به گزارش ایرنا، این نشست به همت بنیاد ایرانشناسی چهارمحال و بختیاری و با حضور جمعی از استادان دانشگاه، پژوهشگران و علاقهمندان به تاریخ برگزار شد و سخنرانان با رویکردهای مختلف تاریخی و جامعهشناختی، ابعاد گوناگون جنبش مشروطه و نقش مردم و شخصیتهای چهارمحال و بختیاری در این رویداد تاریخی را مورد بررسی قرار دادند.
مشروطه به عنوان یکی از مهمترین تحولات سیاسی و اجتماعی تاریخ معاصر ایران، همچنان محل بحث و بازخوانی پژوهشگران است و پس از گذشت بیش از یک قرن، پرسشهایی درباره زمینههای شکلگیری، میزان آمادگی جامعه ایران، نقش جریانهای فکری و مذهبی و سهم گروهها و مناطق مختلف کشور در این نهضت مطرح است.
چهارمحال و بختیاری نیز به واسطه نقش شخصیتهایی همچون سردار اسعد، صمصامالسلطنه، ضرغامالسلطنه و بیبی مریم بختیاری و همچنین پیوندهای تاریخی این منطقه با اصفهان، از جمله حوزههایی است که بررسی دقیقتر اسناد و روایتهای آن میتواند به تکمیل روایت مشروطه در تاریخ ایران کمک کند.
مشروطه نقطه عطف تبدیل رعیت به شهروند در تاریخ ایران
یک پژوهشگر تاریخ در این نشست تخصصی، مشروطه را یکی از درخشانترین دورههای تاریخ ایران دانست و گفت: جنبش مشروطه نقطه عطفی در تاریخ کشور بود که انسان ایرانی را از وضعیت «رعیت» به سمت «شهروند» و کنشگر تاریخ سوق داد، هرچند این مسیر با فراز و نشیب و آزمون و خطا همراه بوده است.
مهرانه بهرامی با اشاره به این پرسش که آیا مشروطه در زمان مناسبی شکل گرفت یا جامعه ایران باید برای تحقق آن منتظر فراهم شدن شرایط دیگری میماند افزود: فارغ از اینکه مشروطه در ادامه با چه چالشهایی مواجه شد، اصل آغاز این حرکت را باید یکی از مهمترین نقاط تحول در تاریخ معاصر ایران دانست.
وی با اشاره به نامه ناصرالملک به آیتالله طباطبایی اظهار کرد: در این نامه این دیدگاه مطرح شده است که زمان برای اجرای مشروطه مناسب نیست، چرا که جامعه ایران هنوز آمادگی و نیروی انسانی لازم برای اداره یک نظام مشروطه را ندارد.
این پژوهشگر تاریخ ادامه داد: ناصرالملک در این نامه، جامعه ایران را به بیماری تشبیه کرد که سالها از تغذیه مناسب محروم بود و توان حرکت ندارد و معتقد است نمیتوان از چنین جامعهای انتظار داشت بلافاصله وارد مرحلهای از فعالیت سیاسی و …
