گروه اقتصادی - اصلاح نظام بازنشستگی سالهاست به یکی از مهمترین دغدغههای سیاستگذاران اقتصادی تبدیل شده است اما کارشناسان اقتصادی بر این باورند که تمرکز بر حل بحران صندوقهای ناتراز، نباید به قیمت نادیده گرفتن صندوقهایی تمام شود که طی دههها با اتکا به حقبیمه اعضا، مدیریت حرفهای و انضباط مالی، بدون تحمیل بار به بودجه عمومی به تعهدات خود عمل کردهاند. به اعتقاد ولیالله سیف، رئیسکل اسبق بانک مرکزی، تفاوتهای بنیادین میان صندوقهای بیمهای و صندوقهای حمایتی ایجاب میکند که نسخه واحدی برای همه آنها پیچیده نشود.
وی در یادداشتی اختصاصی برای ایرنا، با تأکید بر اینکه حفظ صندوقهای موفق نه یک امتیاز ویژه، بلکه ضرورتی برای عدالت بیمهای، اعتماد عمومی و پایداری مالی کشور است، استدلال میکند که اصلاحات بازنشستگی باید بر پایه اصول بیمهای، محاسبات علمی و احترام به حقوق مکتسبه بیمهپردازان طراحی شود. از نگاه وی، تجربه صندوقهای موفق باید به الگویی برای اصلاح سایر صندوقها تبدیل شود، نه اینکه مزیتهای آنها در فرآیند یکسانسازی از بین برود.
وی در این یادداشت به تبیین راههای صیانت از صندوق های بازنشستگی بیمه ای پرداخت و با طرح این پرسش که چرا باید از صندوق های موفق حفاظت کرد، نوشت:
اصلاح نظام بازنشستگی یکی از مهمترین چالشهای اقتصادی و اجتماعی بسیاری از کشورهاست. افزایش امید به زندگی، کاهش نرخ رشد جمعیت، تغییر ساختار بازارکار و افزایش هزینههای رفاهی، تقریباً همه دولتها را ناگزیر ساخته است تا در قوانین و ساختار صندوقهای بازنشستگی بازنگری کنند. با این حال، تجربه کشورهای موفق نشان میدهد که اصلاحات زمانی پایدار و اثربخش خواهد بود که بر پایه اصول بیمهای، محاسبات علمی و احترام به حقوق مکتسبه بیمه پردازان استوار باشد.
متأسفانه در برخی موارد، اصلاحات به جای آنکه بر شناخت تفاوتهای ماهوی صندوقهای بازنشستگی مبتنی باشد، بر این فرض نادرست استوار میشود که همه صندوقها ماهیت، کارکرد و مسائل مشابهی دارند و بنابراین باید با یک الگوی واحد اداره شوند. این رویکرد، اگرچه در ظاهر به دنبال یکسانسازی است، اما در عمل به یکسانانگاری صندوقهایی میانجامد که از نظر منابع و پرداختی های بیمه پردازان، تعهدات، شیوه اداره، مبانی بیمهای …
