به گزارش تجارت نیوز، پاکسازی تأسیسات هستهای یکی از دشوارترین، پرهزینهترین و حساسترین پروژههای فنی در جهان است. این عملیات معمولاً با مواد خطرناک، زیرساختهای قدیمی، محیطهای آلوده و شرایطی روبهروست که حضور مستقیم انسان در آنها میتواند خطرناک باشد. به همین دلیل، استفاده از رباتها، سامانههای خودکار و فناوریهای هوش مصنوعی میتواند تحول مهمی در شیوه مدیریت این پروژهها ایجاد کند.
اکنون محققان در ایالت کارولینای جنوبی آمریکا تلاش میکنند با استفاده از فناوریهای پیشرفته، ابزارهایی را برای حل بخشی از این مشکلات توسعه دهند. این تحقیقات در مرکز همکاریهای پیشرفته تولید یا AMC در شهر آیکن انجام میشود؛ مرکزی تحقیقاتی با مساحت ۶۳ هزار فوت مربع که بخشی از آزمایشگاه ملی ساوانا ریور یا SRNL است.
این مرکز در ۷ اوت ۲۰۲۵ فعالیت خود را آغاز کرد و از همان ابتدا با هدف ایجاد محیطی برای همکاری میان محققان، مهندسان، دانشجویان، شرکتهای فناوری و دانشگاهیان شکل گرفت. تمرکز اصلی AMC بر فناوریهایی مانند هوش مصنوعی، رباتیک، تولید افزایشی و مواد پیشرفته است؛ فناوریهایی که میتوانند در آینده نهتنها در صنعت هستهای، بلکه در حوزه انرژی، محیط زیست و امنیت ملی آمریکا نیز کاربرد داشته باشند. مرکز AMC؛ آزمایشگاهی برای نسل جدید فناوریهای هستهای
مرکز همکاریهای پیشرفته تولید تنها یک مرکز تحقیقاتی معمولی نیست. ایده اصلی این مجموعه آن است که فناوریهای مختلف در کنار یکدیگر توسعه پیدا کنند تا فاصله میان یک ایده علمی و تبدیل آن به یک ابزار قابل استفاده در دنیای واقعی کاهش یابد.
محققان در این مرکز روی طراحی و پردازش مواد، تولید افزایشی، رباتیک، اتوماسیون و هوش مصنوعی کار میکنند. قرار گرفتن این فناوریها در یک محیط مشترک به پژوهشگران اجازه میدهد راهکارهایی را توسعه دهند که بتوانند همزمان چند مشکل را برطرف کنند.
جانی گرین، مدیر آزمایشگاه ملی ساوانا ریور، حدود یک سال پس از آغاز فعالیت این مرکز اعلام کرد که AMC در حال افزایش ظرفیتهای فناورانه آمریکا، ایجاد فرصتهای جدید و سرعت بخشیدن به توسعه فناوریهای اثرگذار است.
به گفته او، تجربه سال نخست این مرکز نشان داده است که ترکیب تخصصهای مختلف میتواند به پیشرفت فناوریهای زیستمحیطی، زیرساختهای انرژی، انرژی هستهای، انرژی همجوشی و حوزه امنیت ملی کمک کند.
این نگاه اهمیت زیادی دارد، زیرا مدیریت زبالههای هستهای تنها یک مسئله مرتبط با صنعت هستهای نیست. این موضوع به محیط زیست، زیرساخت، امنیت ملی و حتی اقتصاد نیز ارتباط دارد و به همین دلیل، حل آن نیازمند همکاری متخصصان حوزههای مختلف است. تمرکز اصلی بر زبالههای هستهای و پاکسازی محیط زیست
یکی از مهمترین محورهای فعالیت AMC در سال گذشته، پرداختن به مسائل مربوط به مواد هستهای، مدیریت پسماند و پاکسازی محیط زیست بوده است.
پژوهشگران این مرکز اکنون روی یک مدل هوش مصنوعی ویژه کار میکنند که هدف آن افزایش توانایی پیشبینی و بهینهسازی فرآیندهای تولید است. چنین مدلی میتواند با بررسی حجم زیادی از دادهها، به مهندسان کمک کند رفتار مواد و فرآیندهای صنعتی را بهتر پیشبینی کنند و روشهای مؤثرتری برای مدیریت پروژههای پیچیده بیابند.
این پروژه از تجربه بیش از هفت دهه فعالیت آزمایشگاه ملی ساوانا ریور در زمینه مواد هستهای، احیا و بازسازی تأسیسات استفاده میکند. ترکیب این سابقه طولانی با مجموعه دادههای اختصاصی مربوط به سایتهای هستهای میتواند به توسعه مدلهای هوش مصنوعی دقیقتر و کاربردیتر کمک کند.
