به گزارش خبرنگار اقتصادی ایرنا، ایران با در اختیار داشتن حدود ۱۵۸ میلیارد بشکه ذخایر اثباتشده نفت خام رتبه سوم یا چهارم جهان و بیش از ۳۲ تریلیون مترمکعب ذخایر گاز طبیعی رتبه دوم جهان پس از روسیه را دارد و یکی از کانونهای اصلی انرژی دنیاست. این ثروت هیدروکربوری بیشتر در حوضه رسوبی زاگرس خشکیهای جنوب و جنوبغرب و حوضه خلیج فارس متمرکز است.
قلب تپنده تولید گاز کشور، میدان عظیم پارس جنوبی (مشترک با قطر) است که بیش از ۷۰ درصد گاز مصرفی ایران را تامین میکند. توسعه فازهای مختلف آن تا فاز ۱۱ به سرانجام رسیده و هم اکنون طرح های مختلف فشارافزایی با شدت و قوت ادامه دارد.
علاوه بر پارس جنوبی، میادین مستقلی چون کنگان، نار، تابناک، آغار و دالان و همچنین میادین جدیدتر مانند کیش و فرزاد (A و B) نیز اکنون زنجیره تامین گاز کشور را تکمیل می کنند، اگرچه در بخش خشکی نیز هر ساله خبرهای خوشی از کشف میادین جدید گازی به گوش می رسد.
عمده تولید نفت خام ایران از مخازن آهکی شکافدار زاگرس در جنوبغرب کشور بهویژه استان خوزستان) حاصل میشود؛ در قالب میادین بزرگ و پیر مانند میادین اهواز-آسماری به عنوان بزرگترین میدان نفتی ایران، مارون، گچساران، آغاجاری و رگسفید که با وجود دههها برداشت، همچنان بار اصلی تولید را به دوش میکشند اما نیازمند روشهای ازدیاد برداشت (EOR/IOR) و تزریق مداوم گاز یا آب هستند.
در غرب کارون نیز در دهههای اخیر، تمرکز توسعه بر میادین حوزه غرب کارون از جمله میدان نفتی آزادگان در ۲ بخش جنوبی و شمالی که بزرگترین میدان نفتی مشترک جهان محسوب می شود و میادین یادآوران، یاران و دارخوین قرار گرفته است که بخش عمده پتانسیل افزایش تولید نفت سنگین و نیمهسنگین کشور را در خود جای دادهاند.
در خلیج فارس، میادین مهمی نظیر سروش و نوروز، دورود، ابوذر، بهرگانسر و سیوند-اسفند فعال هستند. چالشبرانگیزترین بخش، میادین مشترک مرزی است؛ از جمله میدان گازی آرش (الدره) در مرز مشترک با کویت و عربستان، میدان نفتی هنگام با عمان و میادین فروزان و اسفندیار با عربستان، که بهرهبرداری و تحدید حدود حقوقی آنها همواره نیازمند دیپلماسی فعال انرژی و جذب فناوریهای نوین حفاری است. …
