به گزارش سیاست خارجی ایرنا، «چه مسئلهای در سیاست آمریکا و جهان باعث شده است که شرایط در حال حاضر تا این اندازه بیثباتکننده به نظر برسد؟ شاید این همان حسی باشد که زندگی در دوران انقلابی به انسان میدهد. »
این پرسشی است که ایوان کراستف، نظریهپرداز سیاسی که در کشور زادگاهش، بلغارستان، دوران یک انقلاب پساکمونیستی را تجربه کرده است، به آن اندیشیده است. او در حال تأمل درباره سیاست در اروپا و آمریکا و اینکه چگونه به وضعیت کنونی رسیدهایم، بوده است. کراستف در گفتوگویی مکتوب با جان گویدا، دبیر بخش دیدگاههای نیویورک تایمز، تلاش کرده است این مقطع سیاسی را درک کند.
اگر این یک انقلاب باشد، انقلابی بدون پروژه است
اخیراً از شما پرسیده شد که جهان را چگونه احساس میکنید، نه اینکه آن را چگونه درک میکنید، و شما گفتید: «این جهان بسیار شبیه سرگیجه است.» منظورتان چیست؟
میلان کوندرا، نویسنده بزرگ چک ــ فرانسوی، گفته است سرگیجه «چیزی متفاوت از ترس سقوط است»؛ «سرگیجه، میل به سقوط است که ما هراسان در برابر آن از خود دفاع میکنیم.» این همان حسی است که وقتی درباره زمان سیاسی در اروپا و آمریکا صحبت میکنیم، دارم. سیاست بسیار سریع شده است. این وضعیت مرا به یاد اوایل دهه ۱۹۹۰ در اروپای شرقی میاندازد. روز جمعه دیگر نمیتوانید باور کنید که روز دوشنبه به چه چیزی فکر میکردید. سرعت تغییرات حیرتانگیز است. احساس میکنید در دوران انقلابی زندگی میکنید؛ اما اگر این یک انقلاب باشد، انقلابی بدون پروژه است.
انقلابها معمولاً شیفته آیندهاند، در حالی که یکی از ویژگیهای متمایز زمانه ما انکار آینده بهعنوان چیزی است که حاضر باشیم برای آن فداکاری کنیم. در دوران جنگ سرد، آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی چشماندازهای بسیار متفاوتی از آینده داشتند، اما در یک «زمان سیاسی» مشترک زندگی میکردند. دیگر چنین نیست.
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا زمان را فشرده میکند و در چارچوب هفتهها میاندیشد. ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه آن را امتداد میدهد و در چارچوب قرنها فکر میکند. طنزی وجود دارد که پیش از حمله پوتین به اوکراین، کسانی که با آنها مشورت کرده بود پتر کبیر، کاترین کبیر و ایوان مخوف بودند. …