بر اساس توضیحات SRNL، مدلهای مورد استفاده در این پروژه برای حل چالشهایی در زمینه اصلاح و پاکسازی محیط زیست، مدیریت پسماند و افزایش تابآوری زیرساختها طراحی شدهاند.
اگر این فناوریها با موفقیت توسعه پیدا کنند، نتیجه فقط افزایش سرعت عملیات پاکسازی نخواهد بود. برآورد شده است که استفاده از این فناوریها میتواند در طول چرخه عمر پروژههای پاکسازی، بیش از ۱۵۰ میلیارد دلار صرفهجویی ایجاد کند.
این رقم نشان میدهد که هوش مصنوعی در این پروژه صرفاً یک ابزار تحقیقاتی نیست، بلکه میتواند به یکی از عناصر اصلی کاهش هزینههای بلندمدت مدیریت میراث هستهای آمریکا تبدیل شود. هوش مصنوعی چگونه میتواند پاکسازی هستهای را تغییر دهد؟
پاکسازی مناطق هستهای معمولاً با حجم زیادی از اطلاعات، تجهیزات پیچیده و تصمیمهای حساس همراه است. مهندسان باید بدانند کدام بخشها بیشترین خطر را دارند، چه موادی در یک منطقه وجود دارد، چه تجهیزاتی برای پاکسازی مناسبتر هستند و چگونه میتوان عملیات را با کمترین خطر برای کارکنان انجام داد.
هوش مصنوعی میتواند با تحلیل دادههای تاریخی و اطلاعات لحظهای، الگوهایی را شناسایی کند که تشخیص آنها برای انسان بسیار دشوار یا زمانبر است. مدلهای پیشبینی همچنین میتوانند به کارشناسان کمک کنند تا پیش از اجرای یک عملیات، پیامدهای احتمالی روشهای مختلف را ارزیابی کنند.
این قابلیت بهویژه در محیطهای هستهای اهمیت دارد؛ زیرا هر اشتباه میتواند هزینههای مالی و زیستمحیطی سنگینی داشته باشد. کاهش تعداد عملیات آزمایشی، پیشبینی بهتر رفتار مواد و انتخاب دقیقتر روشهای پاکسازی میتواند هم هزینهها را پایین بیاورد و هم میزان مواجهه کارکنان با محیطهای خطرناک را کاهش دهد.
در این مسیر، رباتیک نیز نقش مکمل هوش مصنوعی را ایفا میکند. اگر هوش مصنوعی وظیفه تحلیل دادهها و تصمیمسازی را بر عهده داشته باشد، رباتها میتوانند بخشی از عملیات فیزیکی را در محیطهایی انجام دهند که برای حضور انسان مناسب نیست.
قدرت پردازشی؛ بخش مهم پروژههای هوش مصنوعی
توسعه مدلهای هوش مصنوعی برای مسائل پیچیده هستهای به توان محاسباتی بالایی نیاز دارد. به همین دلیل، پژوهشگران SRNL از یک سامانه محاسباتی با کارایی بالا و متمرکز بر مأموریتهای آزمایشگاه استفاده میکنند.
این سیستم در اختیار کارکنان SRNL قرار دارد و منابع محاسباتی لازم برای پروژههای هوش مصنوعی مرتبط با مأموریت Genesis وزارت انرژی آمریکا را فراهم میکند. علاوه بر آن، از این ظرفیت برای مدلسازی و شبیهسازیهای پیچیده نیز استفاده میشود.
مأموریت Genesis وزارت انرژی آمریکا با هدف گرد هم آوردن آزمایشگاههای ملی، دانشگاهها و بخش صنعت برای استفاده از هوش مصنوعی در حوزههای انرژی، اکتشافات علمی و امنیت ملی شکل گرفته است.
قرار گرفتن پروژه پاکسازی هستهای در این چارچوب نشان میدهد که دولت آمریکا هوش مصنوعی را تنها یک فناوری تجاری نمیداند، بلکه آن را ابزاری راهبردی برای حل مسائل زیرساختی و امنیتی نیز تلقی میکند. ترکیب رباتیک، تولید افزایشی و مواد پیشرفته
یکی از ویژگیهای مهم AMC، تمرکز همزمان بر چند فناوری است. پژوهشگران در این مرکز تنها به توسعه نرمافزارهای هوش مصنوعی نمیپردازند، بلکه روی مواد پیشرفته، تولید افزایشی، رباتیک و اتوماسیون نیز فعالیت میکنند.
تولید افزایشی که بیشتر با عنوان چاپ سهبعدی شناخته میشود، میتواند برای ساخت سریع تجهیزات و قطعات مورد نیاز در پروژههای هستهای اهمیت زیادی داشته باشد. در محیطهایی که یک قطعه خاص باید با ویژگیهای دقیق و در تعداد محدود ساخته شود، تولید افزایشی میتواند زمان و هزینه ساخت را کاهش دهد.
