیل شده است. سینماداران از تجربه ادغام دیزنی و فاکس قرن بیستم در سال ۲۰۱۹ درس گرفته‌اند؛ ادغامی که نگرانی‌هایی درباره کاهش تعداد فیلم‌های اکران‌شده ایجاد کرد. با این حال، دیوید الیسون، مدیرعامل Paramount Skydance، وعده داده است که ترکیب این دو مجموعه به کاهش تولید منجر نشود و دست‌کم ۳۰ فیلم در سال از سوی این مجموعه روانه بازار شود. برای سالن‌داران، این موضوع حیاتی است. آنها به فیلم نیاز دارند؛ نه فقط چند بلاک‌باستر بسیار بزرگ در سال. آزمون واقعی در پاییز

تابستان قدرتمند بوده، اما پاییز قرار نیست به همان اندازه روی چند فیلم عظیم تکیه کند. صاحبان سالن‌ها می‌گویند در تقویم پاییزی خبری از تعداد زیادی فیلم چهارربعی و غول‌آسا نیست، اما یک مزیت وجود دارد: حجم و تنوع. تقریباً در هر آخر هفته تا هالووین، دست‌کم دو و گاهی پنج فیلم جدید در سراسر آمریکا اکران خواهند شد. از جمله فیلم‌هایی که توجه‌ها را جلب کرده‌اند می‌توان به کمدی جدید تام کروز با عنوان «حفار»، دنباله «جادوی عملی ۲» با نیکول کیدمن و ساندرا بولاک، ریبوت «رزیدنت اویل» به کارگردانی زک کرگر، اقتباس «وریتی» با بازی آن هاتاوی و داکوتا جانسون و تریلر بقا «قلب هیولا» با بازی برد پیت اشاره کرد. در کنار آنها، «مادر دیگر»، فیلم کمیک‌بوکی متفاوت «کلی‌فیس» از DC و نسخه جدید «استریت فایتر» نیز قرار دارند. یعنی شاید پاییز یک «مرد عنکبوتی» یا «انتقام‌جویان» در هر هفته نداشته باشد، اما مجموعه‌ای از ژانرها و ایده‌های متفاوت را پیش روی مخاطب می‌گذارد.

اگر پاییز نتواند تمام انرژی تابستان را حفظ کند، هالیوود برای فصل تعطیلات برگ برنده‌های بزرگی دارد. «فاکر-در-قانون»، پیش‌درآمد «بازی‌های گرسنگی» با عنوان «طلوع در درو کردن» و داستانی تازه درباره اسکروج با نام «اِبنزر» بخشی از برنامه‌اند. اما اتفاق بزرگ‌تر در پایان سال رقم خواهد خورد: اکران تقریباً همزمان «انتقام‌جویان: روز رستاخیز» و «تل‌ماسه: بخش سوم»، در کنار «جومانجی ۳». این ترکیب می‌تواند یکی از قدرتمندترین فصل‌های کریسمس تاریخ گیشه را رقم بزند. حتی این احتمال وجود دارد که درآمد سالانه گیشه داخلی آمریکا برای نخستین بار از زمان همه‌گیری دوباره از ۱۰ میلیارد دلار عبور کند. سینما نمرده بود؛ فقط منتظر بود

شاید مهم‌ترین نتیجه تابستان ۲۰۲۶ این باشد که بحث «مرگ سینما» بیش از حد زود مطرح شده بود. مخاطب هنوز حاضر است برای یک تجربه سینمایی بزرگ پول بدهد. حاضر است نیمه‌شب به سالن برود، چند ساعت در صف بایستد، فیلمی سه‌ساعته را روی بزرگ‌ترین پرده ممکن ببیند و حتی برای بار دوم به سینما برگردد. مشکل، به نظر می‌رسد، کمتر از آنکه «بی‌علاقه‌شدن مردم به سینما» باشد، به کمبود فیلم‌هایی مربوط است که تماشای آنها ارزش ترک خانه را داشته باشد. تابستان امسال تعدادی از این فیلم‌ها از راه رسیدند و نتیجه‌اش را در گیشه دیدیم. حالا سؤال بزرگ این نیست که آیا سینما هنوز مخاطب دارد یا نه. سؤال این است: آیا هالیوود می‌تواند در پاییز و زمستان، به اندازه کافی فیلم بسازد که این مخاطب را در سالن نگه دارد؟ اگر پاسخ مثبت باشد، شاید سال ۲۰۲۶ همان سالی باشد که صنعت سینما بالاخره بتواند با خیال راحت بگوید: دوران پساکرونا تمام شده است؛ سینما برگشته. کد خبر 1062094