وی افزود: مازندران از معدود استانهای کشور است که نزدیک به یکهزار آببندان دارد و در بخش قابل توجهی از این آببندانها نیز امکان اتصال به شبکه برق فراهم است؛ از اینرو مقرر شد از ظرفیت موجود برای استقرار نیروگاههای خورشیدی شناور استفاده شود.
معاون هماهنگی امور عمرانی استاندار مازندران ادامه داد: این پروژه بهصورت پایلوت در یکی از آببندانهای بابل تعریف شده است و در صورت موفقیت و دستیابی به نتایج مورد انتظار، آمادگی داریم بر اساس مطالعات انجامشده توسط سازمان جهاد کشاورزی استان، حدود ۳۰۰ آببندان را در فاز بعدی وارد این طرح کنیم.
دادبود با بیان اینکه اجرای این پروژه علاوه بر حفظ اراضی، نقش مهمی در توسعه انرژیهای پاک خواهد داشت، تصریح کرد: برآوردها نشان میدهد با اجرای این طرح در آببندانهای استان، امکان تولید بین ۴۰۰ تا ۵۰۰ مگاوات برق از طریق نیروگاههای خورشیدی شناور فراهم خواهد شد.
به گزارش ایرنا، آب بندان ها که در مازندران «اِندون»، در گلستان «بندسار» و در گیلان «سِل» نامیده می شوند، مهم ترین مخازن ذخیره آب باران و نهرها برای کشاورزی هستند. هر چند که کاهش بارش ها و کم آبی در سال های اخیر سبب شد چهره ای خشک و ترک خورده از بسیاری از آب بندان ها به چشم بیاید، اما نباید از نقش بی توجهی به آب بندان ها و لایروبی و بهسازی نشدن این سازه های بومی شمال کشور در کاهش اثرگذاریشان غافل ماند.
سه استان گیلان، مازندران و گلستان در مجموع ۳۳ هزار هکتار آب بندان دارند که آب مورد نیاز حدود ۱۵۰ هزار هکتار کشتزار این مناطق را تأمین می کند.
بیشترین سهم آب بندان ها از نظر مساحت و تعداد هم مختص به مازندران است. در مازندران نزدیک به ۸۰۰ قطعه آب بندان وجود دارد که مساحت مجموع آنها حدود ۱۷ هزار هکتار است و در مجموع نیز قابلیت ذخیرهسازی ۳۴۵ میلیون متر مکعب آب را دارند.
در زمان حاضر هر هکتار آببندان قابلیت سیراب کردن پنج هکتار شالیزار را دارد که این اثرگذاری در صورت لایروبی شدن و بهسازی آب بندان تا ۲ برابر افزایش خواهد یافت. به عبارتی بخش مهمی از نیاز آبی کشاورزی در شمال کشور با بهسازی و ترمیم همین سازه های سنتی نگهداری آب برطرف می شود.