از سوی دیگر، مواد پیشرفته میتوانند برای ساخت تجهیزاتی به کار روند که در برابر شرایط سخت محیطهای هستهای مقاومت بیشتری دارند. ترکیب این مواد با سامانههای رباتیک و کنترل هوشمند میتواند امکان انجام عملیات پیچیده را در مناطقی فراهم کند که دسترسی مستقیم انسان به آنها دشوار یا خطرناک است.
در چنین ساختاری، هوش مصنوعی، رباتیک و مواد پیشرفته به صورت جداگانه عمل نمیکنند؛ بلکه هدف آن است که این فناوریها به شکل یک سیستم یکپارچه توسعه پیدا کنند. همکاری با شرکتها و دانشگاههای خارجی
AMC فعالیت خود را به ظرفیتهای داخلی آزمایشگاه ملی ساوانا ریور محدود نکرده و با مجموعههای خارجی نیز همکاری میکند.
از جمله شرکای این مرکز میتوان به Silica-X، 3D Systems و Georgia Tech اشاره کرد. این همکاریها به پژوهشگران اجازه میدهد تخصصهای علمی و صنعتی مختلف را در پروژههای مشترک به کار بگیرند.
همکاری میان SRNL و Silica-X پیش از این نیز به یک دستاورد مهم منجر شده است. این دو مجموعه در توسعه موادی مشارکت داشتهاند که میتوانند زبالههای هستهای را به شکل ایمن جذب و ذخیره کنند.
این فناوری موفق شده است جایزه R&D 100 را دریافت کند؛ جایزهای که هر سال به ۱۰۰ محصول و فناوری نوآورانه اهدا میشود و به دلیل اهمیت آن در دنیای فناوری، اغلب از آن با عنوان «اسکار نوآوری» یاد میشود.
دریافت چنین جایزهای نشان میدهد که تحقیقات مرتبط با مدیریت پسماند هستهای تنها از نظر ایمنی و محیط زیست اهمیت ندارد، بلکه میتواند به تولید فناوریهای جدید و تجاریسازی آنها نیز منجر شود. هدف فراتر از پاکسازی هستهای است
اگرچه مدیریت زبالههای هستهای یکی از محورهای اصلی این پروژه است، دامنه فعالیت AMC بسیار گستردهتر از این موضوع تعریف شده است.
فناوریهایی که برای پاکسازی هستهای توسعه پیدا میکنند، میتوانند در زمینههای دیگری مانند زیرساختهای انرژی، مدیریت محیط زیست، انرژی همجوشی و امنیت ملی نیز کاربرد داشته باشند.
به همین دلیل، این مرکز تلاش میکند میان نیازهای فوری و بلندمدت آمریکا ارتباط برقرار کند. از یک سو، کشور با میراث چندین دهه فعالیت هستهای و حجم قابل توجهی از مواد و پسماندهای هستهای روبهرو است و از سوی دیگر، به دنبال توسعه نسل جدید فناوریهای انرژی و زیرساختی است.
استفاده از هوش مصنوعی میتواند در هر دو زمینه نقش داشته باشد؛ هم در مدیریت مشکلات به جا مانده از گذشته و هم در طراحی فناوریهای آینده. آغاز یک مسیر طولانی برای فناوریهای هوشمند
جی. جرمی لئونگ، مدیر AMC، در توضیح عملکرد سال نخست این مرکز تأکید کرده است که همکاری و کار تیمی نقش اصلی را در فعالیتهای آن داشتهاند. از نگاه او، گردهم آوردن متخصصان مختلف میتواند روند کشف علمی را سرعت ببخشد و ایدههای جدید را سریعتر به فناوریهای واقعی تبدیل کند.
این رویکرد برای پروژههایی مانند پاکسازی هستهای اهمیت ویژهای دارد. چنین پروژههایی به تنهایی از عهده یک رشته علمی یا یک شرکت برنمیآیند و به همکاری میان متخصصان مواد، مهندسان، دانشمندان داده، متخصصان رباتیک، کارشناسان هستهای و نیروهای صنعتی نیاز دارند.
AMC با مساحت ۶۳ هزار فوت مربع، فعالیت خود را از ۷ اوت ۲۰۲۵ آغاز کرده و اکنون در تلاش است این همکاری چندرشتهای را به یک مدل پایدار برای توسعه فناوری تبدیل کند.
ورود هوش مصنوعی به حوزه مدیریت و پاکسازی زبالههای هستهای میتواند یکی از مهمترین تغییرات فناورانه در مدیریت میراث هستهای آمریکا باشد. پروژههای در حال توسعه در مرکز AMC نشان میدهند که آینده پاکسازی تأسیسات هستهای ممکن است به جای تکیه گسترده بر نیروی انسانی، بر ترکیبی از هوش مصنوعی، رباتیک، مواد پیشرفته و تولید افزایشی استوار شود.
