به گزارش خبرنگار ایرنا، کار رسانهای در اربعین از پشت میز آغاز نمیشود، خبرنگار باید خودش را به محل رویداد برساند و گاهی پیش از طلوع آفتاب راهی مهران شود، ساعتی را در مرز بگذراند برای گرفتن تصویری از وضعیت زائران مسیر پایانه را در پیش بگیرد بعد خود را به شهر برساند و از آنجا راهی نشست خبری یا محل استقرار مسئولان شود.
کار که تمام نمیشود، مسیر دیگری آغاز میشود، پایانه برکت یکی از ایستگاههای ثابت این رفتوآمد است، خبرنگار باید از نزدیک وضعیت انتقال زائران را ببیند با رانندگان گفتوگو کند، میان مسافران قدم بزند، دوربین را در میان جمعیت بالا بیاورد و آنچه را میبیند به خبر تبدیل کند.
چند ساعت بعد شاید مقصد موکبی در مسیر مهران باشد جایی که خادمان از ساعتهای نخست روز سرگرم آمادهسازی غذا، آب و محل استراحت زائران هستند.
در فاصله میان این نقاط، جادههای دسترسی به مهران قرار دارند که در این روزها و شبها پیوسته در رفتوآمدند و خبرنگار برای رسیدن به سوژه باید بارها آنها را طی کند.
گرمای مهران نیز بخش جداییناپذیر این کار است، آفتاب بر سر و صورت میتابد، لباس خبرنگار خیلی زود از عرق خیس میشود و تجهیزات تصویربرداری وزن بیشتری پیدا میکنند، با این حال زمان برای ایستادن و خستگی درکردن محدود است یک مصاحبه باید گرفته شود، تصویری باید به ثبت برسد و خبری باید به تحریریه ارسال شود.
خبرنگار اربعین ساعت کاری مشخصی ندارد،
ممکن است صبح از مرز گزارش بگیرد، ظهر در پایانه برکت باشد، عصر به یک موکب برسد و شب در جلسهای درباره وضعیت تردد، حملونقل یا خدماترسانی حضور پیدا کند و
همراه دید و بازدید مسئولان پایتختنشین از مرز شود.
گاهی اتفاقی میافتد که تلفن همراه مرتب زنگ میخورد، پیامها پشت سر هم میرسند و تحریریه منتظر اطلاعات تازه است، در چنین شرایطی سرعت مهم است اما دقت اهمیت بیشتری دارد.
یک عدد اشتباه در باره تردد، یک آمار نادرست درباره خدمات یا تصویری که وضعیت واقعی میدان را نشان ندهد، میتواند مخاطب را دچار برداشت نادرست کند.
خبرنگار باید پیش از انتشار، اطلاعات را بررسی کند با مسئول مربوطه تماس بگیرد روایت زائر را بشنود و بعد خبر را روی خروجی قرار دهد.
…
