به گزارش خبرنگار کتاب ایرنا، «ادبیات گوتیک» در اواسط قرن هجدهم در اروپا پدید آمد. این ادبیات داستانی آمیزهای از تخیل، ترس، رازآلودگی و روانشناسی است. «گوتیک» در سیر تحول تاریخی و فرهنگی چند بار دچار دگرگونی معنایی شد. اصطلاح «گوتیک» یک سبک معماری اروپایی است که از قرن دوازدهم تا پانزدهم در ساخت کلیساهای جامع و صومعهها به کار میرفت. مهمترین ویژگی این سبک، طاقهای نوکتیز، پشتبندیهای معلق، پنجرههای بزرگ و تزئینات پرتکلف و پیچیده و نقشونگارهای مذهبی است.
نخستین بار هوراس والپول در رمان «قلعه اوترانتو» با زیر عنوان «یک داستان گوتیک» (A Gothic Story) از این واژه استفاده کرد تا به فضایی ارجاع دهد که در قلعههای قرونوسطایی میگذرد و پر از راز، وحشت و فضای تاریک است. «قلعه اوترانتو» در سال ۱۷۶۴ نوشته شد و به عنوان اولین رمان گوتیک، ترکیبی از رئالیسم قرن هجدهم و تخیلات قرونوسطایی است که پایه ادبیات گوتیک را گذاشت. اوج درخشش این ژانر را در آثار ادگار آلن پو میبینیم؛ شاعر و نویسندهای که آثاری بینظیر را در قرن ۱۹ میلادی از خود به جای گذاشت. …