مرکز همکاریهای پیشرفته تولید در آیکن کارولینای جنوبی با مساحت ۶۳ هزار فوت مربع و با مشارکت پژوهشگران، مهندسان، دانشگاهیان، دانشجویان و شرکتهای فناوری فعالیت میکند و از ۷ اوت ۲۰۲۵ وارد مرحله عملیاتی شده است.
این مرکز همچنین از تجربه بیش از ۷۰ ساله آزمایشگاه ملی ساوانا ریور در زمینه مواد هستهای و پاکسازی بهره میگیرد و با استفاده از مجموعه دادههای اختصاصی و سامانههای محاسباتی پرقدرت، در حال توسعه مدلهای هوش مصنوعی برای مدیریت پسماند، پاکسازی محیط زیست و افزایش تابآوری زیرساختهاست.
مهمترین وعده اقتصادی این پروژه نیز قابل توجه است؛ برآوردها از امکان صرفهجویی بیش از ۱۵۰ میلیارد دلار در چرخه عمر عملیات پاکسازی حکایت دارد. در کنار آن، همکاری با شرکتهایی مانند Silica-X و 3D Systems و مؤسسه Georgia Tech و دریافت جایزه R&D 100 برای فناوری جذب و ذخیره ایمن زبالههای هستهای، نشان میدهد که مسیر توسعه این فناوریها از مرحله تحقیقاتی فراتر رفته است.
در نهایت، اهمیت AMC فقط به پاکسازی زبالههای هستهای محدود نمیشود. این مرکز میتواند الگویی برای استفاده از هوش مصنوعی و فناوریهای پیشرفته در حل مسائل پیچیده انرژی، محیط زیست، زیرساخت و امنیت ملی باشد. اگر این فناوریها همانطور که پیشبینی شده توسعه پیدا کنند، آمریکا ممکن است در سالهای آینده نهتنها هزینه پاکسازی میراث هستهای خود را کاهش دهد، بلکه مجموعهای از فناوریهای جدید را برای مدیریت ایمنتر و هوشمندانهتر زیرساختهای هستهای و انرژی در اختیار داشته باشد.
بورس24 : وزیر خارجه قطر با هشدار نسبت به پیامدهای گسترده جنگ علیه ایران اعلام کرد که آثار این درگیری تنها محدود به منطقه خلیج فارس نیست و میتواند پیامدهایی برای کل جهان به همراه داشته باشد.
محمد بن عبدالرحمان بن جاسم آلثانی، نخستوزیر و وزیر امور خارجه قطر، امروز (پنجشنبه) پس از مذاکراتی در سطوح عالیرتبه در «العلمین» مصر اظهار کرد: دوحه خواهان بازگشت وضعیت تنگه هرمز به شرایط پیش از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران است.هشدار قطر درباره پیامدهای جهانی جنگ
آلثانی تأکید کرد که پیامدهای جنگ علیه ایران نهتنها برای منطقه خلیج فارس، بلکه برای سایر نقاط جهان نیز فاجعهبار بوده است.
وی گفت: «ما نیازمند این هستیم که وضعیت به شرایط پیش از جنگ بازگردد. ما هرگونه تهدید و مانعتراشی در این زمینه را محکوم میکنیم.»تأکید دوحه بر کاهش تنشها
وزیر خارجه قطر در پایان با اشاره به ضرورت جلوگیری از تشدید بحرانها در منطقه گفت طرفهای درگیر نباید از شرایط موجود برای باجخواهی از یکدیگر استفاده کنند و باید مسیر کاهش تنش و بازگشت ثبات دنبال شود.
به گزارش شهرآرانیوز، سید شمسالدین حسینی در نشست مشترک فعالان اقتصادی و تشکلی خراسان رضوی با اعضای کمیسیونهای اقتصادی، کمیسیون عمرانی و همچنین کمیسیون ویژه حمایت از تولید مجلس شورای اسلامی اظهار کرد: امروز ما با چالشهای متعددی در اقتصاد کشور مواجه هستیم. راه چاره نیز عبور از تصمیمات مقطعی و حرکت به سمت اصلاحات ساختاری است. این یک تعارف نیست؛ باید باور کنیم که چالشهای اقتصادی با ابراز همدردی و مصوبات مقطعی حل نمیشود. برای عبور از شرایط موجود باید مسیر تصمیمگیری و سیاستگذاری اقتصادی تغییر کند.
وی افزود: آمار و ارقام موجود در حوزه رشد پایه پولی، نقدینگی و میزان سرمایهگذاری واقعیتهای اقتصاد امروز کشور هستند. باید این مسائل را جدی گرفت. امروز تورم تولید بیش از تورم مصرف است و قابل پیشبینی است که فشارهای تورمی در آینده بازهم افزایش پیدا کند.
در ادامه حتما بخوانید معاون سازمان توسعه تجارت ایران: مرزهای زمینی جایگزین کریدور تجارت دریایی تنگه هرمز میشوند تعیین تکلیف طرح «ریال آفشور»، بهزودی
رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی خاطرنشان کرد: البته همه مشکلات اقتصادی کشور را نمیتوان تابعی از شرایط جنگی دانست. ما مصوبات راهگشای شعام را داشتیم که انعکاس گلایهها و مطالبات فعالان اقتصادی در سالیان اخیر بود. این نشان میدهد که این دغدغهها شنیده شده و موردتوجه قرار گرفته است. با این حال، حقیقت این است که نخستین نشانهها برای چالشهای امروز از سال ۱۴۰۲ عارض شد. این مشکلات همگی ساختاری هستند و باید به همین ترتیب ریشهیابی شوند.
وی ادامه داد: در سالهای اخیر پیشرفتهای قابل تحسینی در اقتصاد کشور ایجاد شده است. ما در زمینه تجارت با همسایگان شرقی و کشورهای عضو پیمان اوراسیا و بریکس پیشرفت داشتهایم، تهاتر کالا با کالا قوت گرفته و این امیدواری وجود دارد که تهاتر کالا با خدمات نیز تقویت شود. باید بیشتر از این ظرفیتها استفاده شود. طرح ریال آفشور نیز یکی از راهکارهای مؤثری است که باید هرچه زودتر به مرحله اجرا برسد. مرزهای شرقی، گرهگشایی محاصره دریایی
حسینی تصریح کرد: تجربه جنگ اخیر و محاصره دریایی نشان داد که تمرکز بر بنادر جنوبی کشور برای تأمین اقلام اساسی باید مدیریت شود. اینجاست که ظرفیت بالقوه مرزهای شمالشرق و جایگزینی آن با بنادر جنوب اهمیت مضاعف پیدا میکند. پرونده گمرکات ما در شرق کشور اکنون باز است و کمیسیون اقتصادی مجلس با جدیت پایکار است تا تدابیر حاکمیتی هرچه زودتر به مرحله اجرا برسند.
وی تأکید کرد: نقدینگی در کشور بیش از ۶۰ درصد رشد داشته است. اکنون بهموازات سیاست کنترل نقدینگی از ظرفیتهای محلی و ابزارهای قانونی موجود استفاده خواهیم کرد. به موضوع داراییهای نامشهود نیز توجه شده و تلاش داریم بهجای وضع قوانین جدید، ظرفیتهای موجود را با هماهنگی اتاقهای بازرگانی عملیاتی کنیم.
رئیس کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی با تأکید بر اینکه نمیتوان مثل گذشته با سیاستهای قدیمی اقتصاد کشور را اداره کرد، گفت: در کمیسیون اقتصادی به این جمعبندی رسیدهایم که به جای تمرکز بر بنگاه برای دریافت مالیات، شخص را مبنا قرار دهیم. بر این اساس، نرخ مالیات بر سود میتواند از ۲۵ درصد به ۱۵ درصد کاهش پیدا کند. البته این موضوع یک نگاه کلی است و جزئیات فراوانی وجود دارد که هنوز بررسی نشده و رسیدگی به این مسائل نیز با استفاده از دیدگاههای بخش خصوصی انجام خواهد شد.
سرویس اقتصاد مشرق - در شرایط جنگی و تحریمی، شبکه فروش نفت و سازوکارهای مرتبط با انتقال و بازگشت ارز، صرفاً یک موضوع اقتصادی و اداری نیست؛ بلکه بخشی از زیرساخت حیاتی کشور برای تأمین منابع مالی، اداره اقتصاد و استمرار فعالیتهای حاکمیتی محسوب میشود. از این منظر، هرگونه تلاش برای ایجاد اختلال در شبکه فروش نفت، افشای بیضابطه اطلاعاتِ عملیاتی یا تبدیل اختلافات داخلی به یک منازعه رسانهای فراگیر، میتواند پیامدهایی فراتر از یک اختلاف تجاری یا سیاسی داشته باشد.
در ماههای اخیر، موضوع فعالیت «تراستیها» و اختلافات میان برخی فعالان این حوزه، به یکی از محورهای بحثهای رسانهای و سیاسی تبدیل شده است. اصل رسیدگی به تخلفات احتمالی، شناسایی بدهیها و بازگرداندن ارزهای حاصل از صادرات، امری ضروری و قابل دفاع است؛ با این حال، نحوه طرح این موضوع و بهرهبرداری سیاسی و رسانهای از آن، نیازمند دقت بیشتری است؛ اولین دقت لازم در این زمینه هم این است که براساس قانون، تا زمانی که درباره افراد و پروندههای مشخص، حکم قطعی و قابل استناد منتشر نشده، نمیتوان اتهامات مطرحشده را بهعنوان واقعیت اثباتشده تلقی کرد.
با این حال، به نظر میرسد در پشت پرده منازعه موجود، چند جریان با انگیزههای متفاوت در حال فعالشدن هستند؛ جریانهایی که اگرچه اهداف یکسانی ندارند، اما در برخی مقاطع خروجی رسانهای آنها میتواند به یک نقطه مشترک منتهی شود: تضعیف اعتماد عمومی به سازوکار فروش نفت و ایجاد فشار بر شبکهای که با همه انتقادات، در شرایط تحریم مسئولیت سنگین تأمین منابع ارزی کشور را بر عهده دارد.
بهرهبرداری سیاسی از پرونده تراستیها
نخستین جریان، بخشی از نیروهای سیاسی داخلی است که موضوع تراستیها را در چارچوب رقابتهای سیاسی و تخریب دولت دنبال میکند. این طیف میتواند با برجستهسازی گزینشی تخلفات احتمالی، مجموعهای از اختلافات و پروندههای حقوقی را به تصویری کلی از «فساد ساختاری» تبدیل کند و از آن برای زیر سؤال بردن عملکرد دولت بهره بگیرد.
اصل مطالبه شفافیت، البته قابل انکار نیست. چنانچه در فرآیند فروش نفت تخلفی صورت گرفته، باید با آن برخورد شود و منابع کشور به خزانه بازگردد. اما تفاوت مهمی میان «رسیدگی قضایی به تخلفات» و «صدور حکم رسانهای پیش از تکمیل فرآیند قضایی» وجود دارد. در بخشی از پروندههای مطرحشده هنوز روند رسیدگی ادامه دارد و درباره برخی افراد نیز حکم قطعی عمومی نشده است. بنابراین تبدیل ادعاها به احکام قطعی در فضای رسانهای، نه تنها با اصول دادرسی سازگار نیست، بلکه میتواند به بیاعتبارشدن کل فرآیند مبارزه با فساد منجر شود.
از سوی دیگر، دستگاه قضایی بر پیگیری بازپسگیری ارزهای حاصل از صادرات و رسیدگی به پروندههای مرتبط تأکید کرده است. بنابراین میتوان میان دو موضوع تفکیک قائل شد: نخست، ضرورت استیفای حقوق و منابع مالی کشور و دوم، استفاده سیاسی از پروندهها برای تخریب یک دولت یا جریان سیاسی.
سوءاستفاده رسانههای ضدایرانی در این میان نیز قابل توجه است. این رسانههای معاند با بازتاب گسترده اظهارات برخی چهرههای سیاسی و نمایندگان مجلس درباره ارزهای حاصل از صادرات، تراستیها و دیگر فعالین این حوزه، با هدف القای فساد ساختاری در نظام و فروپاشی اقتصادی، تلاش میکنند آستانه تحمل مردم و افکار عمومی در شرایط جنگی را پایین آورده و با ایجاد اغتشاش ذهنی، زمینه را برای اغتشاش خیابانی فراهم کنند.
ضلع خارجی و تلاش برای شناسایی شبکه فروش نفت
در سوی دیگر ماجرا، جریانهای خارجنشین و مخالف جمهوری اسلامی قرار دارند که طی سالهای گذشته نیز تلاش کردهاند اطلاعات مربوط به مسیرهای صادرات نفت، واسطهها، شرکتها و سازوکارهای مالی مرتبط با فروش نفت را جمعآوری و در اختیار رسانهها یا نهادهای خارجی قرار دهند.
در این بخش، مسئله اصلی نه اختلافات داخلی تراستیها، بلکه تبعات امنیتی انتشار اطلاعات است. هر فهرست، نام شرکت، مشخصات واسطه، مسیر معامله یا جزئیات شبکه فروش نفت که در فضای عمومی منتشر میشود، بالقوه میتواند مورد استفاده طرفهای تحریمکننده قرار گیرد. از این رو، حتی اگر انتشار چنین اطلاعاتی با عنوان «افشاگری» یا «مبارزه با فساد» انجام شود، باید پیامدهای ثانویه آن نیز مورد توجه قرار گیرد.
در این میان، برخی رسانهها و حسابهای فعال خارج از کشور، از جمله رسانههای فارسیزبان خارجنشین و چهرههای مخالف جمهوری اسلامی، بهطور جدی وارد این موضوع شدهاند. درباره وابستگی سازمانی یا ارتباط اطلاعاتی برخی از این رسانهها و افراد با سرویسهای خارجی و رسانههای تابلوداری چون کیهان لندن و ایندیپندنت فارسی و عناصر ضدایرانی چون کامبیز غفوری، نشان دهنده پشت پرده یک طراحی گسترده برای اخلال در شریانهای اقتصادی کشور است.
مسئله مهمتر آن است که در شرایط جنگی، انتشار اطلاعات حساس میتواند برای طرف مقابل ارزش عملیاتی داشته باشد. دشمن برای شناسایی نقاط ضعف شبکه تحریمگریز، الزاماً نیازمند دسترسی مستقیم به اطلاعات محرمانه نیست؛ گاهی مجموعهای از اطلاعات پراکنده که توسط منابع داخلی و خارجی منتشر میشود، میتواند تصویری نسبتاً کامل از ساختار شبکه ارائه کند. رسانه وابسته به جریان برانداز و منافقین
ورود بازیگران داخلی و منازعات هلدینگی
وجه قابل تأمل دیگر، ورود برخی افراد نزدیک به مجموعهها و هلدینگهای بزرگ اقتصادی به این نزاع است. اگرچه ممکن است انگیزه اولیه برخی از این افراد دفاع از منافع سازمانی، رقابت اقتصادی یا اعتراض به عملکرد برخی تراستیها باشد، اما ورود به یک جنگ رسانهای گسترده میتواند تبعاتی فراتر از هدف اولیه ایجاد کند.
در چنین شرایطی، منافع کوتاهمدت یک مجموعه اقتصادی نباید بر منافع بلندمدت کشور غلبه کند. رقابت میان شرکتها، اختلاف بر سر قراردادها یا حتی اعتراض به عملکرد مدیران، باید از مسیرهای حقوقی و نظارتی دنبال شود، نه از طریق انتشار اطلاعاتی که ممکن است برای تحریمکنندگان قابل استفاده باشد.
همزمان، ورود برخی چهرههای رسانهای و فعالان حوزه افشاگری نیز به این پرونده، بر حساسیت موضوع افزوده است. انتشار فهرستهایی از نام تراستیها یا طرح هشدارهایی درباره افشاگریهای جدید، در صورتی که با اسناد و فرآیندهای قانونی همراه نباشد، میتواند فضای ابهام و بیاعتمادی را تشدید کند.
در همین چارچوب، مطرحشدن نام افرادی همچون «ب. ش» از مدیران یک هلدینگ بزرگ، یا کاربرانی در داخل و خارج از کشور مانند یاشار سلطانی و فریبرز کلانتری در فضای رسانهای مرتبط با این پرونده، نشان میدهد که موضوع از یک اختلاف محدود اقتصادی فراتر رفته و به عرصهای چندلایه با حضور بازیگران سیاسی، رسانهای و اقتصادی تبدیل شده است. درباره نقش و انگیزه هر یک از این افراد باید بر اساس اسناد مشخص و عملکرد قابل ارزیابی قضاوت کرد و از نسبتدادن اتهام اثباتنشده پرهیز کرد.
همپوشانی عجیب در میدان رسانهای
یکی از نکات قابل بررسی، همپوشانی برخی روایتها در میان جریانهایی است که از نظر سیاسی و فکری فاصله زیادی با یکدیگر دارند. از یک سو رسانهها و حسابهای مخالف جمهوری اسلامی موضوع تراستیها را برجسته میکنند و از سوی دیگر، برخی رسانهها و فعالان داخلی با انگیزههای سیاسی یا اقتصادی مشابه، بخشهایی از همان روایت را بازنشر یا تقویت میکنند.
این همپوشانی الزاماً به معنای وجود هماهنگی مستقیم میان همه بازیگران نیست. در بسیاری از موارد، ممکن است هر جریان با انگیزهای کاملاً متفاوت حرکت کند، اما خروجی فعالیتها در یک نقطه مشترک به هم برسد. برای نمونه، یک جریان سیاسی داخلی ممکن است با هدف ضربهزدن به رقیب انتخاباتی یا دولت، یک پرونده را برجسته کند؛ یک رقیب اقتصادی با هدف کنارزدن رقیب تجاری وارد میدان شود و یک رسانه خارجنشین نیز با هدف ضربهزدن به ساختار اقتصادی کشور همان موضوع را دنبال کند. حاصل جمع این اقدامات، ممکن است مستقل از نیت اولیه هر بازیگر، افزایش فشار بر شبکه فروش نفت باشد.
در این میان، نقش برخی نمایندگان مجلس و رسانههای داخلی نیز نیازمند بررسی دقیق است. چنانچه نمایندهای با انگیزه نظارتی وارد پرونده شده باشد، این اقدام در چارچوب وظایف قانونی قابل فهم است؛ اما اگر موضوع به رقابت جناحی یا استفاده سیاسی از اطلاعات حساس تبدیل شود، باید میان نظارت قانونی و بهرهبرداری سیاسی تفکیک قائل شد.
ضرورت تفکیک مبارزه با فساد از تضعیف شبکه فروش نفت
مبارزه با فساد و صیانت از منابع عمومی، هیچ تعارضی با حفظ امنیت شبکه فروش نفت ندارد. اتفاقاً برخورد دقیق و قضایی با تخلفات میتواند موجب تقویت این شبکه شود. مسئله از جایی آغاز میشود که «مبارزه با فساد» بهانهای برای انتشار بیضابطه اطلاعات، تسویهحساب سیاسی یا ضربهزدن به ظرفیتهای صادراتی کشور تبدیل شود.
در شرایط جنگی، دستگاههای نظارتی و قضایی باید با جدیت پروندههای مربوط به تخلف، عدم بازگشت ارز و تضییع منابع عمومی را دنبال کنند؛ اما همزمان لازم است سازوکار مشخصی برای حفاظت از اطلاعات حساس شبکه فروش نفت وجود داشته باشد. رسانهها نیز میتوانند مطالبهگر شفافیت باشند، بدون آنکه جزئیاتی را منتشر کنند که امکان سوءاستفاده تحریمکنندگان از آنها وجود دارد.
در نهایت، آنچه امروز اهمیت دارد، تفکیک سه موضوع از یکدیگر است: رسیدگی قضایی به تخلفات احتمالی، رقابتهای سیاسی و اقتصادی داخلی، و تلاش خارجی برای شناسایی و محدودکردن شبکه فروش نفت. اگر این سه حوزه در یکدیگر ادغام شوند، ممکن است اختلافی که در ابتدا ماهیت اقتصادی یا سیاسی داشته، به مسئلهای با تبعات امنیت ملی تبدیل شود.
حفظ منافع کشور اقتضا میکند که هیچ جریان سیاسی، اقتصادی یا رسانهای، منافع کوتاهمدت خود را بر استمرار توان صادراتی و بازگشت منابع ارزی کشور ترجیح ندهد. شفافیت باید از مسیر قانون دنبال شود، تخلف باید با سند و حکم قضایی اثبات شود و اطلاعات حساس نیز باید با ملاحظات امنیتی مورد استفاده قرار گیرد. در غیر این صورت، ممکن است کسانی که با انگیزههای کاملاً متفاوت وارد میدان شدهاند، ناخواسته در یک نقطه مشترک قرار بگیرند: افزایش فشار بر شبکه فروش نفت و دشوارترکردن تأمین منابع کشور در یکی از حساسترین مقاطع اقتصادی و امنیتی.
به گزارش گروه اقتصادی خبرگزاری دانشجو، نوری قزلجه وزیر جهاد کشاورزی در این مراسم بر لزوم توسعه زنجیره عرضه مستقیم محصولات کشاورزی تأکید کرد و خاطرنشان نمود که این رویکرد با هدف کاهش واسطهها و افزایش سودآوری کشاورزان و دسترسی ارزانتر مصرفکنندگان به محصولات، شتاب بیشتری خواهد گرفت.
همچنین وی در پرداخت به دغدغههای جامعه صیادان، تصریح کرد که بر اساس گزارشهای دقیق کارشناسی، روند جبران خسارات وارده به قایقهای صیادی که در جریان جنگ آسیب دیدهاند، در جلسه هیئت دولت مورد بررسی و اصلاح قرار گرفته است.
نوری قزلجه تأکید کرد که اقدامات لازم برای پرداخت کامل این خسارات در حال پیگیری است تا معیشت صیادان و توان عملیاتی ناوگان صیادی کشور بازسازی شود.
کد ویدیو دانلود ویدیو فیلم اصلی
وزیر جهاد کشاورزی اعلام کرد که همزمان با آغاز هفته دولت، مجموعاً ۱۹۲۵ پروژه در حوزه کشاورزی با اعتباری بالغ بر ۴۹.۵ همت در سراسر کشور به بهرهبرداری میرسند. این اقدام گامی مؤثر در جهت ارتقای ظرفیت سرمایهگذاری و تقویت زیرساختهای تولیدی کشور است.
در این میان، استان هرمزگان جایگاه ویژهای در این طرحها داشته است؛ بهطوری که با جذب حدود ۱۴.۵ همت اعتبار در قالب ۳۲ پروژه، نزدیک به یکسوم کل اعتبارات بخش کشاورزی کشور را به خود اختصاص داده است.
نوری قزلجه این موفقیت را حاصل تلاشهای مسئولان استانی و مشارکت فعال بخش خصوصی در جذب سرمایهگذاری دانست.
همچنین وی تصریح کرد که مجموع کل پروژههای عمرانی و اقتصادی که طی هفته دولت در استان هرمزگان به بهرهبرداری میرسند، به ارزش ۹۲ همت میرسد.
وزیر جهاد کشاورزی خاطرنشان کرد که افتتاح این حجم از طرحهای زیربنایی و تولیدی، در حالی صورت میگیرد که کشور طی حدود ۱۵ ماه گذشته با جنگی پیچیده روبهرو بوده و این دستاوردها نشاندهنده استقامت و تداوم مسیر توسعه در شرایط سخت است.
کد ویدیو دانلود ویدیو فیلم اصلی